“Isang hakbang palabas ng bahay para bumili ng sapatos, ngunit walang bakas ng pagbalik, at isang kasalang nauwi sa katahimikan.”

May mga kwentong nagsisimula sa saya ngunit biglang napuputol na parang hiningahan ng hangin ang kandila. Ito ang kwento ng isang babaeng dapat sana’y naglalakad patungo sa altar, ngunit sa halip ay naglaho sa gitna ng lungsod, iniwan ang mga tanong na hanggang ngayon ay walang kasagutan.

Sa Quezon City, abala ang lahat sa paghahanda para sa isang nalalapit na kasal. Nakaayos na ang wedding gown, maingat na nakasabit at nakatakip ng puting tela na parang pangakong hindi dapat madungisan. Nakatabi na ang mga gamit para sa seremonya sa simbahan, ang mga giveaways na pinag-isipan nang mabuti, ang sasakyan para sa prusisyon, at ang listahan ng mga bisitang magpapatunay sa isang pagmamahalang tumagal ng halos sampung taon.

Handang-handa na rin ang groom na si Mark RJ Reyz. Sa bawat tanong ng mga kaibigan at kaanak, iisa ang sagot niya. Handa na siya. Handa na siyang pakasalan ang babaeng una at tanging minahal niya. Ang babaeng pinangalanang Shera Dewan.

Ngunit may isang detalye na hindi inaasahan ninuman. Ilang araw bago ang kasal, lumabas si Shera ng bahay. Bibili lamang daw siya ng sapatos na babagay sa kanyang wedding gown. Isang simpleng lakad, ilang oras lang sana. Walang kaba, walang paalam na mahaba, walang senyales na iyon na pala ang huling beses na makikita siya ng mga mahal niya sa buhay.

Lumipas ang isang oras. Dalawa. Tatlo. Walang tawag, walang mensahe…Ang buong kwento!⬇️ Sa una, inisip ni RJ na baka naabala lamang si Shera sa pamimili. Alam niyang metikulosa ang kanyang fiance. Gusto nitong siguraduhin na perpekto ang lahat, lalo na sa araw ng kanilang kasal. Ngunit nang dumilim na ang langit at hindi pa rin umuuwi si Shera, doon na nagsimulang gumapang ang kaba sa dibdib ni RJ.

Sinubukan niyang tawagan ang cellphone ni Shera. Walang sumasagot. Paulit-ulit niyang tinext. Walang reply. Ang simpleng pag-aalala ay unti-unting naging takot na hindi maipaliwanag. Kinabukasan, umasa pa rin siya na baka biglang tatawag si Shera at sasabihing may nangyaring hindi inaasahan. Ngunit dumaan ang buong araw na walang balita.

Sa ikalawang araw ng pagkawala, hindi na mapakali si RJ. Kinuha niya ang cellphone na naiwan ni Shera sa bahay. Doon siya kumapit sa huling pag-asang may makikita siyang sagot. Isa-isa niyang binuksan ang mga mensahe. Karamihan ay tungkol sa delivery ng mga gamit para sa kasal. Mga kumpirmasyon ng parcels, mga paalala, mga simpleng usapan tungkol sa wedding preparations. Wala siyang nakitang kakaibang kausap. Walang lihim na mensahe. Walang palatandaan na may ibang taong kasama si Shera.

Lalong lumalim ang misteryo. Kung walang kausap na iba, kung walang planong umalis, bakit siya biglang naglaho.

Humingi ng tulong si RJ sa mga kaibigan ni Shera, lalo na sa mga abay at sa matalik nitong kaibigan. Isa-isa silang tinawagan, isa-isa nilang tinanong. Ngunit pare-pareho ang sagot. Wala silang alam. Walang nag-anyaya. Walang nagsabing magkikita sila. Para bang bigla na lang nilamon ng siyudad ang isang babaeng puno ng pangarap.

Sampung taon na raw magkarelasyon sina Shera at RJ. Bata pa lamang si Shera nang maging sila. Siya ang unang boyfriend, unang pag-ibig, at tanging lalaking pinili ni Shera sa buong buhay niya. Kaya naman hindi maintindihan ng pamilya at ng fiance kung paano siya basta na lamang mawawala na parang bula.

Sa gitna ng pangamba, may isang bagay na paulit-ulit na sinasabi si RJ. Kung sakaling may bagay man siyang hindi alam, kung sakaling may pinili si Shera na ibang landas, handa raw siyang magparaya. Hindi niya iniisip ang kasal, hindi ang perang ginastos, hindi ang mga handang damit at handa nang simbahan. Ang mahalaga lamang sa kanya ay malaman na ligtas si Shera.

Sa bawat panayam, ramdam ang bigat sa kanyang boses. Hindi galit, hindi paninisi, kundi takot at pag-aalala. Isang lalaking handang bitawan ang lahat basta’t makita lamang ang babaeng mahal niya na buhay at maayos.

Habang lumilipas ang mga araw, lalong bumibigat ang katahimikan sa bahay ni Shera. Ang kanyang ina ay hindi na mapakali. Sa bawat sulok ng bahay, may alaala ang anak. Ang mga ngiti, ang paraan ng pagsasalita, ang boses na tila naririnig pa rin niya araw-araw. Ang mga damit na nakatupi, ang mga gamit na hindi na nagagalaw, lahat ay paalala ng isang pagkawala na walang paliwanag.

Araw-araw, umaasang may tatawag. Umaasang may magbibigay ng impormasyon. Umaasang may magbubukas ng pinto at si Shera ang bubungad, pagod ngunit ligtas. Ngunit sa halip, ang dumarating ay katahimikan at mga tanong na lalong sumasakit.

Nag-alok ang pamilya ng pabuya para sa sinumang makapagbibigay ng impormasyon tungkol sa kinaroroonan ni Shera. Hindi man kalakihan, ito’y simbolo ng kanilang desperasyon at pag-asang may isang taong makakatulong. Samantala, patuloy ang imbestigasyon ng mga pulis. Sinusuri ang mga CCTV, binabalikan ang huling rutang dinaanan, tinatanong ang mga tindahan at taong maaaring nakakita sa kanya.

Ngunit habang tumatagal, mas lalong nagiging mabigat ang tanong. Paano nawawala ang isang babaeng bibili lamang ng sapatos sa isang mataong lungsod. Walang iniwang bakas. Walang huling mensahe. Walang huling paalam.

Sa gabi, madalas nakaupo si RJ sa gilid ng kama, hawak ang cellphone ni Shera. Binabasa muli ang mga lumang mensahe. Mga simpleng usapan tungkol sa hinaharap. Mga plano para sa kanilang magiging pamilya. Mga pangarap na biglang naputol. Sa bawat pagbasa, parang may humihila sa kanyang dibdib, isang pakiramdam na hindi niya mailabas sa salita.

May mga nagsasabing baka kusang umalis si Shera. May mga nagbubulong ng kung anu-anong haka-haka. Ngunit para sa mga taong tunay na nakakakilala sa kanya, hindi ganoon si Shera. Hindi siya ang babaeng iiwan ang kanyang ina, ang kanyang fiance, at ang kasalang matagal nilang pinaghirapan nang walang dahilan.

Habang ang lungsod ay patuloy sa normal na takbo ng buhay, may isang pamilya at isang lalaking naiwan sa paghihintay. Ang kasalang dapat sana’y puno ng saya ay napalitan ng mga kandilang sindi gabi-gabi, ng mga panalangin, at ng mga matang halos wala nang luha.

Sa ngayon, iisa lamang ang pakiusap ni RJ. Kung nasaan man si Shera, sana’y marinig niya ang boses ng taong handang gawin ang lahat para sa kanya. Hindi para pilitin siyang bumalik, kundi para malaman lamang na siya ay ligtas.

Ang kwento ni Shera Dewan ay hindi lamang kwento ng pagkawala. Ito ay kwento ng pagmamahal na naiwan sa ere, ng mga pangarap na biglang naputol, at ng tanong na patuloy na bumabagabag sa lahat. Hanggang kailan maghihintay ang isang lalaking handang magparaya. Hanggang kailan maghihintay ang isang ina na gabi-gabing umaasang maririnig muli ang boses ng anak.

At sa bawat araw na lumilipas na walang sagot, mas lalong nagiging malinaw ang isang masakit na katotohanan. Minsan, ang pinakakaraniwang lakad ang nagiging simula ng isang misteryong kayang baguhin ang buhay ng maraming tao magpakailanman.