Sa mundo ng pulitika, hindi nawawala ang mga batikos. Madalas nating naririnig mula sa mga kritiko na si Pangulong Ferdinand “Bongbong” Marcos Jr. (PBBM) ay isang “weak leader” o mahinang klaseng pinuno. Sinasabi ng ilan na kulang siya sa tapang at hindi niya kayang pantayan ang “iron fist” na istilo ng nakaraang administrasyon. Subalit, kung susuriin natin ang mga kaganapan sa loob ng kanyang termino, tila may ibang kwento ang lumalabas—isang kwento na maaaring magpatahimik sa mga duda at magpagulat maging sa kanyang mga pinakamasugid na “haters.”

Isang viral na video at usapin ngayon sa social media ang naglalatag ng mga ebidensya kung bakit malayo sa katotohanan ang taguring “weak leader.” Sa halip, ipinapakita nito ang isang administrasyon na tahimik ngunit mabilis at desididong kumikilos para panagutin ang mga indibidwal na dating itinuturing na “untouchable” o hindi kayang galawin ng batas. Ang listahan ng mga napakulong at nasampahan ng kaso sa ilalim ni PBBM ay hindi biro, at ito ay nagpapatunay na ang tunay na lakas ay wala sa ingay, kundi sa resulta.

Unang-una sa listahan ay ang kontrobersyal na Pastor na si Apollo Quiboloy. Sa loob ng mahabang panahon, lalo na noong nakaraang administrasyon, tila malaya at protektado ang nasabing lider ng sekta sa kabila ng patong-patong na kasong kinakaharap nito, kabilang na ang mga seryosong akusasyon sa ibang bansa. Marami ang nag-akalang hindi siya kailanman maaabot ng kamay ng batas dito sa Pilipinas. Ngunit sa ilalim ng pamumuno ni Marcos, ang mundo ni Quiboloy ay lumitt. Ang dating “Appointed Son of God” na tila hawak ang mundo ay ngayon ay nasa piitan na at humaharap sa hustisya. Ito ay isang malaking sampal sa mga nagsasabing walang political will ang kasalukuyang gobyerno.

Sumunod naman ang kaso ni dating Congressman Arnolfo Teves Jr., na itinuturo sa karumal-dumal na krimen sa Negros Oriental. Ang pagtugis at ang proseso para mapanagot siya ay naging masigsi sa ilalim ng kasalukuyang administrasyon. Hindi rin nakaligtas ang mga sangkot sa Philippine Offshore Gaming Operators (POGO) na naging pugad ng krimen at human trafficking. Kung noon ay ipinagtatanggol pa ang POGO bilang “malinis” at nakakatulong sa ekonomiya, sa panahon ni PBBM, ipinatigil ang operasyon nito. Ang resulta? Ang pagkahuli kay Alice Guo, ang tinaguriang “POGO Princess,” at ang pagkakakulong kay Tony Yang, kapatid ng dating economic adviser na si Michael Yang. Ang mga pangalang ito ay dating namamayagpag, ngunit ngayon ay isa-isa nang bumabagsak.

Hindi rin pinalampas ang mga isyu ng korapsyon sa gobyerno. Isa sa pinakamatinding hakbang ni PBBM ay ang paglalantad ng “flood control scam” na matagal nang nagpapahirap sa bansa tuwing may bagyo. Ang mga bilyun-bilyong pisong proyekto na wala namang silbi o hindi natatapos ay binusisi. Dahil dito, ang mga opisyales ng DPWH at mga pribadong indibidwal tulad ni Zaldy Co at iba pang sangkot ay nasa hot seat na ngayon. Maging si Atty. Harry Roque, na dating tagapagsalita ng pangulo, ay hindi nakaligtas at ngayon ay humaharap sa kasong may kinalaman sa human trafficking. Ipinapakita nito na walang “sacred cows” o banal na baka sa administrasyong ito; kaalyado man o kalaban, kapag lumabag sa batas, mananagot.

Bukod sa mga internal na isyu, naging matapang din ang paninindigan ng Pangulo pagdating sa soberanya ng bansa. Ang pakikipaglaban para sa karapatan ng Pilipinas sa West Philippine Sea ay mas pinaigting. Hindi na tayo nagpapabulag-bulagan sa mga pang-aabuso ng China. Ang ganitong klase ng foreign policy ay nagpapakita ng isang lider na handang tumindig para sa teritoryo at dangal ng kanyang bansa, taliwas sa imaheng “mahina” na pilit ikinakabit sa kanya.

Isa pang matinding isyu na hinarap ay ang kaso ng mga nawawalang sabungero. Si PBBM lamang ang nagpaimbestiga nang malaliman dito at nagsampa ng kaso laban sa mga makapangyarihang tao tulad ni Atong Ang. Ito ay mga hakbang na hindi nagawa o hindi pinagtuunan ng pansin ng mga nakaraang liderato. Ang mensahe ay malinaw: ang hustisya ay para sa lahat, hindi lang para sa mayayaman at makapangyarihan.

Sa kabuuan, ang mga “resibo” na ito ay nagpapakita ng isang pattern ng governance na nakatutok sa accountability at rule of law. Ang pagpapakulong sa mga dating maimpluwensyang tao ay hindi madaling gawin. Nangangailangan ito ng tapang, talino, at matibay na paninindigan laban sa mga pressure mula sa iba’t ibang sektor. Kung ang basehan ng pagiging “malakas” na lider ay ang kakayahang ipatupad ang batas nang walang kinikilingan, tila pasado si PBBM sa pamantayang ito.

Kaya sa mga patuloy na bumabatikos at tumatawag sa kanya ng “weak leader,” marahil ay panahon na para imulat ang mga mata sa realidad. Ang mga nakakulong na big-time personalities at ang mga nabunyag na malalaking scam ay hindi kathang-isip lamang. Ito ay mga kongkretong aksyon na may direktang epekto sa kaayusan at kinabukasan ng bansa. Sa huli, hindi ang lakas ng boses o ang pagmumura ang sukatan ng mahusay na pamumuno, kundi ang mga nagawang aksyon na nagpapabuti sa kalagayan ng bayan at nagpapanagot sa mga nagkasala. Ang tanong na lang ngayon: Sino kaya ang susunod na babagsak?