“Isang umagang malamig, isang pangakong mapanlinlang, at isang gabing hindi na muling nagbalik ang liwanag.” Taong ikalawa ng Pebrero, malamig ang simoy sa pantalan ng San Fernando, La Union, at...
“May mga sandaling hinuhusgahan ka ng mundo sa anyo mo, bago pa nito marinig ang kaya mong gawin.” Ako si Eduardo, at hanggang ngayon, sariwa pa rin sa alaala ko...
“May mga sakripisyong akala mo ay lilipas lang, pero darating ang araw na babalik ang lahat ng luha para maningil ng katotohanan.” Ako ang ina na tinatawag nilang mahina ang...
“May mga takot na hindi sumisigaw, tahimik lang silang lumalaki sa dibdib ng isang ina habang dahan-dahang lumalayo ang anak na minamahal niya.” Ako si Aurelia, at tuwing madaling araw,...
“Isang sigaw mula sa dilim ang nagligtas sa buhay ko at winasak ang lahat ng kasinungalingang akala kong ako ang may kontrol.” Ako si Don Eduardo Villanueva, at sa animnapu’t...
Isang umagang akala namin ay ordinaryo lang, pero muntik nang maging huling araw ng lahat ng pinaghirapan namin. Ako ang taong hindi nila inaasahang makapagliligtas sa isang bangko, at ito...
“Sa gabing iyon ng Pasko, akala ko tapos na ang lahat para sa akin, hanggang sa may isang batang lumapit at binago ang kahulugan ng salitang pamilya.” Ako si Rowena...
“Akala ko noon, ang pagmamahal ay tahimik lang, hanggang sa matutunan kong ang katahimikan pala ay puwedeng maging sugat.” Ako ang magsasalaysay nito. Ako si Sera. At kung tatanungin mo...
“Akala ko tapos na ang lahat sa araw na isinara ang rehas, hindi ko alam na doon pala magsisimula ang pinakamabagsik at pinakabanal na laban ng buhay ko.” Ako si...
“May mga umagang gigising ka na hindi lang kahirapan ang kalaban mo, kundi oras na unti-unting kumakain sa buhay ng mahal mo.” Ako si Eira, at walong taong gulang ako...
“Isang maling segundo lang ang pagitan ng pagiging janitor at pagiging susi sa isang lihim na kayang gumiba ng isang imperyo.” Ako ang huling taong dapat makapasok sa entablado noong...
“Hindi nila alam na sa loob ng folder na hawak ko, nakatupi hindi lang ang mga papel kundi ang pagbagsak ng isang imperyo.” Ako si Anna Rosa Perez, at hinding...
“Akala ko binubuhat ko ang mundo, hindi ko alam na sa bawat hakbang ko, unti-unti kong pinapatay ang pusong unang nagbuhat sa akin.” Ako si Ravian Monteverde. Dalawampu’t tatlong taong...
“Pinagtawanan nila ang regalong inabot ko sa gitna ng isang engrandeng kasal, hindi nila alam na sa maliit na kahong iyon nakatago ang kapalarang babaligtad sa buhay nilang lahat.” Ako...
“Sa isang iglap, nalaman ko kung sino talaga ang kasama ko sa iisang bubong, at kung bakit may mga payong na kailangang dalhin kahit maaraw pa ang langit.” Ako si...
“akala namin tapos na ang laban, pero may mas tahimik palang digmaan na matagal nang sumisingit sa mga bitak ng ating sistema.” Noong ipinasa ang anti pogo law, marami ang...
“isang komento lang ang sapat para gumuho ang isang karera at magbukas ng sugat na matagal nang pilit hinihilom.” Tahimik sana ang mga araw ng kompetisyon. Puro laro, puro sigawan,...
“may mga sandaling mas malakas pa sa apoy ang pagmamahal.” Miyerkules ng umaga sa Mandaue City, Cebu. Karaniwang araw sana iyon. Ang ilan ay papasok sa trabaho, ang iba ay...
“ang isang video ay kayang magbago ng isang umaga, ng isang pamilya, at ng buong buhay.” Madaling-araw ng December 16. Tahimik pa ang paligid, malamig ang hangin, at unti-unti nang...
“Sa gitna ng papalapit na Pasko, dalawang ilaw ng isang tahanan ang biglang pinatay, at iniwan ang isang lungsod na nagising sa takot at tanong.” Madaling araw ng Disyembre, humupa...