Sa mundo ng palakasan, lalo na sa larangan ng Mixed Martial Arts o MMA, ang disiplina at respeto ang dapat na nangunguna sa lahat. Ngunit minsan, ang kapangyarihan at katanyagan ay umaakyat sa ulo ng ilan, na nagiging dahilan upang maliitin nila ang mga taong sa tingin nila ay mahina o nasa mababang antas ng lipunan. Ang kwentong ito ay tungkol sa isang mayabang na MMA trainer na ginamit ang kanyang galing para hiyain ang isang tahimik na janitor sa harap ng maraming tao. Sa gitna ng tawanan at pangungutya, isang hindi inaasahang pangyayari ang naganap na nagpabago sa tingin ng lahat sa taong palagi nilang binabalewala. Isang laban na hindi sana dapat nangyari ang naging daan para mailabas ang isang lihim na kakayahang matagal nang nakatago sa ilalim ng uniporme ng isang tagalinis.

Si Coach Rick ay kilala sa loob ng kanilang sikat na gym bilang isang mahusay ngunit napaka-aroganteng trainer. Dahil sa kanyang mga napanalunang laban noon, naging mataas ang tingin niya sa kanyang sarili. Para sa kanya, ang gym ay isang kaharian kung saan siya ang hari, at ang sinumang hindi marunong lumaban ay walang puwang sa kanyang respeto. Sa kabilang banda, naroon si Mang Isko, ang matandang janitor na halos limang taon na ring nagtatrabaho sa lugar na iyon. Si Mang Isko ay laging nakayuko, tahimik na nagwawalis ng pawis sa mat, at tinitiis ang bawat sigaw at utos ni Coach Rick na tila ba siya ay isang alipin.

Isang hapon, habang puno ng mga estudyante at mga batikang boksingero ang gym, nasa masamang timpla ang loob ni Coach Rick. Gusto niyang magpakitang-gilas sa kanyang mga bagong kliyente. Habang naglilinis si Mang Isko malapit sa ring, aksidenteng natabig ng kanyang mop ang bote ng tubig ni Coach Rick. Sa halip na tanggapin ang paumanhin ng matanda, ginamit ito ng trainer para hiyain siya. “Ano ba naman ‘to, Isko! Puro ka linis, wala ka namang silbi. Siguro sa bagal mong kumilos, kahit isang suntok ko hindi mo maiiwasan,” pangungutya ni Coach Rick habang nagtatawanan ang ilang mga kasama niya.

Hindi tumigil doon ang trainer. Pinilit niya si Mang Isko na umakyat sa lona. “Halika rito, subukan nating kung may ibubuga ka. Kapag natamaan mo ako kahit isang beses lang, dodoblehin ko ang sweldo mo ngayong buwan. Pero kapag hindi, maghahanap ka ng bagong trabaho,” hamon ni Coach Rick. Kitang-kita sa mukha ni Mang Isko ang kaba at pag-aalinlangan. Ayaw niyang lumaban, hindi dahil sa takot, kundi dahil alam niyang hindi iyon ang tamang lugar para sa kanya. Ngunit dahil sa banta na mawawalan siya ng trabaho na tanging inaasahan ng kanyang pamilya, napilitan siyang pumasok sa loob ng ring.

Nagsuot ng gloves si Mang Isko habang suot pa rin ang kanyang kupas na unipormeng pang-janitor. Ang lahat ay nakamasid, ang iba ay naglalabas pa ng cellphone para kunan ng video ang inaasahan nilang “katatawanan.” Si Coach Rick ay kampanteng-kampante, nakababa ang mga kamay at tila nakikipaglaro lamang sa isang bata. “Sige na, Isko, itira mo na ang pinakamalakas mong suntok,” sabi niya nang may kasamang tawa.

Dahan-dahang lumapit si Mang Isko. Sa isang iglap, nagbago ang tindig ng matanda. Ang kanyang mga paa na dati ay tila mabigat, biglang naging magaan at mabilis. Bago pa man makapagsalita uli si Coach Rick, isang kidlat na bilis na cross-punch ang kumawala mula sa kanang kamay ni Mang Isko. Walang nakakita kung paano iyon nangyari sa sobrang bilis. Isang malutong na tunog ang narinig sa buong gym habang ang ulo ni Coach Rick ay tumagilid at ang kanyang katawan ay bumagsak nang diretso sa mat. Knockout.

Natahimik ang buong paligid. Ang mga tawanan ay napalitan ng matinding gulat. Ang trainer na akala mo ay hindi matatalo ay nakahandusay at walang malay dahil sa isang suntok lamang ng isang janitor. Doon lang lumabas ang katotohanan. Si Mang Isko pala ay isang dating pambato ng bansa sa boksing noong kanyang kabataan, isang retiradong sundalo na dumaan sa matinding pagsasanay ngunit piniling mamuhay nang tahimik matapos ang isang trahedya. Pinili niyang maging janitor dahil gusto niyang mapalapit pa rin sa sports na mahal niya nang walang ingay o yabang.

Ang pangyayaring iyon ay naging malaking aral sa lahat ng nasa loob ng gym. Ang pagpapakumbaba ay hindi nangangahulugan ng kahinaan, at ang pagiging tahimik ay hindi basehan ng kawalan ng kakayahan. Si Coach Rick, matapos magising at malaman ang totoo, ay hindi na muling nagpakita ng kayabangan. Si Mang Isko naman ay nanatiling janitor, ngunit sa pagkakataong ito, wala nang sinumang naglakas-loob na maliitin siya. Ang bawat pagbati sa kanya ay puno na ng tunay na respeto. Ang kwentong ito ay nagpapaalala sa atin na huwag kailanman husgahan ang isang libro sa takip nito, dahil sa likod ng pinakamababang katayuan ay maaaring may nakatagong lakas na kayang magpataob sa pinakamataas na tore ng kayabangan.