Emosyon, pasasalamat, at alaala ang bumalot sa huling Christmas party ng Eat Bulaga na pinangunahan ng TVJ—sina Tito Sotto, Vic Sotto, at Joey de Leon. Hindi ito basta taunang salu-salo. Para sa marami, isa itong makasaysayang gabi na nagmarka ng pagtatapos ng isang napakahabang yugto sa buhay ng noontime show at ng mga taong bumuo rito sa loob ng maraming dekada.

Sa simpleng selebrasyon na puno ng tawanan at yakapan, ramdam ng lahat na may kakaibang bigat ang okasyon. Hindi man lantaran na binigkas, alam ng bawat staff at host na ito na ang huling Christmas party ng Eat Bulaga na magkakasama ang TVJ at ang matagal nang Dabarkads family. Isang gabi ng pagbabalik-tanaw, pasasalamat, at pamamaalam.

Isa sa pinakatumatak sa lahat ay ang ginawang pagbibigay ng tulong-pinansyal ng TVJ at ng mga Dabarkads hosts sa mga staff. Isa-isang tinawag ang ilang miyembro ng production team—mula sa technical crew, utility personnel, hanggang sa mga matagal nang nasa likod ng kamera. Sa bawat pag-abot ng sobre, may kasamang yakap, tapik sa balikat, at mga salitang puno ng pasasalamat.

Ayon sa mga nakasaksi, hindi ito palabas o paandar. Tahimik, taos-puso, at may lalim ang bawat kilos. May mga staff na hindi napigilang maiyak, lalo na ang mga dekada nang nagsisilbi sa programa. Para sa kanila, ang Eat Bulaga ay hindi lang trabaho—ito ay naging pangalawang pamilya.

Nagbahagi rin ng maiikling mensahe ang ilan sa mga Dabarkads hosts. Iisa ang tema ng kanilang mga sinabi: utang na loob. Utang na loob sa mga staff na hindi nakikita ng kamera ngunit siyang bumubuhay sa palabas araw-araw. Utang na loob sa mga taong maagang pumapasok at huling umuuwi upang masiguro na maayos ang bawat segment.

Si Vic Sotto, sa isang tahimik ngunit emosyonal na pahayag, ay nagpasalamat sa mga staff na aniya’y “kasama namin sa lahat—sa saya, sa hirap, at sa pagod.” Si Joey de Leon naman ay nagbalik-tanaw sa mga unang taon ng Eat Bulaga, kung saan iilan lang sila at puno ng pangarap. Si Tito Sotto ay nagbigay-diin na ang tagumpay ng programa ay hindi kailanman naging gawa ng iilan lamang.

Para sa maraming staff, ang gabing iyon ay simbolo ng pagkilala—hindi lamang sa kanilang trabaho kundi sa kanilang sakripisyo. May mga kwento ng mga hindi nakasama ang pamilya tuwing Pasko dahil sa trabaho, ng mga halos hindi natutulog sa gitna ng live shows, at ng mga nanatili kahit kulang ang pasahod noong mga unang taon.

Sa gitna ng kasiyahan, ramdam din ang lungkot. May mga yakapan na mas mahigpit kaysa dati, may mga ngiting may kasamang luha. Ang huling Christmas party ay naging paalala na ang pagbabago ay hindi maiiwasan, ngunit ang alaala at pinagsamahan ay mananatili.

Pagkatapos ng selebrasyon, mabilis na kumalat sa social media ang balita tungkol sa pamimigay ng pera at ang emosyonal na tagpo sa party. Marami ang pumuri sa TVJ at Dabarkads hosts, sinasabing bihira ang mga lider na marunong lumingon at magpasalamat sa mga taong tahimik na nagtatrabaho sa likod ng tagumpay.

Para sa publiko, ang gabing iyon ay nagbigay-liwanag sa isang aspeto ng showbiz na madalas hindi napapansin—ang halaga ng mga staff. Sa kabila ng intriga at kontrobersiya sa industriya, ipinakita ng Christmas party na ito na may mga ugnayang hindi kayang tibagin ng panahon o pagbabago ng direksyon.

Ang huling Christmas party ng Eat Bulaga ay hindi lamang pagtatapos. Isa itong pagpupugay sa isang pamilya na binuo ng respeto, tiwala, at malasakit. At para sa mga staff na umuwi nang gabing iyon na may luha at ngiti, malinaw ang isang bagay: anuman ang mangyari, bahagi sila ng isang kasaysayang hindi kailanman mabubura.