Sa isang tahimik ngunit tensyonadong araw sa Kamara, kumalat ang balita na agad nagpataas ng pulso ng maraming mambabatas at political watchers: sinasabing minamaliit ng majority bloc ang minority sa isang usaping puwedeng baguhin ang dynamics sa kongreso. Ayon sa mga inside sources, may mga pulong na allegedly naganap sa likod ng mga saradong pinto—walang kamera, walang press, puro tension at tahimik na galit. Ang mga pangalan na paulit-ulit na lumalabas sa kwento: Chiz, Win, Pinky, at Alan. Pero sino ba talaga ang mga proponents at sino ang talagang natatakot?

Ayon sa isang fictional insider, nagsimula ang mga usapan nang walang pormal na anunsyo. Ang majority bloc allegedly ay naglatag ng isang resolusyon na, sa unang tingin, tila simpleng administrative amendment lang. Ngunit sa loob, may nakatago raw na clauses na puwedeng pahinain ang influence ng minority. Isa sa mga unang nakapansin ay si Chiz—halatang nagulat sa mga nakalagay sa dokumento. Ang tension daw sa silid ay ramdam agad: may mga bulong, may mga sulyap, at may mga taong nagtataka kung ano ang tunay na pakay ng proposal.

“Hindi ko alam kung handa ang lahat sa puwedeng mangyari,” sabi umano ng isa sa mga minority lawmakers sa isang private chat na nakuha ng fictional source.

Hindi lang ito basta procedural na galaw. Ayon sa source, may matinding backroom deals na ginawa bago pa man mailabas ang draft—may mga tawag sa telepono, mensahe sa social media, at mga meeting sa labas ng Kamara. Ang ilang opisyal ay allegedly pinayuhan na manatiling tahimik, habang ang iba ay binigyan ng “choice” na sumunod sa majority o magbanta ng exposure sa publiko.

Ang isa pang tensyonadong eksena ay allegedly nangyari sa isang closed-door session kung saan nagharap sina Pinky at Alan. Ayon sa fictional account, halos magkatapat sila sa mesa, parehong may confidential folders. Hindi malinaw kung ano ang nilalaman, pero ramdam umano ang init ng galit sa bawat sulyap.

“Kung lalabas ito, maraming career ang mawawasak,” sabi umano ni Pinky sa isang mahinang boses, habang si Alan naman ay tumingin nang diretso sa folder, halatang hindi sigurado kung anong hakbang ang gagawin.

Ang tension ay lalong lumala nang ipakita ang ilang highlighted clauses na allegedly naglalaman ng language na puwedeng limitahan ang visibility at influence ng minority. Ayon sa insider, bawat paragraph ay pinaplano para kontrolin ang narrative at depensa ng minority bloc.

Ngunit hindi natapos doon ang drama. May unexpected twist—may lumabas na memorandum na allegedly may signatures ng ilang lawmakers mula sa majority bloc na hindi dapat kasama. Ang revelation na ito ay nagpataas ng alarma: sino ang talagang proponent? Sino ang nag-trap sa kanila?

Sa bawat pahina ng dokumento, may mga palihim na nota: warnings, confidential advice, at instructions kung paano i-handle ang media kung sakaling sumiklab ang controversy. Ang tension sa loob ng Kamara, ayon sa fictional insider, ay parang init ng apoy sa isang dry forest—maaapektuhan ang buong political landscape sa ilang minuto.

Dagdag pa rito, ang mga rumors na kumakalat sa likod ng eksena ay nagpapakita ng posibleng strategic moves ng mga political players. Ang ilan ay pinaghahandaan ang susunod na eleksyon, ang iba naman ay nag-iingat na hindi maapektuhan ang reputasyon. Sa ganitong sitwasyon, bawat salita at kilos ay may mabigat na epekto.

Ayon sa insider, may isang linya na nagpa-shock sa lahat ng nakasaksi:

“Kung tama ang ginagawa natin, mas marami ang mawawasak,” sabi umano ng isang lawmaker habang pinapakita ang confidential folder.

Ang tugon ng kausap: “Mas marami ang mawawasak kung mananahimik tayo.”

Ang linya na ito ay nagpapakita ng core dilemma: ipaglaban ang tama kahit may panganib, o manatiling tahimik para sa proteksyon ng sarili. Sa politika, minsan, mas nakakatakot ang hindi alam kaysa sa aktwal na galit.

Bukod sa mga pulong, may mga insider accounts din ng text messages at private calls na nagpapakita ng tension sa pagitan ng majority at minority. Ang bawat notification ay potensyal na revelation, at halos lahat ng lawmakers ay nagbabantay kung sino ang magpapalabas ng impormasyon sa publiko.

Ayon sa fictional narrative, ang drama ay lalong tumindi nang magkaroon ng “late-night meeting” sa isang gusali sa Maynila, kung saan nagharap sina Chiz, Win, Pinky, at Alan. Walang press, walang cameras, puro tension at confidential folders. Ang bawat dialogue ay pinaghuhugutan ng strategy, fear, at speculation: sino ang ipapalabas na impormasyon, sino ang itatago, at sino ang maapektuhan.

At sa dulo ng gabing iyon, may lumabas na linya na magbibigay ng suspense sa publiko:

“Hindi pa ito ang dulo. Ito pa lang ang simula.”

Ayon sa insider, ang pahayag na ito ay nagpapakita na may mas malaking rebelasyon na paparating—isang twist na puwedeng baguhin ang political scene ng buong bansa.