Madaling-araw pa lang pero gising na ang batang si Lira, pitong taong gulang, nakaakyat sa lumang karton sa gilid ng isang saradong tindahan. Wala siyang kumot, wala siyang laruan, wala siyang pamilya. Ang tanging meron lang siya ay ang dasal na paulit-ulit niyang inuusal para sa sarili—isang pakiusap na marinig sana ng langit.

“God… sana magkaroon ako ng magulang,” bulong niya habang niyayakap ang sarili para labanan ang lamig.

Simula nang mawala ang mga magulang niya sa isang sunog dalawang taon na ang nakalipas, puro kalsada ang kinamulatan niya. Natutulog sa bangketa, kumakain ng tira-tira, at lumalakad nang walang direksiyon. May mga dumadaan na nag-aabot ng pagkain, pero karamihan ay dumarating at umaalis na parang wala siyang mukha o pangalan.

Kinabukasan, habang nakaupo si Lira sa isang lumang kahon, dumating ang isang mamahaling sasakyan. Bihira lang siyang nakakita ng ganoong klase, pero hindi niya ito pinansin. Sanay na rin siyang hindi siya nakikita ng mga tao sa loob ng magagarang sasakyan. Ngunit sa pagkakataong ito, huminto ang kotse. Bumukas ang pintuan. At bumaba ang isang lalaki—matangkad, naka-kurbata, mukhang mayaman at respetado.

Si Dominic Alvaro—isang kilalang milyonaryo, negosyante, at may-ari ng ilang foundation para sa mga bata. Papunta siya dapat sa isang meeting, pero napalingon siya kay Lira nang marinig ang pag-iyak nito. Hindi niya alam kung bakit siya napahinto, pero may kung anong humila sa kanya para lapitan ang batang halos tabingi na sa gutom.

“Ano’ng pangalan mo?” mahinahon niyang tanong.

Tumingin si Lira, at sa unang pagkakataon sa ilang buwan, naramdaman niyang hindi siya tinatratong parang wala. Mahina niyang sagot, “Lira po.”

“Nasaan ang pamilya mo?”

Tumulo ang luha ng bata. “Wala po… pero nagdadasal ako. Sabi ko kay God… sana magkaroon ako ng magulang kahit isa lang.”

Napatigil si Dominic. Hindi niya alam kung bakit pero parang may sumundot sa puso niya. Matagal na niyang gustong magkaroon ng anak, pero dahil sa trabaho at personal na problema, hindi iyon natuloy. Sa loob ng ilang segundo, naisip niya—paano kung ang batang ito… ay siya mismo ang sagot sa matagal na niyang pangungulila?

Kinumusta niya si Lira, pinakain, at dinala sa ospital para ma-check-up. Doon niya nalaman kung gaano kalala ang pinagdaanan ng bata—malnutrisyon, sugat sa binti, at halos hindi makatulog dahil sa trauma. Habang pinapanood niya si Lira na kumakain ng maayos sa unang pagkakataon matapos ang matagal na panahon, pakiramdam niya ay may bumubukas na bahagi ng puso niyang matagal nang sarado.

Sa sumunod na linggo, hindi na nawala si Dominic. Sinasamahan niya si Lira sa araw-araw, binibilhan ng damit, pinag-aaral, at inaalagaan. Hanggang sa isang gabi, habang inaabutan niya ng bagong kumot ang bata, bigla siyang niyakap ni Lira.

“Sir… si God po ba ang nagpadala sa inyo sa akin?”

Halos mapaluha si Dominic. “Siguro… o baka naman ikaw ang ipinadala Niya sa buhay ko.”

Hindi rin nagtagal, sinimulan niya ang legal na proseso para ampunin si Lira. Maraming papel, maraming interview, at maraming pagsubok ang pinagdaanan nilang dalawa. Pero sa bawat hakbang, lalong tumitibay ang desisyon ni Dominic—hindi niya hahayaang bumalik si Lira sa kalye.

Makalipas ang dalawang buwan, dumating ang araw na matagal nilang hinihintay. Dumating ang dokumentong nagpapatunay na opisyal nang anak niya si Lira. Hindi makapaniwala ang bata. Niyakap niya si Dominic nang buong higpit, parang takot siyang magising at malaman na panaginip lang ang lahat.

Simula noon, nagbago ang buong mundo ni Lira. Nagkaroon siya ng sarili niyang kwarto, laruan, pagkain, at higit sa lahat—pagmamahal na hindi niya inakalang mararanasan pa. Hindi na siya natutulog sa karton. Hindi na niya kailangang yumakap sa sarili tuwing malamig ang gabi. May tatay na siyang nagmamahal hindi dahil naaawa—kundi dahil tinuring siyang tunay na anak.

At si Dominic? Mas lalo niyang naramdaman na ang yaman, tagumpay, at negosyo ay walang halaga kung wala siyang dahilan para umuwi. At sa wakas, may kasama na siyang tumatawag sa kanya ng pinakamahalagang titulo—Papa.

Sa huli, ang dasal ng isang batang nawalan ng lahat ay sinagot sa paraang hindi niya inakalang mangyayari. At ang puso ng isang lalaking matagal nang nag-iisa ay napunan ng pagmamahal na mas mahalaga kaysa anumang kayamanan.

Isang simpleng pakiusap lang ang binitiwan ni Lira, pero sapat iyon para baguhin ang buhay nilang dalawa.