Sa mundo ng pulitika sa Pilipinas, ang imposible ay madalas nagiging posible. Kung noong 2022 ay nasaksihan natin ang makasaysayang banggaan ng “Pula” at “Rosas,” sa 2028 naman ay tila may nilulutong scenario na yayanig sa paniniwala ng bawat botanteng Pilipino. Habang papalapit ang susunod na presidential elections, isang teorya ang maugong na pinag-uusapan sa mga political circles at social media: ang diumano’y “Secret Recipe” upang tuluyan nang tapusin ang impluwensya ng mga Duterte. Ito ay walang iba kundi ang potensyal na koalisyon sa pagitan ng pwersa ni Pangulong Ferdinand “Bongbong” Marcos Jr. (PBBM) at ng kampo ni dating Bise Presidente Leni Robredo.

Ang ideyang ito ay tila suntok sa buwan para sa marami. Paano nga naman magsasama ang dalawang pamilyang may dekada nang hidwaan? Ang mga Marcos at Aquino (na kinakatawan ngayon ng Liberal Party at Pink Movement) ay matagal nang nasa magkabilang dulo ng spectrum. Ngunit sa pulitika, may kasabihang “politics is addition” at “the enemy of my enemy is my friend.” Sa kasalukuyang takbo ng panahon, kung saan basag na ang “UniTeam” at lantaran na ang iringan sa pagitan ng Malacañang at Davao, ang banta ng pagbabalik ng mga Duterte sa kapangyarihan ang nagsisilbing “common denominator” na maaaring magdikta ng bagong alyansa.

Ayon sa ilang political analysts, tulad ng nabanggit ni Ronald Llamas, kung magsasama si Leni bilang Presidente at BBM bilang Bise Presidente (o anumang kombinasyon ng kanilang mga pwersa) sa 2028, “tapos na ang eleksyon.” Ang lohika sa likod nito ay simpleng matematika: kung pagsasamahin ang boto ng Solid North at ang boto ng oposisyon (mga Kakampink at Dilawan), lilikha ito ng isang pader na mahirap tibagin, kahit pa gaano kalakas ang hatak ng mga Duterte sa Visayas at Mindanao. Ito ang tinatawag na pragmatismo—ang pag-isantabi ng ideolohiya para sa layuning pulitikal.

Gayunpaman, ang teoryang ito ay hindi madaling lunukin para sa mga die-hard supporters ng magkabilang panig. Para sa mga Kakampink na tumindig noong 2022, ang pakikipag-alyansa sa isang Marcos ay tila pagtalikod sa kanilang ipinaglaban. “Purist” kung maituturing ang marami sa kanila, at ang “never again” ay hindi lang slogan kundi paninindigan. Sa kabilang banda, ang mga loyalista ni BBM ay mayroon ding malalim na hinanakit sa mga “dilawan.” Ang pagsasama ng dalawang grupong ito ay tiyak na magdudulot ng kalituhan at posibleng pagkadismaya. Ngunit sa harap ng mas malaking banta—ang pagbabalik ng istilo ng pamumuno ng nakaraang administrasyon na puno ng kontrobersya—mapipilitan kaya ang mga botante na mamili sa pagitan ng “mas maliit na kasamaan”?

Bukod sa tambalang Leni-BBM, lumulutang din ang pangalan ni Defense Secretary Gilbert “Gibo” Teodoro bilang pambato ng administrasyon. Si Gibo ay kilala sa kanyang talino at competence, at wala siyang bahid ng korapsyon na madalas ipinupukol sa ibang pulitiko. Ang tanong lang, kakayanin ba ng kanyang “appeal” na tapatan ang masa appeal ng mga Duterte? Dito papasok ang papel ng koalisyon. Kung si Gibo ang dadalhin ng administrasyon, kakailanganin niya ang suporta hindi lang ng mga loyalista kundi pati na rin ng mga moderate voters at oposisyon para manalo. Ang posibilidad ng “Gibo-Risa” (Teodoro at Hontiveros) tandem ay isa ring scenario na pinag-aaralan ng mga eksperto bilang “compromise” ticket.

Sa senatorial slate naman, may mga usap-usapan na posibleng makita ang mga kilalang taga-oposisyon na tatakbo sa ilalim ng administrasyon o kaya ay magkakaroon ng “tactical alliance.” Sina Bam Aquino at Kiko Pangilinan, na parehong haligi ng Liberal Party, ay nababalitang pinapalambot ang kanilang posisyon. May mga espekulasyon na si Trillanes at De Lima ay maaaring maging bahagi ng estratehiya upang makuha ang boto ng mga anti-Duterte. Kung mangyayari ito, maghahalo ang pula at dilaw sa Senado—isang bagay na hindi natin inakalang makikita natin sa ating buhay.

Ang lahat ng ito ay nakadepende rin sa galaw ng “Undecided” at “Independent” voters. Sa mga survey, bagama’t nangunguna pa rin ang pangalan ng mga Duterte sa Visayas at Mindanao, hindi maikakaila na may malaking porsyento ng mga Pilipino ang naghahanap ng alternatibo. Sila yung mga botanteng pagod na sa bangayan at gusto lang ng maayos na gobyerno, ekonomiya, at proteksyon sa teritoryo ng bansa. Sila ang “swing vote” na pag-aagawan ng administrasyon at ng Duterte camp. Ang koalisyon ng Marcos at Oposisyon ay maaaring maging susi para makuha ang suporta ng grupong ito na ayaw na sa gulo at patayan.

Sa huli, ang 2028 election ay hindi lamang labanan ng mga apelyido. Ito ay labanan para sa direksyon ng Pilipinas. Ang tanong sa bawat isa: Handa ka bang isuko ang iyong personal na galit at bias para sa kapakanan ng bayan? Kung ang “Secret Recipe” nga ay ang pagkakaisa ng dating magkakaaway para pigilan ang isang pwersang itinuturing nilang mas mapanganib, handa ba tayong tanggapin ito? Ang mga susunod na buwan at taon ay magiging kritikal. Magmamatyag tayo sa bawat kilos, bawat alyansa, at bawat desisyon. Dahil sa pulitika ng Pilipinas, ang tanging sigurado lang ay ang pagbabago, at ang hindi inaasahan ang madalas na nangyayari.