Sa panahon kung saan dapat ay naghahari ang saya, pagmamahalan, at pagbibigayan, isang madilim na ulap ang bumalot sa probinsya ng Batangas. Tila naging bangungot ang pagsalubong sa kapaskuhan para sa dalawang pamilya matapos ang magkasunod at magkahalintulad na trahedya na yumanig hindi lamang sa kanilang mga komunidad kundi sa buong bansa. Dalawang inosenteng anghel, parehong limang taong gulang, ang naging biktima ng karahasan sa magkaibang lungsod—Tanauan at Santo Tomas. Ang kanilang sinapit ay nag-iwan ng malalim na sugat sa puso ng marami at nagdulot ng matinding panawagan para sa hustisya at ibayong pag-iingat.

Ang unang insidente na gumimbal sa mga residente ay naganap sa Tanauan City. Isang batang babae, na itago natin sa pangalang “Angel,” ang iniulat na nawawala noong ika-18 ng Disyembre. Ayon sa kwento ng kanyang ina, abala siya sa gawaing bahay nang paalalahanan niya ang anak na huwag lumayo. Gayunpaman, sa isang iglap na paglingat, nawala sa kanyang paningin ang bata. Ang masakit na katotohanan, ang tiwala sa kapwa ang naging daan sa kanyang kapahamakan. Napag-alaman sa imbestigasyon na sinundo si Angel ng anak ng kanilang kapitbahay upang maglaro. Dahil sanay na ang mga bata na maglaro sa labas at magkakakilala naman ang magkakapitbahay, kampante ang mga magulang na ligtas ang kanilang anak. Ngunit lumipas ang oras at dumilim ang paligid, hindi na nakauwi si Angel.

Ang gabi ng paghahanap ay napuno ng kaba at takot. Kahit pagod galing sa trabaho, hindi tumigil ang ama ni Angel sa pagsuyod sa bawat sulok ng kanilang barangay. Nagtanong-tanong sila sa mga kapitbahay, humingi ng tulong sa barangay, at nagbakasakaling makita ang bata sa mga lugar na madalas nitong puntahan. Ngunit bigo sila. Kinabukasan, sa madaling araw ng ika-19 ng Disyembre, natapos ang kanilang paghahanap sa pinakamasakit na paraan. Sa gilid ng isang sapa sa Barangay Maugat, natagpuan ng ama ang isang puting sako. Sa loob nito ay ang katawan ng kanyang pinakamamahal na anak—wala nang buhay, walang saplot, at tila dumanas ng matinding hirap.

Ayon sa pagsusuri ng Soco at kapulisan, ang biktima ay nagtamo ng malubhang pinsala sa leeg at kumpirmadong inabuso. Ang mabilis na aksyon ng Tanauan PNP ay nagresulta sa pagkakadakip ng dalawang suspek na magkamag-anak at kapitbahay lamang ng biktima. Lumalabas sa imbestigasyon na sadyang plinano ang krimen kung saan ginamit pa ang kalaro ng biktima upang papuntahin ito sa bahay ng mga suspek. Narekober din ng mga otoridad ang isang jersey na bagama’t nalabhan na ay may bakas pa rin ng dugo, na nagsilbing matibay na ebidensya laban sa mga salarin.

Habang nagluluksa pa lamang ang Tanauan, isa pang karumal-dumal na balita ang pumutok mula naman sa kalapit na lungsod ng Santo Tomas. Isang batang babae rin, na tatawagin nating “Arabela,” ang nawala noong ika-19 ng Disyembre habang nangangaroling. Ang tradisyong ito ng mga bata tuwing Pasko ay nauwi sa trahedya. Huling nakita si Arabela bandang alas-diyes ng umaga na masayang naglalaro at kumakanta sa labas. Tulad ng nangyari kay Angel, bigla na lamang itong naglaho.

Ang paghahanap kay Arabela ay tumagal hanggang kinabukasan ng madaling araw, ika-20 ng Disyembre, nang makatanggap ng tawag ang Santo Tomas PNP tungkol sa isang natagpuang bangkay sa creek ng isang subdivision sa Barangay Sta. Maria. Muli, isang puting sako ang tumambad sa mga otoridad, at sa loob nito ay ang katawan ng batang si Arabela. Ang resulta ng post-mortem examination ay nagpapakita na siya rin ay inabuso, nagtamo ng mga sugat sa ulo, at sinakal gamit ang cord ng charger.

Sa tulong ng teknolohiya at CCTV footage sa lugar, mabilis na natunton ng mga pulis ang mga salarin. Sa isang nakakapangilabot na video, makikita si Arabela na masayang naglalakad at kumakanta ng pamasko sa tapat ng isang bahay. Maya-maya, isang lalaking nakasuot ng pulang damit ang lumabas at inaya ang bata papasok sa gate. Ito na ang huling sandali na nakitang buhay ang bata. Sa sumunod na footage, makikita ang parehong lalaki na naglalakad bitbit ang isang sako—isang indikasyon na tapos na ang krimen at itatapon na ang biktima.

Naaresto ang dalawang suspek, na kinilalang sina alias “Jay” at alias “Mark.” Ang kanilang pag-amin ay sadyang nakakapanggalit. Ayon kay alias Jay, gumagamit sila ng ipinagbabawal na gamot sa loob ng bahay nang makita sila ng bata. Sa takot na magsumbong o dahil na rin sa epekto ng droga, nagdilim ang kanilang paningin. Inamin nila na sinakal, inuntog, at inabuso ang bata kahit ito ay wala nang buhay bago isilid sa sako. Ang ganitong klaseng pag-iisip ay nagpapakita kung gaano kalala ang epekto ng droga sa pag-uugali ng tao, na nagtutulak sa kanila na gumawa ng mga bagay na hindi kayang sikmurain ng sinumang matinong indibidwal.

Ang pagkakatulad ng dalawang kaso—ang edad ng mga biktima, ang paggamit ng sako, at ang brutal na paraan ng pagpaslang—ay nagdulot ng matinding takot at pangamba sa mga magulang sa Batangas. Ang mga insidenteng ito ay nagsisilbing “wake-up call” sa bawat komunidad. Hindi na sapat ang pagiging kampante na kakilala natin ang ating mga kapitbahay. Ang kasamaan ay walang pinipiling oras at lugar, at minsan, ang panganib ay nasa likod lang ng mga ngiti ng mga taong nakapaligid sa atin.

Agad na nagsampa ng kaso ang mga pamilya ng biktima laban sa mga suspek. Kinasuhan ng Rape with Homicide ang mga nahuli sa parehong insidente. Ngunit sa kabila ng mabilis na pag-usad ng kaso, hindi nito maibabalik ang buhay ng dalawang paslit na puno sana ng pangarap. Ang sakit na nararamdaman ng kanilang mga magulang ay hindi matutumbasan ng anumang parusa.

Dahil sa mga pangyayaring ito, naglabas ng mahigpit na paalala ang Philippine National Police (PNP) sa publiko. Bagama’t tradisyon na ang pangangaroling tuwing Pasko, ipinapayo ng mga otoridad na huwag hayaang mag-isa ang mga bata sa pag-iikot. Mahalagang may kasamang nakatatanda o magulang na gagabay at magbabantay sa kanila. Ang seguridad ng mga bata ay dapat maging prayoridad higit sa anumang kaugalian. Pinaalalahanan din ang mga magulang na maging mapagmatyag sa paligid at alamin kung sino ang mga nakakasalamuha ng kanilang mga anak, maging sa sarili nilang bakuran.

Ang kwentong ito ay hindi lamang tungkol sa krimen; ito ay tungkol sa nawalang kinabukasan at sa responsibilidad ng bawat isa sa atin na protektahan ang mga walang kalaban-laban. Ang komunidad ay dapat magsilbing mata at tainga laban sa mga masasamang elemento. Ang droga, na siyang ugat ng krimen sa Santo Tomas, ay patuloy na sumisira ng buhay at pamilya, kaya’t ang kampanya laban dito ay dapat lalong paigtingin.

Sa huli, ang sigaw ng Batangas at ng buong bansa ay hustisya para kay Angel at Arabela. Nawa’y ang kanilang sinapit ay maging aral upang mas maging ligtas ang ating mga komunidad. Huwag nating hayaan na maging manhid tayo sa ganitong mga balita. Sa halip, gamitin natin ito upang maging mas mapagmatyag at protektahan ang bawat bata mula sa mga panganib na nag-aabang sa dilim. Ang katahimikan ng dalawang paslit ay dapat maging ingay na gigising sa atin upang kumilos at tiyaking wala nang ibang bata ang dumanas ng ganitong karahasan.