Umani ng matinding atensyon ang Kongreso matapos ihayag ni Cong. Leviste ang ilang pangalan na umano’y lumitaw sa mga dokumentong nagmula sa Department of Public Works and Highways (DPWH), na ayon sa kanya ay ibinigay mismo ni dating Undersecretary Cabral. Sa gitna ng umiinit na diskurso sa katiwalian at pananagutan sa pamahalaan, muling nabuksan ang mga tanong ng publiko: sino ang sangkot, ano ang nilalaman ng mga dokumento, at hanggang saan aabot ang imbestigasyon?

Sa isang pagdinig na sinubaybayan ng media at ng publiko, inilatag ni Cong. Leviste ang konteksto kung paano napunta sa kanyang tanggapan ang mga DPWH files. Ayon sa kanya, ang mga dokumento ay naglalaman ng mahahalagang detalye kaugnay ng ilang proyekto, kabilang ang mga pangalan ng indibidwal at kompanyang may kaugnayan sa pagpapatupad ng mga ito. Binigyang-diin niyang hindi niya layong humusga, bagkus ay ipaalam sa taumbayan ang mga impormasyong dapat suriin ng mga awtoridad.

Mula pa sa simula, malinaw ang paninindigan ni Cong. Leviste: ang pagbubunyag ay bahagi ng tungkulin ng Kongreso na magbantay at magsagawa ng oversight. Ayon sa kanya, ang mga dokumentong isinumite ni Usec Cabral ay dapat dumaan sa masusing pagsusuri upang matiyak kung may mga iregularidad o kung pawang administratibong detalye lamang ang mga ito. Gayunman, hindi maikakaila na ang pagbanggit ng mga pangalan ay nagdulot ng pangamba at haka-haka sa publiko.

Sa mga sumunod na oras, mabilis na kumalat ang balita sa social media at online forums. May mga netizen na nagpahayag ng suporta kay Cong. Leviste, sinasabing mahalaga ang transparency at lakas ng loob sa paglalantad ng posibleng anomalya. Mayroon din namang nagpaalala na hindi dapat husgahan ang sinuman batay lamang sa mga dokumentong hindi pa nabeberipika ng mga kinauukulang ahensya.

Sa panig ni Usec Cabral, lumutang ang mga ulat na ang kanyang intensyon sa pagbibigay ng files ay upang makatulong sa paglilinaw ng mga isyu sa loob ng DPWH. Ayon sa mga taong malapit sa kanya, ang hakbang ay hindi umano para manira ng pangalan kundi para ituwid ang mga proseso. Gayunman, nananatiling bukas ang tanong kung paano eksaktong ginamit at ipinaliwanag ang mga dokumento matapos itong mailabas sa publiko.

Samantala, iginiit ng ilang mambabatas na ang tamang hakbang ay ang pormal na imbestigasyon. Para sa kanila, mahalagang dumaan sa due process ang lahat—mula sa pag-verify ng mga dokumento hanggang sa paghingi ng paliwanag sa mga nabanggit na pangalan. Ayon sa isang kongresista, “Ang layunin ay hindi ang magparusa agad, kundi ang alamin ang katotohanan.”

Hindi rin maiiwasan ang usapin ng pulitika. May mga nagtanong kung may halong motibo ang pagbubunyag, lalo na sa panahon na sensitibo ang publiko sa mga isyu ng korapsyon. Gayunpaman, mariing itinanggi ni Cong. Leviste ang anumang personal o pampulitikang interes, at iginiit na ang kanyang hakbang ay para sa kapakanan ng mamamayan.

Sa mas malawak na perspektiba, muling naungkat ang matagal nang problema ng tiwala ng publiko sa mga proyektong pang-imprastruktura. Sa tuwing may lumalabas na alegasyon, nagiging mas maingat ang taumbayan sa pagtanggap ng mga anunsyo ng pamahalaan. Para sa ilang eksperto, ang ganitong mga pangyayari ay patunay na kailangan ng mas malinaw at bukas na sistema ng pag-uulat at pagsusuri.

Habang patuloy ang diskusyon, nanawagan ang ilang sektor na iwasan ang trial by publicity. Ayon sa kanila, ang pagbanggit ng mga pangalan nang wala pang pinal na resulta ay maaaring magdulot ng hindi na mabuburang pinsala sa reputasyon. Kasabay nito, kinilala rin nila ang karapatan ng publiko na malaman kung paano ginagamit ang pondo ng bayan.

Sa huli, ang isyung ito ay hindi lamang tungkol sa mga pangalan sa isang dokumento. Ito ay tungkol sa pananagutan, tiwala, at kung paano haharapin ng mga institusyon ang mga alegasyon sa paraang makatarungan at malinaw. Habang hinihintay ang mga susunod na hakbang ng Kongreso at ng mga ahensyang may hurisdiksyon, isang bagay ang tiyak: ang mata ng publiko ay nakatutok, at ang panawagan para sa katotohanan ay lalong lumalakas.