Ang panahon ng Kapaskuhan sa Pilipinas ay kilala bilang pinakamasaya at pinakahihintay na oras ng taon. Sa pagsapit pa lang ng Setyembre, damang-dama na ang simoy ng hangin na nagbabadya ng pagdiriwang, pagbibigayan, at pagmamahalan. Ngunit sa Barangay Apopong, General Santos City, ang inaasahang masayang selebrasyon ay napalitan ng pighati at takot. Isang trahedya ang yumanig sa tahimik na komunidad noong Disyembre—isang krimen na hindi lamang kumitil sa buhay ng isang promising na estudyante kundi nag-iwan din ng lamat sa tiwala ng bawat isa sa kanilang kapwa.

Ang biktima ay kinilalang si Miyuki Bucari Kim, 20 taong gulang, at isang 4th-year college student na kumukuha ng kursong Bachelor of Science in Fisheries sa Mindanao State University. Kilala si Miyuki bilang isang “fish scholar” at aktibong estudyante na puno ng pangarap. Sa kanyang murang edad, marami na siyang napatunayan. Hindi lamang siya matalino at consistent sa kanyang pag-aaral, kundi isa rin siyang talentadong cosplayer at sociable na kaibigan. Ang kanyang kinabukasan ay tila napakaliwanag, at ilang buwan na lamang ay aakyat na sana siya sa entablado upang tanggapin ang kanyang diploma—isang tagumpay na iniaalay niya sa kanyang ina na nagsusumikap magtaguyod sa kanila sa pamamagitan ng pagpapatakbo ng isang Small Town Lottery (STL) outlet.

Ngunit noong gabi ng Disyembre 7, nagbago ang lahat. Ang mga residente ng Barangay Apopong ay nakaramdam ng kakaibang kilabot nang mapansin nilang walang tigil sa pagtahol ang mga aso sa kanilang lugar. Isang hudyat na may hindi kanais-nais na nangyayari sa dilim. Kinabukasan, ang pangamba ay naging realidad nang madiskubre ang walang buhay na katawan ni Miyuki sa loob mismo ng kanilang tahanan. Ang balita ay mabilis na kumalat at nagdulot ng matinding shock sa buong komunidad. Ang lugar na dati’y itinuturing nilang ligtas ay naging saksi sa isang karumal-dumal na insidente.

Ayon sa pagsusuri ng mga awtoridad, nagtamo ng maraming sugat sa katawan ang biktima. Ang medico-legal report ay nagpakita na siya ay sinaktan ng humigit-kumulang 15 beses gamit ang patalim. Gayunpaman, ang ikinagulat ng marami ay ang natuklasang tunay na sanhi ng kanyang pagpanaw. Sa kabila ng dami ng sugat, lumabas sa awtopsiya na ang “asphyxia” o pananakal ang tuluyang tumapos sa kanyang buhay. Napag-alaman din na ang mga sugat ay hindi gaanong malalim, na nagpapahiwatig na maaring nanlaban ang biktima o sadyang pinahirapan siya ng mga salarin bago tuluyang binawian ng buhay. Walang nakitang senyales ng pang-aabuso na may kinalaman sa kanyang pagkababae, ngunit ang brutalidad ng krimen ay sapat na upangurog ang damdamin ng sinumang makakaalam nito.

Sa inisyal na imbestigasyon, blangko ang mga pulis. Walang CCTV na direktang nakatutok sa pinangyarihan at walang saksi na nakakita sa mismong insidente. Sinuri ng mga imbestigador ang personal na buhay ni Miyuki, nagbabakasakaling may galit o may nakaalitan ito. Ngunit, lahat ng kanyang mga kaibigan at kakilala ay nagpatunay na wala siyang kaaway. Wala rin siyang nobyo na maaring paghinalaan ng “crime of passion.” Si Miyuki ay inilarawan bilang isang mabait na anak at kaibigan na walang ibang inatupag kundi ang kanyang pag-aaral at mga hobbies. Dahil dito, ibinaling ng mga awtoridad ang tingin sa motibong pagnanakaw, lalo pa’t napag-alamang nawawala ang halagang Php 10,000 mula sa kita ng STL outlet ng kanyang ina.

Ilang araw ng kawalan ng sagot, isang breakthrough ang nakuha ng pulisya. Nagkaroon sila ng “persons of interest” na kalaunan ay itinuro bilang mga suspek. Ang masakit na katotohanan? Ang mga taong ito ay hindi dayuhan sa buhay ng biktima. Sila ay mga kapitbahay—mga taong nakakasalamuha nila araw-araw, at ang ilan pa nga ay tinutulungan ng pamilya ni Miyuki sa oras ng pangangailangan. Kinilala ang mga suspek na sina Aaron, 22 anyos; Oblong, 28 anyos; at isang alyas Inday, 52 anyos. Sinasabing ang mga ito ay mga tricycle at padyak driver sa kanilang lugar na madalas umutang o humingi ng tulong sa ina ng biktima.

Ayon sa salaysay ni Aaron, na nagbigay ng extrajudicial confession, siya ay nagsilbing “lookout” habang sina Oblong at Inday ang pumasok sa bahay. Ang orihinal na plano umano ay pagnanakaw lamang. Noong gabing iyon, nagpaiwan si Miyuki sa bahay dahil ang kanyang ina ay dumalo sa isang birthday party. Nakita umano ng biktima ang pagpasok ng mga suspek at nagbanta itong magsusumbong sa kanyang ina. Dito na nagdilim ang paningin ng mga salarin. Sa takot na mahuli, nauwi ang pagnanakaw sa pananakit na nagresulta sa pagpanaw ng dalaga. Sinabi ni Aaron na binigyan lamang siya ng Php 800 bilang parte sa ninakaw na pera.

Gayunpaman, ang paglutas sa kaso ay nabahiran ng kontrobersya. Ang mga suspek ay inaresto sa pamamagitan ng umano’y magkakasunod na buy-bust operations kung saan nakuhaan sila ng ipinagbabawal na gamot. Ngunit, mariing itinanggi ng pamilya ni Oblong ang akusasyon. Naglabas sila ng CCTV footage na nagpapakita na dinukot umano si Oblong ng mga lalaking nakamaskara sa kanyang tahanan nang walang ipinapakitang warrant, bagay na sumasalungat sa opisyal na report ng mga pulis. Giit ng kanyang pamilya, inosente si Oblong at napagbintangan lamang. Sinabi rin ni Oblong na nandoon siya sa bahay ng biktima noong araw na iyon para magbayad ng utang at maghatid ng pagkain na ipinadala ng ina ni Miyuki, ngunit wala siyang kinalaman sa krimen.

Mas lalo pang naging komplikado ang sitwasyon nang mabalitaang pumanaw si alyas Inday habang nasa kustodiya ng pulisya. Ayon sa mga awtoridad, bigla na lamang itong natumba sa loob ng selda at idineklarang dead on arrival sa ospital. Ngunit ang live-in partner ni Inday ay may ibang kwento. Nang makita niya ang bangkay ng kanyang asawa, puno ito ng pasa at sugat, at nabulag pa umano bago namatay. Naniniwala ang pamilya na siya ay dumanas ng matinding pananakit habang nasa kamay ng mga pulis, at humihingi sila ng hiwalay na imbestigasyon ukol dito.

Sa kabila ng mga gusot at magkakaibang pahayag, nanindigan si Aaron sa kanyang testimonya na sina Oblong at Inday ang tunay na may sala. Sinampahan ng kasong Robbery with Homicide ang mga suspek. Para sa pamilya ni Miyuki, bagama’t may mga nahuli na, hindi nito maibabalik ang buhay ng kanilang nag-iisang anak. Ang hustisya ay tila isang mailap na pangarap na kailangang ipaglaban sa gitna ng masalimuot na proseso.

Ang kwento ni Miyuki ay nagsisilbing paalala sa atin na ang panganib ay minsan nasa paligid lamang natin, nagkukubli sa anyo ng mga taong ating kilala at pinagkakatiwalaan. Ito ay isang malungkot na repleksyon ng realidad na sa isang iglap, ang mga pangarap at kinabukasan ay pwedeng mawala dahil sa kasakiman at karahasan. Habang patuloy na nagdarasal ang komunidad para sa kapayapaan ng kaluluwa ni Miyuki, nananatili ang panawagan para sa isang patas at totoong hustisya—hindi lamang para sa biktima, kundi para sa katotohanan.