Isang masayang paghahanda sana para sa kasal ang nauwi sa isa sa pinakamasaklap na krimen na yumanig hindi lamang sa Talisay City, Cebu, kundi sa buong bansa. Isang Pinay nurse—kilala ng mga kaibigan bilang masipag, tahimik, at puno ng pangarap—ang natagpuang patay sa isang brutal na paraan. Ang babaeng ilang linggo na lamang sana ay ikakasal, ay naging biktima ng karahasang mahirap maisip ng kahit sinong normal na tao.

Sa unang mga ulat, ang kaso ay inilarawan bilang isang simpleng “missing person.” Ilang araw umanong hindi na pumasok sa trabaho ang nurse. Hindi rin siya matawagan. Para sa mga kasamahan niya sa ospital, hindi iyon normal. Kilala siya bilang responsable—kung may sakit o problema, lagi raw itong nagbibigay ng abiso. Kaya agad na nag-alala ang kanyang mga kaibigan at pamilya.

Ang mas masakit, kasabay ng kanyang pagkawala ang patuloy na paghahanda para sa kasal. Nakaayos na umano ang venue. Nakapili na ng damit. May mga imbitasyon nang naipamigay. Ang fiancé niya ay umaasang pansamantalang hindi lamang siya makontak. Walang sinuman ang handa sa kung anong katotohanan ang lalabas.

Ilang araw matapos ang pagkawala, isang kahindik-hindik na balita ang pumutok. May natagpuang mga bahagi ng katawan sa magkakahiwalay na lugar. Sa una, walang pagkakakilanlan. Ngunit nang magsagawa ng masusing imbestigasyon ang mga awtoridad, unti-unting nagdugtong-dugtong ang mga piraso ng katotohanan—literal at simbolikal.

Kinumpirma kalaunan na ang mga natagpuang labi ay pagmamay-ari ng nawawalang nurse.

Ang balita ay parang kutsilyong bumaon sa puso ng kanyang pamilya. Ang ina ay halos himatayin nang kumpirmahin ang pagkakakilanlan. Ang ama, tahimik lamang ngunit halatang wasak. Ang fiancé, ayon sa mga kaibigan, ay tuluyang nawalan ng lakas—ang babaeng pinapangarap niyang makasama habang-buhay ay hindi na niya maaabot sa altar.

Ayon sa pulisya, ang krimen ay malinaw na planado. Hindi ito basta bugso ng damdamin. Ang paraan ng pagpatay at ang pagtatapon sa mga labi ay nagpapakita ng malamig na pag-iisip at malinaw na intensyon na itago ang krimen. Dito lalo pang uminit ang galit ng publiko—sino ang kayang gumawa ng ganito sa isang babaeng walang kalaban-laban?

Habang lumalalim ang imbestigasyon, isang pangalan ang paulit-ulit na lumulutang bilang person of interest. Isang taong malapit sa biktima. Isang taong pinagkatiwalaan. Sa mga ganitong kaso, madalas sinasabi: ang halimaw ay hindi laging estranghero—minsan, kilala mo siya.

Hindi pa man naglalabas ng buong detalye ang mga awtoridad, ngunit kinumpirma nilang may mga nakuhang ebidensya: CCTV footage, mga mensahe sa telepono, at testimonya ng mga taong huling nakasama ng biktima. Isa sa mga tinitingnan ay ang huling gabing nakita siyang buhay—isang gabing akala niya ay karaniwan lamang.

Sa social media, mabilis na kumalat ang balita. Galit, lungkot, at takot ang nangingibabaw sa reaksyon ng publiko. Maraming netizen ang nagtanong: paano ito nangyari? Nasaan ang hustisya? At higit sa lahat—ligtas pa ba ang mga kababaihan kahit sa sariling komunidad?

Para sa mga kapwa nurse ng biktima, doble ang sakit. Hindi lamang sila nawalan ng kaibigan, kundi ng isang kasamang araw-araw na nagbibigay ng malasakit sa mga pasyente. “Siya pa ang tipo ng taong uunahin ka kahit pagod na,” ani ng isa. “Hindi namin matanggap na ganito ang sinapit niya.”

Habang patuloy ang imbestigasyon, nanawagan ang pamilya ng katahimikan at respeto—ngunit sabay nito ang matibay na panawagan para sa hustisya. Hindi raw sila titigil hangga’t hindi napapanagot ang may kagagawan. Hindi raw dapat malimutan ang nangyari, at lalong hindi dapat palampasin.

Ang kasong ito ay hindi lamang isa pang crime story. Isa itong masakit na paalala sa realidad na maraming kababaihan ang nagiging biktima ng karahasan, kahit sila ay may malinaw na pangarap, propesyon, at kinabukasan. Isang paalala na ang kasal na pinaghahandaan ay maaaring biglang mapalitan ng kabaong—kapag nanaig ang kasamaan.

Sa ngayon, patuloy ang paglabas ng mga update. May mga iniha-handa nang kaso. May mga pangalan nang tinutukoy. At habang unti-unting lumilinaw ang katotohanan, iisa ang hinihiling ng publiko: hustisya para sa Pinay nurse ng Talisay, Cebu.

Dahil ang babaeng iyon ay hindi lamang biktima. Siya ay anak, kaibigan, kasintahan, at isang nurse na buong pusong naglingkod. At ang kanyang kuwento ay hindi dapat matapos sa katahimikan.