Ang buhay ay sadyang puno ng misteryo at mga sorpresang hindi natin kailanman mapaghahandaan nang lubusan, lalo na kapag ang pinag-uusapan ay ang huling yugto ng ating pananatili sa mundo. Kamakailan, nag-iwan ng malalim na sugat sa industriya ng showbiz at sa puso ng maraming tagahanga ang balita tungkol sa paglisan ng beteranong aktor na si Bing Davao. Ngunit bago pa man dumating ang malungkot na balitang ito, tila nagkaroon na ng pahiwatig ang aktor sa kung ano ang paparating sa kanyang buhay. Sa isang emosyonal at tapat na panayam ilang linggo bago ang kanyang pamamaalam, ibinahagi ni Bing ang kanyang mga saloobin, pangarap, at mga pagsisisi na ngayon ay nagsisilbing huling habilin ng isang taong nagnanais lamang na makabawi sa kanyang mga pagkukulang. Ang kanyang kwento ay hindi lamang tungkol sa isang artista, kundi tungkol sa isang ama, kapatid, at tao na humaharap sa realidad ng buhay at panahon.

Sa nasabing panayam kasama ang batikang broadcaster na si Julius Babao, kapansin-pansin ang pagiging seryoso ngunit puno ng pag-asa ni Bing. Ibinahagi niya ang kanyang matinding pagnanais na makabalik sa harap ng kamera, hindi para sa kasikatan o papuri, kundi para sa isang mas malalim na dahilan—ang kanyang pamilya. Ayon kay Bing, naramdaman niya na nasa “huling kabanata” na siya ng kanyang buhay. Ang katagang ito, na noong una ay tila isang simpleng deskripsyon lamang ng kanyang edad at tagal sa industriya, ay nagkaroon ng mas mabigat at nakakilabot na kahulugan matapos ang kanyang biglaang paglisan. Tila ba may kung anong bulong ng tadhana na nagsasabing kailangan na niyang ayusin ang lahat bago maubos ang kanyang oras. Ang kanyang mga mata ay nagpapakita ng determinasyon, ngunit sa likod nito ay may bahid ng lungkot na dulot ng mga pagsubok na kanyang pinagdaanan.

Isa sa mga pinakamabigat na bahagi ng kanyang kwento ay ang alaala ng kanyang yumaong kapatid na si Ricky Davao. Inalala ni Bing ang isang pangako na binitawan ng sikat na aktor at producer na si Coco Martin para kay Ricky. Isang oportunidad sa trabaho ang inilaan sana para sa kanyang kapatid, ngunit sa kasamaang palad, hindi na ito naisakatuparan dahil sa naunang paglisan ni Ricky noong Mayo. Ang pangyayaring ito ay nagdulot ng labis na panghihinayang, hindi lamang dahil sa nawalang oportunidad kundi dahil sa pagkawala ng isang mahal sa buhay. Subalit, sa halip na maglugmok sa kalungkutan, nakita ito ni Bing bilang isang pagkakataon para siya naman ang pumalit at magpatuloy ng naiwan ng kanyang kapatid. Ipinahayag niya ang kanyang intensyon na kunin ang nasabing trabaho bilang kapalit ni Ricky, bitbit ang pag-asang ito ang magiging daan upang muli siyang makatayo sa sariling mga paa.

Ang pagnanais ni Bing na magtrabaho ay nag-uugat sa isang napaka-humanong damdamin—ang pagnanais na hindi maging pabigat sa mga taong nagmamahal sa kanya. Buong pagpapakumbaba niyang inamin na sa mga panahong siya ay gipit at walang-wala, ang kanyang pamilya ang laging nandiyan upang sumalo sa kanya. Wala silang pag-aalinlangan na gumawa ng paraan tuwing may problema siya sa pinansyal. Ang ganitong sitwasyon, bagamat nagpapakita ng tibay ng samahan ng kanilang pamilya, ay nagdulot din ng hiya at pagnanais kay Bing na makabawi. Sinabi niya na panahon na para siya naman ang magbigay, para siya naman ang tumulong, dahil alam ng kanyang pamilya ang hirap ng kanyang sitwasyon. Ang kanyang mga salita ay sumasalamin sa damdamin ng maraming magulang at nakatatanda na ang tanging hangad ay ang dignidad na makapag-ambag pa rin sa kabila ng kanilang edad at karamdaman.

Ang panayam na iyon ay nagsilbing liwanag ng pag-asa para kay Bing. Pinasalamatan niya nang lubos si Julius Babao sa pagbibigay ng pagkakataon na ma-feature siya sa vlog nito. Naniniwala siya na ang exposure na iyon ang magiging mitsa ng kanyang muling pagningning sa showbiz. Ramdam sa kanyang boses ang excitement at positibong pananaw na sa wakas, mabubuksan na muli ang pinto ng oportunidad para sa kanya. “Alam kong pagkatapos nitong kwentuhan natin, mabubuksan na naman ang panibagong yugto ng buhay ko,” wika niya. Ang mga salitang ito ay puno ng pangarap, isang patunay na hindi nawawalan ng pag-asa ang tao hangga’t may buhay. Subalit, sadyang mapaglaro ang tadhana dahil ang inaasahang “panibagong yugto” ay naging hudyat pala ng pagtatapos ng kanyang kwento sa mundong ibabaw.

Napaka-ironic isipin na kung kailan handang-handa na siyang humarap sa hamon ng buhay at bumawi sa kanyang mga pagkukulang, saka naman siya tinawag ng Maykapal. Ang kanyang pahayag na “ito na po ang last chapter ng buhay ko kung tutuusin” ay nag-iwan ng malalim na palaisipan. Sadya nga bang naramdaman niya na malapit na ang kanyang oras? O sadyang nagkataon lamang na ang kanyang mga huling plano ay hindi na naabutan ng sapat na panahon? Anuman ang katotohanan, ang kanyang kwento ay nagsisilbing paalala sa ating lahat na ang buhay ay maikli at hiram lamang. Walang kasiguraduhan ang bukas, at ang mga plano natin ay maaaring magbago sa isang iglap. Ang tanging hawak natin ay ang kasalukuyan at ang pagkakataong iparamdam sa ating mga mahal sa buhay kung gaano sila kahalaga sa atin.

Ang relasyon ng magkapatid na Bing at Ricky ay isa ring sentro ng kanyang huling mga pahayag. Ang pagkawala ni Ricky ay nag-iwan ng malaking puwang sa puso ni Bing, at ang pagnanais niyang ipagpatuloy ang naiwang pangako ni Coco Martin ay paraan din niya ng pag-alala at pagbibigay-pugay sa kanyang kapatid. Sa kultura nating mga Pilipino, ang pagtutulungan ng magkakapatid ay isang sagradong responsibilidad, at makikita sa kwento ni Bing na hanggang sa huli, ang iniisip niya ay ang kapakanan ng kanyang pamilya at ang pagpapanatili ng dangal ng kanilang pangalan. Ang bigat ng kanyang dinala, mula sa pinansyal na aspeto hanggang sa emosyonal na pangungulila, ay nagpapakita ng tibay ng kanyang loob sa kabila ng mga pagsubok.

Sa kanyang paglisan, hindi lamang isang mahusay na aktor ang nawala sa industriya, kundi isang tao na may mabuting puso at simpleng pangarap. Ang kanyang mga huling salita ay mananatiling nakaukit sa isipan ng mga nakapanood at nakabasa ng kanyang kwento. Ang “last chapter” na kanyang tinukoy ay maaaring natapos na sa pisikal na mundo, ngunit ang mga aral ng pagpapakumbaba, pagmamahal sa pamilya, at hindi pagsuko sa harap ng pagsubok ay magpapatuloy. Ang kanyang pagnanais na makabawi ay isang patunay ng kanyang wagas na pagmamahal, at bagamat hindi niya ito naisakatuparan sa paraang kanyang inasahan, ang kanyang intensyon ay sapat na upang siya ay alalahanin nang may paggalang at pagmamahal.

Ngayon, sa pagbabalik-tanaw natin sa kanyang buhay, nawa’y magsilbing inspirasyon ang kanyang kwento. Huwag nating hintayin ang “huling kabanata” bago tayo bumawi sa ating mga mahal sa buhay. Iparamdam natin ang ating pagmamahal at pasasalamat habang may oras pa. Ang kwento ni Bing Davao ay isang paalala na ang tunay na yaman ay hindi ang salapi o kasikatan, kundi ang mga taong handang dumamay sa atin sa oras ng pangangailangan. Sa kanyang pagpapahinga, dala niya ang pagmamahal ng kanyang pamilya at ang respeto ng mga taong nakakakilala sa tunay na nilalaman ng kanyang puso. Paalam, Bing Davao. Ang iyong huling kabanata ay nagsarado man, ang iyong alaala ay mananatiling buhay.

Ang pagpanaw ng isang tao ay laging nag-iiwan ng mga tanong at “sana.” Sana ay nagkaroon pa siya ng mas mahabang panahon. Sana ay naituloy ang kanyang comeback. Ngunit sa huli, ang mahalaga ay ang bakas na iniwan niya sa puso ng mga taong kanyang nakasalamuha. Ang kanyang katapatan sa panayam na iyon ay nagbigay-daan upang mas makilala siya ng publiko hindi bilang isang artista na nasa pedestal, kundi bilang isang ordinaryong tao na may mga pangarap, takot, at pagmamahal. Ang kanyang pagiging bukas tungkol sa kanyang kahinaan at pangangailangan ay isang tapang na bihirang makita. Ito ang kanyang naging regalo bago siya tuluyang lumisan—ang katotohanan ng kanyang pagkatao.

Sa huli, ang kwento ni Bing Davao ay hindi kwento ng kabiguan dahil sa hindi natuloy na proyekto. Ito ay kwento ng pag-asa na nagningning hanggang sa huling sandali. Ang kanyang determinasyon na ayusin ang kanyang buhay at tumulong sa pamilya ay isang tagumpay sa kanyang sariling paraan. Ipinakita niya na hindi hadlang ang edad o ang nakaraan upang mangarap ng bagong simula. Bagamat maagang tinapos ng tadhana ang kanyang paglalakbay, ang mensahe ng kanyang buhay ay malinaw: mahalin ang pamilya, maging mapagkumbaba, at huwag mawawalan ng pag-asa. Sa bawat pagtatapos ng isang kabanata, may bagong simula—maaaring hindi dito sa lupa, kundi sa isang mas mapayapang lugar kung saan wala nang sakit at paghihirap.