Sa gitna ng tila tahimik na karagatan at kalangitan ng Asya, isang dambuhalang tensyon ang kasalukuyang nabubuo na maaring magpabago sa mapa ng geopolitics sa rehiyon. Hindi na lamang ito simpleng pagpapalitan ng mga salita; ito ay aktwal na pagpapakita ng pwersa militar o “show of force” na kinasasangkutan ng apat sa pinakamalalakas na hukbo sa mundo: ang Amerika, Japan, Russia, at China. Kasabay nito, isang madugong labanan sa lupa ang muling sumiklab sa pagitan ng Thailand at Cambodia, na nagpapatunay na sa banggaan ng mga higante, ang maliliit na bansa ang madalas na naiipit sa gitna.

Ang “Strategic Patrol” ng China at Russia
Nagsimula ang lahat nang mabalitaan ang sabay na paglilipad ng mga H6K strategic bombers ng China at TU-95 bombers ng Russia malapit sa teritoryo ng Japan. Ang ganitong uri ng operasyon ay hindi aksidente; ito ay isang sadyang galaw upang ipakita ang lumalalim na alyansa ng Moscow at Beijing. Sa madaling salita, nais nilang iparating sa mundo na kaya nilang mag-operate nang magkasama sa bakuran mismo ng mga kaalyado ng Amerika.

Ang tugon ng kabilang panig ay mabilis at hindi nag-atubili. Agad na nagpadala ang Japan Air Self-Defense Force ng kanilang mga fighter jets upang bantayan ang galaw ng mga dayuhang eroplano. Hindi rin nagpahuli ang Estados Unidos, na nagpalipad ng kanilang mga iconic na B-52 bombers. Ang mensahe ng Washington at Tokyo ay malinaw: handa silang rumesbak at hindi sila basta-basta pwedeng sindakin sa loob ng kanilang sariling “line of defense.”

Ang Digmaang Thailand at Cambodia: Ang Nakatagong Trahedya
Habang ang atensyon ng pandaigdigang media ay nakatutok sa mga bombers sa himpapawid, isang mas matinding krisis ang nagaganap sa hangganan ng Thailand at Cambodia. Hindi na lamang ito simpleng pagtatalo sa teritoryo; ito ay nauwi na sa aktwal na putukan at madugong sagupaan. Ayon sa mga ulat, mahigit 100 sundalo na ng Cambodia ang nasawi sa bakbakan.

Ang epekto sa mga sibilyan ay kalunos-lunos. Lampas isang milyong tao na ang napilitang lumikas mula sa kanilang mga tahanan upang iligtas ang kanilang mga pamilya mula sa lumalalang labanan. Ang krisis na ito ay nagpapakita ng mabilis na pag-init ng sitwasyon sa Southeast Asia na tila hindi nabibigyan ng sapat na atensyon dahil sa mas malalaking isyu ng superpowers.

Ang “Checkmate” sa China
Isang malaking palaisipan sa marami ang tila pananahimik ng China sa gitna ng paghihirap ng Cambodia. Bilang isang kilalang kaalyado ng Phnom Penh, inaasahan ng marami na magpapadala ng tulong o mangingialam ang Beijing. Ngunit ayon sa mga pagsusuri, ang China ay kasalukuyang nasa sitwasyong “checkmate.”

Dahil sa matinding pressure mula sa Amerika, Japan, at ang presensya ng NATO sa hilagang bahagi ng Asya (partikular malapit sa Okinawa), hindi maialis ng China ang kanilang pokus sa kanilang sariling seguridad. Ang kanilang mga bombers at barko ay kasalukuyang naka-lock sa isang “standoff” laban sa puwersa ng Kanluran, kaya naman wala silang magawa kundi panoorin ang kanilang kaalyado na nahihirapan sa timog. Ito ay isang malinaw na indikasyon na kahit ang mga dambuhalang bansa ay may limitasyon sa kanilang kakayahang rumesponde kapag sila mismo ay napapalibutan ng mga kalaban.

Aral sa Geopolitics: Ang Maliliit na Bansa ang Naiipit
Ang kasalukuyang kaganapan sa Asya ay isang mapait na paalala para sa mga maliliit na bansa. Ipinapakita nito na sa mundo ng geopolitics, ang mga interes ng superpowers ang laging nangingibabaw. Kahit mayroon kang makapangyarihang kaalyado, hindi ito garantiya na ililigtas ka nila kapag ang sarili nilang kaligtasan na ang nakataya.

Sa huli, ang tensyong ito sa himpapawid at ang digmaan sa lupa ay nagpapakita ng isang rehiyong mabuway at puno ng panganib. Habang nagpapakitang-gilas ang mga strategic bombers, ang tanong na nananatili sa isip ng bawat mamamayan sa Asya ay: Hanggang kailan mananatiling kontrolado ang tensyong ito bago ito tuluyang sumabog sa isang mas malaking digmaan?