Sa bawat malaking kwento na akala natin ay tapos na, madalas ay may mga bagong detalye na sumusulpot upang baguhin ang ating pagtingin sa katotohanan. Ganito ang nangyayari ngayon sa kaso ni dating DPWH Undersecretary Catalina Cabral. Habang ang karamihan ay nag-aakala na ang kanyang pagkawala ay tuldok na sa isang kontrobersyal na kabanata, ang mga imbestigador ay tahimik na nagtatrabaho sa likod ng mga eksena. Isang CCTV footage mula sa isang hotel sa Baguio ang naging sentro ng atensyon, na nagbubukas ng mga panibagong tanong tungkol sa mga huling oras bago ang trahedya. Ang mga galaw na nakunan ng kamera, na sa unang tingin ay tila normal, ay nagtatago pala ng mas malalim na kwento na ngayon ay pilit na binubuo ng mga otoridad.

Ang hotel sa Baguio, kung saan huling namataan si Cabral, ay hindi lamang isang simpleng lugar ng pahingahan. Napag-alaman ng mga imbestigador na ang naturang gusali ay dati palang pag-aari ni Cabral mismo bago ito naibenta sa isang mataas na opisyal na idinadawit din sa parehong iskandalo ng korapsyon. Ang koneksyong ito ay hindi matatawaran bilang simpleng pagkakataon lamang. Para sa mga nagsusuri ng kaso, ito ay malinaw na indikasyon ng isang malalim na ugnayan sa negosyo at personal na buhay sa pagitan ng mga sangkot. Ang pagpunta ni Cabral sa lugar na pag-aari ng isang taong kasama niya sa kontrobersya ay nagpapahiwatig na may mga transaksyon at usapan na higit pa sa nakikita ng publiko.

Sa pagsusuri ng CCTV footage, isang timeline ang nabuo na nagbigay linaw sa mga pangyayari. Bandang ala-una ng hapon nang makitang naglalakad si Cabral sa driveway ng hotel, kalmado at walang bahid ng tensyon. Sumunod dito ang pagdating ng kanyang SUV at ang pag-akyat nila ng kanyang driver sa ika-apat na palapag. Ngunit ang mas nakapukaw ng pansin ay ang mga sumunod na tagpo: ang pagkatok ni Cabral sa kwarto ng driver, ang kanilang sabay na paglabas, at ang tuluyang pag-alis ng sasakyan. Mula sa puntong iyon, hindi na muling nakita sa CCTV ang pagbalik ng driver o ng sasakyan sa mga oras na inaasahan. Ang “gap” o puwang na ito sa oras ay kritikal para sa mga imbestigador dahil dito madalas nangyayari ang mga bagay na hindi naitala ng kamera.

Hindi naging madali para sa mga ahensya ng gobyerno tulad ng NBI na makuha ang mga ebidensyang ito. Kinailangan pa nilang maghain ng search warrant dahil sa pagtanggi ng pamunuan ng hotel na ilabas ang mga record sa kadahilanang “data privacy.” Subalit, nanindigan ang batas na hindi maaaring gamitin ang privacy bilang panangga sa isang kriminal na imbestigasyon. Nang pasukin ng mga otoridad ang kwartong tinuluyan ni Cabral, tumambad sa kanila ang mga gamit na lalong nagpaigting sa misteryo: isang kutsilyo, mga gamot, at mga tissue. Ang kutsilyo ay pinaniniwalaang para sa proteksyon, ngunit ang mga gamot at tissue ay isinailalim sa masusing pagsusuri.

Lumabas sa laboratory results na may presensya ng anti-depression drugs sa sistema ni Cabral. Ito ang naging basehan ng pahayag ng DILG na sa ngayon, wala pang nakikitang senyales ng “foul play” o direktang pananakit mula sa ibang tao. Gayunpaman, hindi ito naging dahilan upang itigil ang imbestigasyon. Ang cellphone ni Cabral ay target ngayon ng digital forensics upang malaman ang kanyang mga huling kausap, mensahe, at transaksyon. Naniniwala ang mga otoridad na ang digital footprint na ito ang magbibigay ng huling piraso ng puzzle upang maunawaan kung ano talaga ang tumatakbo sa isip ni Cabral at kung ano ang kanyang mga plano.

Kasabay ng imbestigasyon sa pagkamatay ni Cabral ay ang masigasig na paghabol ng gobyerno sa mga yaman na pinaghihinalaang nakuha sa iligal na paraan. Naglabas ang Court of Appeals ng freeze order sa mga ari-arian ng iba pang personalidad na sangkot sa mga ilegal na aktibidad, kabilang na ang kay Willy Ong at sa kanyang mga kasamahan. Bilyun-bilyong halaga ng lupa, gusali, sasakyan, at bank accounts ang hindi na maaaring galawin. Ang hakbang na ito ay nagpapakita na ang target ng batas ay hindi lamang ang pagpapakulong sa mga tao, kundi ang pagbawi sa perang ninakaw mula sa bayan.

Ang mga kumpanyang tulad ng Empire 999 Realty Corporation ay binusisi ng Anti-Money Laundering Council (AMLC) at natuklasang may bilyun-bilyong transaksyon na hindi tugma sa kanilang maliit na kapital. Ito ay malinaw na senyales ng money laundering o paglilinis ng maruming pera. Ang koneksyon ng mga kumpanyang ito sa mga pampublikong opisyal at mga pribadong indibidwal ay nagpapakita ng lawak ng sindikato na kinakalaban ng gobyerno. Ang bawat pisong mababawi mula sa mga “hidden wealth” na ito ay tagumpay para sa taumbayan.

Sa kabuuan, ang kaso ni Cabral at ang mga kaugnay na imbestigasyon sa korapsyon at iligal na yaman ay nagpapakita na hindi natutulog ang batas. Ang bawat CCTV footage, bawat dokumento, at bawat transaksyon ay masusing hinihimay upang lumabas ang katotohanan. Hindi sapat na malaman kung ano ang nangyari kay Cabral; ang mas mahalaga ay ang pananagutan. Ang taumbayan ay naghihintay hindi lamang ng sagot sa misteryo ng kanyang pagkawala, kundi ng hustisya sa anyo ng pagbawi sa yaman na dapat ay para sa serbisyo publiko. Ang laban na ito ay patunay na sa huli, walang lihim na hindi mabubunyag at walang yaman na maitatago habambuhay.