TUKOY NA! ANG MASTER MIND?
Isang kasalang inaasahang magiging simula ng bagong buhay ang nauwi sa bangungot na yumanig sa buong komunidad—at ngayon, ang lalaking dapat sana’y nakangiti sa altar ang siya namang nasa gitna ng pinakamatinding tanong. Si Mark RJ Reyes, fiancé ng nawawalang si Sherra De Juan, ay opisyal nang tinukoy ng Quezon City Police District bilang person of interest matapos ang isang halos pitong oras na pagtatanong na, ayon sa mga nakasaksi, ay puno ng bigat, tensyon, at mga puwang sa salaysay na patuloy pang binubusisi. Sa likod ng mga ngiting nakunan sa litrato—ang engagement, ang hawak na bouquet, ang mga pangakong binitiwan—may mga oras, galaw, at detalye raw na hindi nagtutugma, at dito nagsimulang kumapit ang mga hinala na ngayon ay gumuguhit ng mas madilim na larawan.

Batay sa mga impormasyong lumabas sa imbestigasyon, naging sentro ang timeline—ang eksaktong oras kung kailan huling nakita si Sherra, ang ruta ng sasakyan, at ang mga sandaling nahuli ng CCTV sa mga kalapit na kalsada. Isang clip ang paulit-ulit na sinusuri: isang sasakyang huminto sandali, isang aninong dumaan, at isang plaka na bahagyang nabasa. Hindi ito sapat para magturo ng sala, giit ng mga awtoridad, ngunit sapat para magbukas ng mas maraming tanong. Sino ang kasama? Sino ang nakipag-usap? Bakit may bahagi ng biyahe na tila “nawala” sa kuwento? At bakit, ayon sa ilang source, may pagbabago sa detalye nang ulitin ang salaysay?

Sa loob ng interrogation room, ayon sa mga pamilyar sa proseso, inisa-isa ang mga minuto bago at matapos ang pagkawala. May mga text message na kailangang ipaliwanag, mga tawag na tinanong kung bakit naputol, at mga lokasyon na kailangang itugma sa rekord ng oras. Dito raw naging mabigat ang usapan—hindi dahil may direktang ebidensiya ng krimen, kundi dahil sa inconsistencies na kailangang linawin. Sa bawat pag-urong ng upuan, sa bawat pahinga sa pagsagot, lalong tumitindi ang interes ng publiko: biktima ba ng pagkakataon ang fiancé, o may nalalaman siyang hindi pa lumalabas?

Samantala, ang pamilya ni Sherra ay nananatiling umaasa at nananawagan ng malinaw na sagot. Sa mga panayam, paulit-ulit ang pakiusap: ilabas ang buong katotohanan, ibalik ang anak, kapatid, at kaibigan. Ang mga kaibigan naman ay nagbalik-tanaw sa mga huling araw bago ang pagkawala—may mga plano, may mga biro, may mga pangarap. Wala raw palatandaan ng pag-alis nang kusa. Ngunit sa imbestigasyon, kahit ang kawalan ng palatandaan ay nagiging piraso ng palaisipan.

Ang mga awtoridad ay maingat sa pananalita. Person of interest ay hindi akusasyon—ito’y paanyaya sa mas masusing pagtingin. Patuloy ang pagbusisi sa CCTV footage, sa cellphone data, at sa mga testigo na posibleng may nakita o narinig. May mga ulat na muling binisita ang ilang lokasyon, may mga sasakyang sinuri, at may mga taong muling kinausap upang tiyakin na ang bawat detalye ay nasa tamang lugar. Sa gitna nito, ang pangalan ni Mark RJ Reyes ay nananatiling nasa headline—hindi bilang hatol, kundi bilang sentro ng mga tanong na kailangang sagutin.

Habang lumilipas ang mga araw, tumitindi ang presyon. Ang social media ay puno ng haka-haka; ang mga larawan ng masayang magkasintahan ay kinokontra ng malamig na kuha ng CCTV; ang salitang “kasal” ay napalitan ng “imbestigasyon.” Ngunit sa batas, malinaw ang linya: walang sinumang dapat husgahan hangga’t hindi tapos ang proseso. Ito ang dahilan kung bakit paulit-ulit na paalala ng pulisya—hintayin ang opisyal na resulta, iwasan ang mapanirang konklusyon.

Sa huli, ang tanong na bumabalot sa lahat ay iisa: nasaan si Sherra De Juan? At sa paghahanap ng sagot, bawat piraso—oras, galaw, salita—ay mahalaga. Ang katotohanan, gaano man kabigat, ay kailangang lumabas sa liwanag. Hanggang doon, ang kuwento ay nananatiling bukas, ang imbestigasyon ay nagpapatuloy, at ang bansa ay nag-aabang—hindi para sa tsismis, kundi para sa hustisya at linaw na matagal nang hinihintay.