Sa mundo ng pulitika sa Pilipinas, hindi na bago ang mga sorpresang pagbabago ng ihip ng hangin, ngunit ang mga kaganapan nitong mga nakaraang araw ay maituturing na isa sa mga pinaka-kontrobersyal at pinakamainit na usapin sa kasaysayan ng ating bansa. Tila isang malaking sampal ng katotohanan ang dumapo sa mga kritiko ng nakaraang administrasyon, habang isang nakakabahalang realidad naman ang kinakaharap ng kasalukuyang pamahalaan.

Ang Pagtatapos ng Laban sa Korte Suprema

Isang malaking tagumpay para sa kampo ni dating Pangulong Rodrigo Duterte (FPRRD) ang kumpirmadong balita na tuluyan nang ibinasura ng Korte Suprema ang mga kasong isinampa laban sa kanya ng mga grupong makakaliwa. Ang desisyong ito ay nagduulot ng matinding dagok sa mga organisasyong tulad ng Karapatan at iba pang grupong naghain ng petisyon kaugnay sa isyu ng karapatang pantao.

Ayon sa naging pasya ng Korte Suprema, ang desisyon ng Court of Appeals noong 2018 na ibasura ang mga petisyon para sa “writ of amparo” at “habeas data” ay pinal na at “executory” na noong Abril 29, 2024 pa. Ibig sabihin, nakatatak na sa libro ng kasaysayan at hustisya na wala nang sapat na basehan upang buksan pang muli ang mga naturang usapin. Ito ay isang legal na vindication para kay FPRRD na sa loob ng mahabang panahon ay naging sentro ng mga akusasyon. Ang “Entry of Judgment” na inilabas ay nagpapatunay na sarado na ang pinto para sa anumang apela, isang bagay na ikinatuwa ng milyun-milyong taga-suporta ng dating pangulo na naniniwalang pulitika lamang ang nasa likod ng mga nasabing kaso.

Ang Pagbulusok ng Tiwala kay Marcos Jr.

Sa kabilang banda, tila nasa gitna ng isang matinding bagyo ang liderato ni Pangulong Bongbong Marcos Jr. (PBBM). Isang nakakagimbal na resulta mula sa survey ng Social Weather Stations (SWS) ang nagpakita na ang kanyang trust rating ay bumagsak sa “negative three” (-3). Sa lengguwahe ng estadistika at pulitika, ang numerong ito ay nangangahulugang mas marami na ang hindi nagtitiwala at hindi sumasang-ayon sa kanyang pamamalakad kumpara sa mga naniniwala pa sa kanya.

Isipin ninyo, wala pa sa kalahati ng kanyang anim na taong termino, ngunit ang sentimyento ng taong bayan ay nasa antas na ng matinding pagkadismaya. Ang “below zero” na rating ay hindi lamang simpleng numero; ito ay repleksyon ng nararamdaman ng ordinaryong Pilipino—ang galit, pagkabigo, at kawalan ng pag-asa sa kasalukuyang direksyon ng gobyerno.

Ang Ugat ng Pagkadismaya: Korapsyon at Kapabayaan

Bakit nga ba nagkaganito? Hindi maikakaila na ang sunod-sunod na iskandalo ay may malaking kinalaman dito. Isa sa pinakamabigat na isyu ay ang nawawalang pondo para sa flood control projects. Tinatayang nasa 1.4 trilyong piso ang inilaan para solusyunan ang pagbaha sa nakalipas na mga budget cycle, ngunit nasaan ang resulta? Sa bawat pagpatak ng ulan, lubog pa rin sa baha ang maraming lugar sa bansa. Ang tanong ng bayan: Nasaan ang pera? Ang hinala ng marami, ito ay napunta lamang sa bulsa ng mga tiwaling pulitiko at hindi sa mga proyektong pakikinabangan ng mamamayan.

Bukod dito, nariyan din ang isyu ng PhilHealth funds kung saan idineklarang iligal at kriminal ng Korte Suprema ang paglilipat ng bilyun-bilyong pondo na dapat sana ay para sa kalusugan ng mga Pilipino. Ang ganitong uri ng pamamahala, kung saan tila ninanakawan ang taong bayan sa harap-harapan, ang siyang nagpapabagsak sa kredibilidad ng administrasyon.

Ang Politikal na Pagtataksil

Higit pa sa isyu ng pera, ang emosyonal na aspeto ng pulitika ay may malaking epekto sa pananaw ng publiko. Ang lantarang pakikipag-away ng administrasyong Marcos sa pamilya Duterte—ang pamilyang naging susi upang siya ay maluklok sa pwesto—ay tinitignan ng marami bilang isang “ultimate betrayal” o sukdulang pagtataksil.

Ang mga hakbang upang gipitin si Vice President Sara Duterte, kasama na ang paggamit umano ng pondo ng bayan para sa mga “demolition job” at ang pakikipag-alyansa sa mga dating kalaban ng gobyerno, ay nagdulot ng pagkasuklam sa mga dating loyalista ng UniTeam. Mas lalo pang umigting ang galit ng publiko sa mga ulat na tila hinahayaan, o di kaya ay kinukunsinti, ng administrasyon ang panghihimasok ng International Criminal Court (ICC). Ang banta na ipadakip at isuko ang isang dating pangulo sa mga dayuhan ay tinitignan bilang pagyurak sa soberanya ng bansa at kawalan ng utang na loob.

Ang Ekonomiya ng Sikmurang Kalam

Ngunit sa huli, ang pinakamabigat na dahilan ay ang kumakalam na sikmura ng masang Pilipino. Ang datos ay nakakapanlumo: anim sa bawat sampung pamilya ang nakakaranas ng gutom o “involuntary hunger.” Ang kahirapan ay lalong tumitindi habang ang presyo ng bilihin ay patuloy sa pagtaas.

Habang ang utang ng bansa ay lumobo na sa halos 19 trilyong piso, ang mga ordinaryong mamamayan ay nagtatanong kung saan napupunta ang inuutang ng gobyerno. Noong panahon ni FPRRD, nakita ng tao ang mga imprastraktura—ang “Build, Build, Build.” Ngayon, ang nakikita lamang ay ang pagyaman ng iilan at ang paghihirap ng nakararami. Ang agrikultura ay nananatiling lugmok, na nagreresulta sa patuloy na pag-import ng bigas at iba pang pangunahing bilihin, na lalong nagpapahirap sa ating mga magsasaka.

Konklusyon: Ang “Self-Destruction” ng Isang Liderato

Ang mga pangyayaring ito ay nagpapakita ng isang malinaw na larawan: ang administrasyon ay tila nasa landas ng “self-destruction.” Ang kumbinasyon ng korapsyon, politikal na benggansa, at kapabayaan sa ekonomiya ay nagsisilbing lason na unti-unting pumapatay sa suporta ng taong bayan.

Sa kabilang banda, ang tagumpay ni FPRRD sa Korte Suprema ay nagsisilbing paalala na ang katotohanan ay laging lumalabas sa huli. Habang ang tiwala kay Marcos ay patuloy na lumulubog, ang suporta para sa mga Duterte ay nananatiling matatag, na tila hinihilot man ang mga numero ay hindi maitatago ang tunay na sentimyento ng lansangan. Ang hamon ngayon sa taong bayan ay manatiling mapagmatyag at huwag hayaang mabaon sa limot ang mga isyung direktang umaapekto sa kinabukasan ng bawat pamilyang Pilipino.

Ang laban para sa katotohanan at katarungan ay hindi pa tapos. Ito ay simula pa lamang ng mas malawak na paggising ng kamalayan ng bawat Pilipino.