Sa payapang bayan ng Sultan Kudarat sa Maguindanao del Norte, isang komunidad ang nayanig at nabalot ng lagim dahil sa isang trahedyang sumira sa isang pamilya at gumimbal sa social media. Ang inakalang kwento ng wagas na pag-ibig na nagsimula sa Facebook sa pagitan ng dalawang kabataan ay humantong sa isang karumal-dumal na krimen na kumitil sa buhay ng isang 17-anyos na buntis at ng kanyang hindi pa isinisilang na sanggol. Ang itinuturong salarin ay walang iba kundi ang kanyang 21-anyos na asawa, na ilang buwan pa lamang ang nakalilipas ay nangakong mamahalin at aalagaan siya habambuhay. Ang kasong ito ay nagsisilbing madilim na paalala kung paano ang isang masayang tahanan ay pwedeng maging impyerno sa isang iglap, na nag-iwan sa mga pamilya ng tanong kung paano nagawa ng isang “mabait na anak” ang ganitong klaseng kalupitan.

Ang sentro ng kwentong ito ay si Ahmad Abag, isang binata mula sa Barangay Pinaring na pinalaki ng kanyang lola. Ayon sa kanyang pamilya, lumaki si Ahmad na mabait, masunurin, at walang bisyo. Tumutulong siya sa bukid at simpleng namumuhay. Noong nakaraang taon, nakilala niya sa Facebook si “Anna” (hindi tunay na pangalan), isang dalagita mula naman sa Maguindanao del Sur. Tulad ni Ahmad, galing din sa simpleng pamilya si Anna at mas piniling magtrabaho kaysa mag-kolehiyo para makatulong. Ang kanilang chat ay nauwi sa ligawan hanggang sa maging magkasintahan, na puno ng tamis at pangarap na karaniwan sa mga kabataan. Dahil sa tindi ng pagmamahalan, nagpasya silang magpakasal kahit menor de edad pa si Anna, alinsunod sa tradisyon at batas ng kanilang relihiyon at kultura.

Naging magarbo at masaya ang kanilang kasal at “Walima” o resepsyon noong Setyembre. Humanga ang marami sa ganda ng seremonya at sa saya ng bagong kasal. Nagsimula sila ng buhay sa Sultan Kudarat kung saan nakikita sila ng mga kapitbahay na sweet, nagtutulungan sa gawaing bahay, at tila walang problema. Ngunit sa likod ng mga ngiti, may mga lamat na palang nabubuo. Bagama’t normal ang tampuhan, walang nag-akala na ang isang pagtatalo noong Nobyembre 30, Bonifacio Day, ay mauuwi sa dugo. Narinig ng mga kapitbahay ang sigawan ni Ahmad ngunit inakala nilang ordinaryong away-mag-asawa lang ito. Sa loob ng bahay, ang pagtatalo ay naging pisikal. Ayon sa imbestigasyon, sinuntok ni Ahmad si Anna at nang matumba, inundayan niya ito ng saksak gamit ang screwdriver at pinalo ng upuan. Kahit sugatan, sinubukan ni Anna na tumakas para sa buhay niya at ng kanyang baby, ngunit hinabol siya at tuluyang sinaktan hanggang sa mawalan ng malay at kaladkarin palabas ng bahay.

Nang rumesponde ang mga otoridad at kapitbahay, huli na ang lahat. Isinugod si Anna sa ospital ngunit binawian din ng buhay, kasama ang tatlong buwang sanggol sa kanyang sinapupunan. Sa kabilang banda, tumakas si Ahmad papunta sa kanyang ama at lola, duguan ang mga kamay at nagsasabing “aksidente” lang ang nangyari. Kinalaunan, sumuko siya sa payo ng kanyang pamilya. Sa presinto, nagbigay siya ng kakaibang dahilan—”nagdilim” daw ang kanyang paningin at pakiramdam niya ay “kinulam” siya kaya hindi niya alam ang kanyang ginagawa. Gayunpaman, lumabas sa masusing imbestigasyon ang mas malalim na dahilan: matinding selos at pagdududa.

Inamin ni Ahmad na dati siyang gumamit ng ipinagbabawal na gamot, bagama’t tumigil na raw siya. Ngunit ang pinakamatinding mitsa ay ang kanyang praning na pag-iisip tungkol sa pagiging ama ng dinadala ni Anna. Nagsimula ito sa isang simpleng biro ni Anna na baka “hindi niya kamukha” ang baby—isang biro na tumatak sa isip ni Ahmad at naging buto ng paghihinala at selos na walang basehan. Ang pagsama-sama ng selos, posibleng epekto ng nakaraang bisyo, at emosyon ang nagtulak sa kanya sa bangin ng kabaliwan. Ngayon, nakakulong si Ahmad at nahaharap sa kasong Parricide. Ang trahedyang ito ay nag-iwan ng aral sa lahat tungkol sa panganib ng selos, droga, at karahasan sa loob ng tahanan na sumira sa dalawang pamilya at kumitil sa mga pangarap na hindi na matutupad.