Isang ordinaryong hapon sana para sa mga residente ng isang liblib na sitio nang biglang kumalat ang matapang at kakaibang amoy sa paligid. Noong una, inakala ng lahat na may patay na hayop sa gilid ng kakahuyan—isang karaniwang nangyayari sa lugar kapag may aso, kambing, o baboy-ramong namamatay sa init o sakit. Pero habang lumalakas ang amoy at mas maraming tao ang nakakapansin, nagsimulang magduda ang ilan. Hindi ito pangkaraniwang amoy. Iba ang timpla, mas mabigat, at mas nakakayanig ng sikmura.

Dahil dito, nagpasya ang ilang residente na puntahan ang pinanggagalingan ng amoy. Habang papalapit sila, mas lalong lumalakas ang kabog ng kanilang dibdib. Isa sa kanila ang nagsabing hindi ito amoy ng hayop—mas masangsang, mas mabigat, at tila may kahalong takot na hindi nila maipaliwanag. At doon na nagsimula ang hindi inaasahang eksena na gumulat sa buong komunidad.

Sa ilalim ng damuhan, sa isang bahagi ng lupa na tila nagalaw kamakailan, natagpuan nila ang pinanggagalingan ng amoy: hindi hayop, kundi bangkay ng isang tao na nasa malalim nang yugto ng pag-aagnas. Sa sandaling iyon, biglang nag-iba ang hangin. Ang takot ay pumalit sa pag-aakala. Ang bulung-bulungan ay naging sigawan. At ang liblib na sitio ay naging sentro ng isang nakakakilabot na misteryo.

Agad nilang ipinatawag ang mga awtoridad. Pagdating ng mga pulis, agad nilang nilinis ang lugar at nagsagawa ng initial assessment. Ayon sa kanila, matagal-tagal nang nakalagak ang bangkay doon. Apektado na ang balat, lumambot na ang ilang bahagi, at malinaw na hindi na kayang makilala ang pagkakakilanlan gamit lamang ang itsura. Ang itsura nito ay sapat upang magdulot ng panlalamig sa sinumang makakita.

Wala pang malinaw na sagot kung sino ang taong natagpuan o paano ito napunta roon. Walang ID, walang personal items, at walang malinaw na palatandaan kung lalaki o babae agad ito. Ang tanging sigurado lang: hindi ito kusang napunta roon. Malaki ang posibilidad na may naglibing o nagtapon sa bangkay sa mismong lugar na iyon.

Habang patuloy ang imbestigasyon, nagsimula na ring lumabas ang sari-saring kwento mula sa mga residente. May nagsabing may nawala raw na lalaki dalawang linggo na ang nakalilipas. Ang iba nama’y nagsabing may narinig silang motor sa bandang kakahuyan noong isang gabi, ngunit inisip nilang karaniwang byahe lamang iyon. May ilan ding nagkuwento ng mga kahina-hinalang taong dumaan sa lugar kamakailan. Lahat ito ay nagdagdag pa sa tensyon at takot ng mga tao.

Sa ganitong uri ng insidente, hindi maiwasang matakot ang komunidad. Kapag bangkay ang natatagpuan sa isang liblib at tahimik na lugar, madalas lumalabas ang tanong: may nangyaring krimen ba? Sino ang responsable? Posible bang maulit ito? At higit sa lahat, sino ang kaawa-awang biktimang matagal nang hinihintay marahil ng kanyang pamilya?

Ayon sa mga awtoridad, isasailalim sa forensic examination ang mga labi upang matukoy ang pagkakakilanlan at posibleng sanhi ng pagkamatay. Ang bawat piraso ng ebidensya, mula sa lupa hanggang sa posibleng marka sa katawan, ay susuriin nang detalyado. Dahil sa advanced na stage ng decomposition, hindi madali ang trabaho—pero hindi rin ito imposibleng matukoy.

Habang nagpapatuloy ang imbestigasyon, nananatili ang takot ng mga residente. Hindi nila inaasahan na isang araw, ang simpleng amoy na inakalang patay na hayop ay mauuwi sa isang nakakakilabot na tuklas. Sa isang iglap, ang tahimik na sitio ay naging eksena ng isang misteryong puno ng tanong at pangamba.

Marami nang kuwento ng ganitong kaso na nagsisimula sa amoy, pero kakaunti ang nakakaunawa kung gaano kabigat ang epekto nito sa mga nakakita mismo sa pangyayari. Araw-araw, dumadaan ang mga tao sa mga lugar na hindi nila alam ay may tinatagong sekreto sa ilalim ng lupa. At kapag nadiskubre na ito, parang pumuputok ang lungga—lumalabas ang katotohanan na pilit itinago ng kung sinumang responsable.

Sa ngayon, tanging isang bagay lang ang malinaw: may taong nawalan ng buhay, at may taong maaaring responsible dito. At hanggang hindi pa lumalabas ang resulta ng imbestigasyon, mananatiling palaisipan ang lahat. Ngunit para sa komunidad, ang takot at pangamba ay hindi agad mawawala. Hindi nila inaasahan na mangyayari ito—pero ngayon, bahagi na ito ng kanilang araw-araw na kwento.