Sa masalimuot na mundo ng pulitika sa Pilipinas, hindi bago ang mga alitan at bangayan. Ngunit iba ang bigat at tensyon kapag ang mismong magkadugo ang nagtutunggali sa harap ng publiko. Kamakailan, isang malaking pasabog ang yumanig sa Senado at sa Palasyo na tila nagpabago sa ihip ng hangin para kay Senator Imee Marcos. Mula sa pagiging matapang na kritiko ng administrasyon ng kanyang kapatid na si Pangulong Bongbong Marcos (PBBM), tila siya ngayon ang nasa hot seat matapos lumabas ang mga dokumento at pahayag na nagtuturo sa kanya sa gitna ng isang bilyong pisong kontrobersya.

Ang P2.5 Billion na “Wish List”

Nagsimula ang lahat sa pagbubunyag ng datos mula sa 2025 National Expenditure Program (NEP). Habang abala ang marami sa pagbusisi ng budget, lumutang ang impormasyon na mayroong halos P21 Billion na halaga ng mga proyekto ang nakapaloob sa umano’y “wish list” ng mga senador ng 19th Congress.

Ang nakakagulat dito, pumangalawa sa listahan si Senator Imee Marcos. Ayon sa mga ulat, mayroon siyang 28 na proyekto na nagkakahalaga ng tumataginting na P2.5 Billion. Ang rebelasyong ito ay tila isang malaking “backfire” sa Senadora, na kilala sa kanyang matatalim na pahayag laban sa umano’y katiwalian at maling pamamalakad. Para sa marami, tila tumama sa matigas na bato ang kanyang mga birada dahil lumalabas na siya mismo ay nakikinabang nang malaki sa kaban ng bayan sa pamamagitan ng mga proyektong ito.

Ang isyung ito ay pinalalim pa ng mga detalye mula kay former DPWH Undersecretary Roberto Bernardo, na naglantad ng sistema ng korupsyon sa budget ng ahensya. Ayon sa kanya, sa pagbuo pa lang ng NEP, mayroon nang mga “designated proponents” at sponsors na siyang nakikinabang sa mga porsyento o kickback. Ang tanong ng bayan: Kasama ba ang mga proyekto ng Senadora sa sistemang ito na matagal nang nilalabanan ng mga advocates ng good governance?

Ang “Bagman” ng Ilocos

Kung akala ninyo ay tungkol lamang sa pera ang isyu, nagkakamali kayo. Mas lalong uminit ang usapan nang magsalita si Presidential Adviser on Poverty Alleviation, Atty. Larry Gadon. Kilala si Gadon sa kanyang walang takot na pagsasalita, at sa pagkakataong ito, may binagsak siyang isang malaking bomba.

Ayon kay Gadon, mayroong isang “Bagman” sa Ilocos na malapit nang “kumanta.” Ang taong ito umano ang nagiging tulay sa mga proyekto, transaksyon, at donasyon na kinasasangkutan ng kampo ng Senadora. Ang banta ng paglantad ng bagman na ito ay sinasabing isa sa mga dahilan kung bakit tila nako-corner na si Senator Imee.

Sa mga “media circles,” usap-usapan na ang nalalapit na paglabas ng katotohanan tungkol sa mga DPWH projects sa balwarte ng mga Marcos. Bagamat tinawag itong “rumors” sa ngayon, binigyang-diin na kadalasan, ang mga malalaking iskandalo ay nagsisimula sa mga bulong at “close source” information. Kung totoo man ang alegasyon ni Gadon, hindi lang karera sa pulitika ang masisira kundi ang reputasyon ng buong pamilya sa kanilang sariling probinsya.

Ang Ugat ng Hidwaan: Appointments at Power Struggle?

Bakit nga ba biglang naging ganito katindi ang atake ni Senator Imee sa administrasyon? Kung babalikan ang kanyang mga nakaraang pahayag, makikita ang matinding emosyon. Sa isang rally, halos maluha ang Senadora habang ikinukwento kung paano sila—kasama ang Presidential Security Group (PSG)—ang naglilinis ng mga “kalat” tuwing may party sa Palasyo.

Diretsahan niyang inakusahan ang ilang personalidad sa paligid ng Pangulo ng pagiging lulong sa ipinagbabawal na bisyo. Ang mas masakit, ayon sa kanya, ay ang pagkakadawit ng kanyang mga anak, tulad ni Congressman Sandro Marcos, sa ganitong uri ng pamumuhay dahil sa impluwensya ng iba. “Sinasusuklaman ko ang pagkalulong sa droga,” ang mariing sigaw ni Imee, na nagsabing hindi niya mapapalampas ang ganitong mga bagay.

Ngunit para kay Atty. Gadon, may ibang kulay ang galit na ito. Ayon sa kanya, ang tunay na dahilan ng pag-aalboroto ng Senadora ay hindi ang moralidad o ang kapakanan ng bayan, kundi ang “appointments.” Sinasabing galit si Senator Imee dahil hindi siya napagbibigyan sa mga pwesto na gusto niyang ipamahagi sa kanyang mga tao.

“Kaya ikaw ay galit na galit sa iyong kapatid,” hamon ni Gadon. Para sa kanya, ang isyu ay simple: hindi nasunod ang gusto ni Manang Imee, kaya ngayon ay ginugulo niya ang gobyerno.

Ang Misteryosong “Discaya”

Sa gitna ng palitan ng paratang, isa pang pangalan ang lumutang—si “Discaya.” Ayon kay Gadon, ang pangalang ito ay madalas marinig bilang isang malaking donor at contributor sa kampanya. Bagamat nilinaw niya na walang sinasabing ilegal na gawain o kaso laban sa taong ito, ang pagbanggit sa kanya ay nagpapahiwatig ng koneksyon sa pondo at utang na loob sa pulitika.

Bakit binanggit ang pangalang ito ngayon? Sinasabing ito ay bahagi ng “pressure” na nararamdaman ng kampo ng Senadora. Ang mga taong dating nasa anino ay unti-unti nang nahahatak sa liwanag, at kasama nito ang paglabas ng mga detalye na maaring hindi kanais-nais para sa publiko.

Destabilisasyon at Pamilya

Ang pinakamabigat na akusasyon ay ang pagtatangka umanong i-destabilize ang gobyerno. Tanong ni Gadon: “Bakit dinadamay ang sambayanan sa away ng pamilya?”

Para sa maraming political observers, ito ang pinaka-delikadong aspeto ng hidwaan. Kapag ang away pamilya ay humalo sa pambansang interes, ang taongbayan ang nagdurusa. Ang mga paratang ng paggamit ng ipinagbabawal na gamot, korupsyon sa DPWH, at mga secret deals ay nagpapahina sa tiwala ng mamamayan sa kanilang pamahalaan.

Sa tono ni Gadon, mararamdaman ang halong pagkakaibigan at pangaral. Pinaalalahanan niya si Senator Imee na sa kanyang ginagawa, hindi lang ang kapatid niya ang sinisira niya, kundi ang pangalan na matagal nilang inalagaan—ang pangalang Marcos. “Sinisira mo ang pangalan ng buong pamilya niyo,” aniya.

Sa Huli: Sino ang Talo?

Habang patuloy ang bangayan, lumalabo ang katotohanan. May bahaging totoo, may bahaging pulitika. Ngunit sa huli, ang malinaw ay ito: ang mga proyektong dapat sana ay para sa bayan ay nagiging instrumento ng korupsyon at power play. Ang P2.5 Billion na pondo ay pera ng taongbayan, hindi ng sinumang pulitiko.

Nagtapos ang talakayan sa isang panalangin para sa kapayapaan at pagkakaisa. Tunay nga na sa gitna ng ingay ng mundo, madaling makalimot sa pagmamahal sa kapwa. Sana ay magsilbing aral ito na ang tunay na serbisyo publiko ay hindi tungkol sa pansariling interes o agenda, kundi sa kapakanan ng bawat Pilipino. Ang tanong na lang ngayon, aamin ba ang “Bagman”? At kung kumanta siya, handa ba ang bayan sa maririnig nitong katotohanan?