Sa bayan ng Narra, Palawan, kilala ang mga tao sa kanilang mainit na pagtanggap at masasayang pagdiriwang. Ang mga kasalan ay karaniwang puno ng tawanan, sayawan, at syempre, masasarap na pagkain. Ngunit noong Hulyo 2004, ang isang dapat sana’y masayang okasyon ay nabahiran ng isang madilim at nakakagimbal na pangyayari na tila hango sa isang horror movie. Ito ang kwento ng isang wedding guest na hindi na nakauwi, at sa halip ay naging bahagi ng handaan sa paraang hindi mo aakalaing magagawa ng tao sa kanyang kapwa.

Si Benjie Ganay, 25 anyos, ay isa lamang sa mga bisita sa kasal ng anak ni Eladio Baule. Tulad ng ibang naroon, ang tanging sadya niya ay makiisa sa saya, makikain, at makipag-inuman. Ang gabi ay nagsimula nang maayos—may tugtugan, may sayawan, at ang alak ay dumadaloy nang masagana. Ngunit sa paglipas ng oras at pagtama ng kalasingan, ang masayang atmospera ay unti-unting napalitan ng isang bangungot. Ayon sa mga ulat, nagkaroon ng insidente kung saan inakusahan si Benjie na “nambastos” o aksidenteng nahawakan ang maselang bahagi ng bride. Isang simpleng paratang na sa ilalim ng impluwensya ng alak at galit, ay nauwi sa isang karumal-dumal na desisyon.

Sa halip na paalisin o ireklamo sa barangay, dinala ni Eladio, kasama ang kanyang anak at mga pamangkin, si Benjie sa isang liblib na lugar. Doon, sa gitna ng kadiliman ng gabi, sinapit ng biktima ang kanyang wakas. Pero hindi dito nagtapos ang lagim. Ang sumunod na nangyari ay ang syang nagpatanyag sa kasong ito bilang isa sa pinaka-nakakakilabot sa kasaysayan ng krimen sa Pilipinas. Upang pagtakpan ang krimen at marahil dahil na rin sa kawalan ng “pulutan” habang nag-iinuman, napagdesisyunan ng grupo na lutuin ang katawan ng biktima.

Gumamit sila ng mga dahon ng niyog at gaas upang sunugin at linisin ang katawan, tila ba naghahanda ng isang karaniwang hayop para sa piyesta. Ang amoy ng nilulutong karne ay humalo sa hangin ng gabi, at ayon sa ilang kwento, ito pa ang naging dahilan kung bakit tuluyan silang nahikayat na kainin ito. Ang mga parte ng katawan ni Benjie ay niluto sa paraang adobo o kaldereta, tinimplahan ng sapat na pampalasa upang maitago ang tunay na pinagmulan nito.

Ang pinaka-nakakayanig na bahagi ng kwento ay ang pagbabalik ng “pagkain” sa reception. Sinasabing inihain ito sa mga bisita na patuloy pa ring nagkakasiyahan. Walang kamalay-malay ang mga tao na ang kanilang kinakain, na inakala nilang kambing o baka, ay karne ng tao—ang parehong tao na kasama nilang tumatawa at umiinom kanina lamang. Ang mga bisita ay kumain, nagpasalamat sa handa, at nagpatuloy sa kasiyahan, habang ang sikreto ay nanatiling nakatago sa ilalim ng impluwensya ng alak at dilim.

Tumagal ng ilang araw bago nabunyag ang katotohanan. Ang konsensya, o marahil ang takot, ang nagtulak sa isa sa mga kamag-anak ng suspek na magsalita. Ayon sa mga pamangkin ni Eladio na sina Junnie at Sabtuari, pinilit lamang daw sila ng kanilang tiyuhin na gawin ang krimen at kainin ang biktima sa pamamagitan ng pantutok ng patalim. Inamin nila na sa sobrang takot at lasing, wala silang nagawa kundi sumunod. Itinuro nila kung saan itinapon ang mga buto at tira-tira ng biktima—sa isang sapa, umaasang aanurin ito ng tubig at mabubura ang ebidensya.

Nang matagpuan ng mga otoridad ang mga labi, lalong tumibay ang hinala ng “cannibalism” o pagkain ng kapwa tao. Ang balita ay mabilis na kumalat at nagdulot ng takot hindi lang sa Narra kundi sa buong Palawan. Marami ang nagtanong kung mayroon bang kulto sa lugar, ngunit iginiit ng mga opisyal at residente na ito ay isang isolated case—isang resulta ng matinding kalasingan, galit, at pagkawala sa sarili, at hindi sumasalamin sa kultura ng kanilang bayan. Ang insidente ay nagdulot ng malaking dagok sa turismo ng lugar noon, dahil sa takot ng mga dayuhan na baka sila naman ang maging susunod na biktima.

Ang mga suspek ay inaresto at kinasuhan. Sa kulungan, sila ay naging sentro ng atensyon ng media, maging ng mga international news outlets tulad ng BBC. Sa kabila ng bigat ng kanilang ginawa, inilarawan sila ng mga kapitbahay bilang mga “normal” na tao, na walang sinuman ang mag-aakalang may kakayahang gumawa ng ganoong klaseng karahasan. Ito ay nagpapakita na ang demonyo ay hindi laging may sungay; minsan, ito ay nasa anyo ng ordinaryong tao na nalalason ng galit at bisyo.

Ang kwento ni Benjie Ganay ay nananatiling isa sa mga pinaka-kontrobersyal na kwento sa Pilipinas. Ito ay paalala sa atin kung gaano kabilis pwedeng magbago ang takbo ng buhay sa isang iglap ng maling desisyon. Ang isang masayang kasalan ay nauwi sa trahedya dahil sa alak at kawalan ng pagpapahalaga sa buhay. Hanggang ngayon, ang “Palawan Cannibalism Incident” ay nagsisilbing babala at nakakakilabot na kwento na nagpapatunay na sa totoong buhay, may mga pangyayaring mas masahol pa kaysa sa anumang napapanood natin sa pelikula.