tahimik na pamamaalam ang iniwan ni jimmy r.h.i.n.o, haligi sa likod ng april boys at kapatid ng yumaong april boy r.h.i.n.o. sa kanyang pagkawala, muling binalikan ng marami ang mga kuwentong hindi laging nasa entablado ngunit bumuo sa tunog ng isang henerasyon.

Pumanaw na si Jimmy Rhino sa edad na 57, isang balitang ikinabigat ng puso ng mga tagahanga ng OPM at ng pamilyang Rehino. Ang malungkot na anunsyo ay ibinahagi ng kanyang kapatid at kabanda na si Vingo Rhino sa pamamagitan ng Facebook noong Sabado, December 27, kasabay ng isang taos-pusong pahayag ng pagdadalamhati.

Ayon sa mga ulat, kidney failure ang naging sanhi ng kanyang pagpanaw. Sa mga salitang puno ng lungkot, inilarawan ni Vingo ang sakit ng mawalan ng kapatid—isang kirot na hindi kayang sukatin ng anumang salita. Para sa pamilya, ang pagkawala ni Jimmy ay hindi lamang pagtatapos ng isang buhay, kundi pagpanaw ng isang tahimik na haligi.

Si Jimmy Rhino ay kapatid ng yumaong OPM icon na si April Boy Rhino, na pumanaw noong 2020. Magkasama silang naglakbay sa musika bilang bahagi ng grupong April Boys—isang bandang nagsilbing pundasyon ng matagumpay na solo career ni April Boy noong huling bahagi ng dekada ’80 at ’90.

Bilang isa sa mga orihinal na miyembro ng April Boys, ginampanan ni Jimmy ang papel ng instrumentalist at backing vocalist. Madalas siyang tumugtog ng gitara sa mga live performances, tahimik ngunit matatag na katuwang sa likod ng entablado. Hindi man siya laging nasa spotlight, dama ang kanyang presensya sa bawat tugtugin.

Ang ambag ni Jimmy ay higit pa sa nakikita. Malaki ang naging papel niya sa tunog ng banda, sa husay ng kanilang live concerts, at sa mga musical arrangement sa mga unang taon. Ang April Boys ay binubuo ng magkakapatid—isang family band na bihira sa OPM noon—kaya’t likas ang kanilang chemistry at pagkakabuklod.

Bago pa man maging household name si April Boy bilang solo singer sa mga kantang tumimo sa damdamin, ang April Boys ang unang naglatag ng matibay na daan. Nabuo ang grupo noong 1993 at pinasikat ang mga awiting nagmarka sa panahong iyon—mga kantang naging bahagi ng alaala ng marami.

Noong 1995, nang tuluyang magsolo si April Boy Rhino, ipinagpatuloy nina Vingo at Jimmy ang pangalan ng April Boys. Ipinakita nito ang kanilang dedikasyon sa banda at sa musika, kahit nagbago ang direksiyon ng karera ng kanilang kapatid.

Kasama si Jimmy sa maraming out-of-town gigs at live promotions. Isa siya sa mga unang sumuporta kay April Boy bago pa man dumating ang rurok ng kasikatan. Sa mga panahong iyon, hindi hanap ang papuri—ang mahalaga ay ang musika at ang pamilyang pinagsisilbihan.

Mas pinili ni Jimmy ang manatiling pribado at malayo sa intriga. Hindi siya madalas makita sa mga balita, ngunit malinaw sa mga nakakakilala sa banda na malaki ang kanyang naiambag—sa sining, sa samahan, at sa tahimik na lakas na bumubuo sa likod ng bawat pagtatanghal.

Sa madaling salita, hindi mabubuo ang April Boy Rhino phenomenon kung wala ang April Boys. At hindi magiging buo ang April Boys kung wala si Jimmy Rhino—isang piraso ng puzzle na humawak sa mga gilid upang manatiling buo ang larawan.

Ang kanyang pamamaalam ay nagbukas ng mga alaala: ang mga gabing puno ng tugtugan, ang mga entabladong sinikatan ng ilaw, at ang mga sandaling piniling manatili sa likod upang magbigay-daan sa iba. Isang anyo ng pagmamahal na bihirang mapansin ngunit malalim ang ugat.

Para sa mga tagahanga ng OPM, ang pagkawala ni Jimmy ay paalala na ang musika ay hindi lamang gawa ng mga nasa unahan. May mga kamay na tahimik na humahawak, may mga tinig na sumusuporta, at may mga pusong pumipili ng likod ng entablado.

Sa pagpanaw ni Jimmy Rhino, nananatili ang kanyang ambag sa bawat nota at alaala. Isang tahimik na pamana ang iniwan—hindi man laging binibigkas ang pangalan, patuloy na maririnig ang bakas ng kanyang musika sa kasaysayan ng OPM.