Ang Lihim na Kasunduan sa Loob ng Bahay

Umulan ng bahagya sa umaga, ‘yung klase ng ambon na parang nakakabit sa hangin—hindi nakakapagpalamig ng init pero sapat para mag-iwan ng lamig sa balat. Sa gitna ng mga salaming gusali at traffic na parang walang katapusan, tahimik na umandar ang itim na sedan papasok sa basement parking ng North Cape Tower.

Sa loob ng sasakyan, nakaupo si Damon Alcaras, 33. Suot ang maayos na suit pero halatang hindi na nakatulog nang maayos. May mga oras na parang pinipisil ang sentido. May mga segundo ring nakatitig lang sa dashboard na parang may hinahabol na sagot.

Katabi niya sa harap si Kuya Nardo, driver at minsan na ring naging bodyguard na sanay sa katahimikan ni Damon.

“Sir, gusto niyo po bang dumaan muna tayo sa coffee shop? Baka sakaling maingat lalo,” bulong ni Nardo habang tinatanggal ang susi.

Umiling si Damon. “Hindi na, Kuya. Marami pa akong hahabulin. ‘Yung meeting kay Lian, ‘yung review ng contract, tapos may dinner pa mamaya.”

“Kay Ma’am Veronica po?”

“Kay Veronica,” sagot ni Damon, pero parang may bahid ng pagod sa dulo.

Pagbukas niya ng pinto, sumalubong ang malamig na hangin ng parking. Pati ang tunog ng elevator ding at mga sapatos na nagmamadali. Sa itaas, sa glass world office na may tanaw sa siyudad, naghihintay ang mga papel, mga numero, at mga taong umaasa sa kanya.

Sa kabilang banda, sa isang mas tahimik na mundo, sa bahay niya sa isang gated subdivision, iba ang takbo ng oras.

Nasa kusina si Tess Magsino, kasambahay na halos dalawang dekada nang kasama ng pamilya. Tahimik na naghihiwa ng gulay habang sumisilip sa orasan.

Sa may sala, nakaupo si Aling Adela Alcaraz, nanay ni Damon. Naka-knit cardigan kahit hindi naman malamig… Ang buong kwento!⬇️ dahil sanay siyang magtago sa damit kapag may nararamdamang hindi niya masabi.

Dumating si Veronica Solares, parang ilaw na pumasok sa bahay. Maayos ang buhok, mabango, naka-cream blazer at simpleng pearl earrings. Kahit sa loob ng bahay, parang handa siyang humarap sa camera.

“Tess! Good morning!” malambing niyang bati pero diretso ang mga mata. Sinusukat ang mesa at ang ayos ng kusina.

“Good morning po, Ma’am Veronica,” sagot ni Tess, sabay punas ng kamay sa apron.

Lumapit si Veronica kay Adela na nasa sala. Nagbigay ng halik sa pisngi na eksaktong-sakto sa socially acceptable distance—hindi masyadong malapit, hindi rin masyadong malamig.

“Tita Adela, kumusta po? Nag-breakfast na kayo?” tanong niya, nakangiti.

Tumango si Adela pero hindi sumasabay ang mata niya sa ngiti. “Konti lang, Veronica. Hindi masyado ako ginugutom.”

“Ay naku, dapat kumain kayo. Ang taas na naman ng BP niyo last time. Sabi ni Doc Selwin, Tita, please. Kailangan niyong alagaan sarili niyo.” Sabi ni Veronica na parang anak, pero may diin na parang utos.

Sa gilid, napansin ni Tess na nanginginig nang kaunti ang kamay ni Adela habang hawak ang tasa. Mula sa hagdan, bumaba si Trina Calma, assistant ni Veronica. Bata pa, parang laging nagmamadali at laging may hawak na tablet.

“Ma’am V, reminders po: lunch meeting with Sister Mourine, then fitting for the engagement shoot, and…” tumigil si Trina nang makita si Adela.

“Good morning po, Tita.”

“Good morning,” mahina ang boses ni Adela.

“Okay,” sagot ni Veronica. Mabilis ang paglipat ng tingin kay Trina. “Trina, send mo kay Damon ‘yung updated schedule. Sabihin mo rin na i-move ‘yung dinner reservation from $7:30$ to $7$ sharp. Ayoko nang late.”

“Opo, Ma’am.”

Sa mga ganitong maliit na eksena, nagsisimulang magkaporma ang isang bahay—hindi sa sigawan, kundi sa pagkontrol sa hangin. At sa paglipas ng panahon, napapansin mong hindi mo na alam kung kaninong hininga ang sinusundan mo.

Bandang tanghali, sa opisina ni Damon, sumalubong sa kanya ang PR head niyang si Marga dela Peña.

“Boss, mabilis lang. ‘Yung charity gala sa Sabado. Confirm na ‘yung attendance mo. Si Veronica, nag-message. Gusto niya daw mauna ‘yung entrance niyo para sa press. Tapos, ‘yung statement tungkol sa new warehouse opening, ready na.”

“Okay,” sagot ni Damon habang binubuklat ang folder. “Marga, ano ulit ‘yung sinabi ni Veronica tungkol sa gala?”

“Mauna kayo. Oo, sabi niya. Kailangan ‘power couple’ ‘yung framing. Good for brand.” Tapos biglang humina ang boses. “Boss, okay ka lang ba? Parang ang bigat mo lately.”

“Pagod lang,” sagot niya. “Marami lang. Pero okay, kailangan lang tapusin.”

“Alam ko,” sabi ni Marga. “Pero huwag mong kalimutan, tao ka rin.”

Hindi sumagot si Damon. Sa halip, bumalik siya sa mga numero.

Sa hapon, dumating si Attorney Ivar Santos sa opisina. Dala ang ilang papeles para sa isang bagong partnership.

“Damon, quick review lang ng clauses. May ilang provisions dito na kailangan mong bantayan,” sabi ni Ivar, direkta, walang paligoy.

“Okay,” sagot ni Damon. “Pero kailangan ko ring umuwi on time. May dinner kami ni Veronica.”

Ngumiti si Ivar na parang neutral. “I see. By the way, si Veronica ba ‘yung nag-forward ng revised terms last night?”

“Yeah. Bakit?”

Sumandig si Ivar. “Wala naman. Just make sure ikaw mismo ang final signatory. Alam mo naman, kapag may third party na masyadong involved, nagiging komplikado.”

Tumawa nang mahina si Damon pero walang saya. “Fiancée ko siya, Ivar.”

“Oo,” sagot ni Ivar. “At dahil fiancée mo siya, mas lalo kang dapat mag-ingat. Hindi lahat ng gusto ng tao para sa iyo, para talaga sa iyo.”

Napatigil si Damon. Parang may tumama sa dibdib pero hindi pa niya alam kung anong klase.

Pagdating ng gabi, umuwi si Damon sa bahay nila. Sa gate, sumalubong si Kagawad Jinky Paredes, kapitbahay na madalas naglalakad sa labas.

“Sir Damon, kumaway ito. Ay, buti dumaan kayo. Kumusta na si Aling Adela?”

“Okay lang po, Kagawad,” sagot ni Damon, polite pero halatang nagmamadali.

Lumapit si Jinky, nagbaba ng boses. “Sir, wala akong masamang intensyon, ha. Pero minsan naririnig ko parang may sigawan sa loob. Hindi ko alam kung normal lang ‘yun. Pero magandang sigurong i-check niyo rin. Nanay niyo ‘yun.”

Tumingin si Damon sa bahay. Ang mga ilaw ay warm. Maganda tingnan mula sa labas. Parang perfect family photo. Pero sa dibdib niya, biglang may maliit na pako na tumusok.

Pagpasok niya, bumungad si Veronica sa sala. Nakabihis na parang gala event kahit dinner lang. “Hi, love!” Sabi ni Veronica. “You’re late ng $8$ minutes.”

“Traffic!” sagot ni Damon, pilit ngumiti. “Nasaan si Mama?”

“Nasa kuwarto. Nagpahinga,” sagot ni Veronica. “I told her to rest kasi kanina pa siya reklamador. Alam mo naman, mood swings.”

Parang may lamig na dumaan sa likod ni Damon. “Reklamador?”

“Damon, please huwag mo nang palakihin,” mabilis na sagot ni Veronica. “Dinner muna. We have a schedule.”

Sa kusina, lumitaw si Tess, hawak ang tray. Nakita niya si Damon at parang may gustong sabihin pero pinigilan ng sarili.

“Sir,” mahina ang tawag ni Tess, halos pabulong.

“Anong meron, Tes?” tanong ni Damon, lumapit nang kaunti.

Napatingin si Tess kay Veronica na nasa sala—nakangiti pero matalim ang mata. Bumalik ang tingin ni Tess kay Damon. May takot, may awa, may babala na hindi pa kayang buuin ng salita.

“Wala po, Sir,” sagot niya sa huli.

Tumango si Damon pero hindi na nawala ang bigat.

At sa gabing iyon, bago siya matulog, tumunog ang cellphone niya. Isang text mula sa unknown number.

Sir, ingat po kayo sa loob ng bahay. May ginagawa si Ma’am V na hindi niyo magugustuhan.

Hindi agad nakatulog si Damon. Isang linya lang pero para siyang sinampal ng katotohanan na matagal niyang iniwasan. May nangyayari sa loob ng bahay niya habang wala siya.

Bandang 3:00 ng madaling araw, bumangon siya nang dahan-dahan para hindi magising si Veronica. Tahimik siyang lumabas ng kuwarto at tumigil sa tapat ng pintuan ng silid ng Nanay niya. Kumatok siya nang marahan. “Ma, gising ka ba?”

“Damon,” boses ni Adela. Mababa at paos.

Binuksan ni Damon ang pinto. Sa loob, nakaupo si Adela sa gilid ng kama.

“Ma, sorry kung ginising kita. Hindi lang ako mapakali. May natanggap akong text. Sabi mag-ingat daw ako sa loob ng bahay. Ma, may nangyayari ba dito habang wala ako?”

“Anak, pagod ka lang. Huwag mo nang isipin kung ano-ano.”

“Ma,” lumambot ang boses ni Damon pero may bigat. “Hindi ako bata at ikaw ang Nanay ko. Kung may problema, sabihin mo.”

Sandaling tumahimik si Adela. “Si Veronica, mabait naman ‘yun sa ‘yo,” maingat niyang simula.

“Sa akin, oo. Pero sa ‘yo?”

Nanginginig nang bahagya ang labi ni Adela. “Minsan kapag tayo lang… Minsan lang.”

“Minsan ano?” ulit ni Damon.

“Kapag may nagagawa akong mali,” sagot ni Adela. “Halimbawa, kapag nakalimutan ko ‘yung gamot, o kapag nagtanong ako tungkol sa mga papeles na pinipirmahan ko.”

Napapailing si Damon. “Papeles?”

Tumango si Adela. Pilit na casual. “Sabi niya, para raw sa charity mo, para raw sa foundation na gusto niyong itayo. Pinapirmahan niya ako minsan kasi sabi niya, ‘Mas mabilis kung may family consent.’”

Parang biglang nabasag ang hangin sa dibdib ni Damon. “Ma, bakit ka pumipirma nang hindi mo binabasa?”

“Huwag ka nang magalit,” mabilis na sagot ni Adela. “Anak, ayokong maging pabigat. Akala ko normal lang. Fiancée mo siya. Alam niya ang ginagawa.”

“Nasaan ‘yung mga papeles? Nandito ba?”

“Damon, huwag. Baka magalit siya.”

“Hindi ko na iniintindi kung magalit siya,” mahina, matigas na sagot ni Damon. “Ang iniintindi ko, ikaw.”

Sa sandaling iyon, may marahang katok sa pinto. “Love,” boses ni Veronica mula sa hallway. “Bakit gising ka? At bakit nandiyan ka sa kuwarto ni Tita?”

Humarap si Damon. Nakita si Veronica sa labas, naka-robe, pero parang may postura ng pag-aari.

“Nag-check lang ako kay Mama,” sagot ni Damon. “May text akong natanggap. Concerned ako.”

Tumaas ang kilay ni Veronica. “Text from who? Unknown.”

Lumapit si Veronica, sumilip sa loob ng kuwarto at ngumiti kay Adela na parang wala lang. “Tita Adela, okay lang po kayo? Baka na-stress kayo. Alam niyo naman si Damon, minsan overthinker.”

Hinawakan ni Veronica ang braso ni Damon. Medyo mahigpit at hinila siya palayo sa pinto. “Love, please. It’s 3:00 a.m. May important meeting ka bukas at ayokong mapagod si Tita.”

“Veronica, tungkol sa papeles. Bakit pinapapirmahan mo si Mama?”

“Ah, that? Para sa foundation. Nabanggit mo ‘yan sa gala. Remember, family involvement para mas credible.”

“Bakit hindi dumadaan kay Attorney Ivar?” tanong ni Damon.

Umigpit ang ngiti ni Veronica. “Damon, Attorney Ivar is too traditional. This is modern philanthropy. Besides, I was helping you.”

“Helping me?” ulit ni Damon. Mas mabigat.

Bumuntong-hininga si Veronica. Nag-iba ang tono. Hindi na lambing, kundi kontrol. “Love, huwag tayo mag-away ngayon. May dinner shoot tayo next week. May press, may investors. You don’t want to create a narrative that your family is unstable.”

Nanigas si Damon. “Narrative.”

“I’m protecting you. I’m protecting us.”

Sa dulo ng hallway, may mahinang kaluskos mula sa kusina. Si Tess pala, gising din. Nakatayo sa dilim. Nakita siya ni Damon.

“Tes!”

Napatigil si Tess. “Sir, may alam ka ba?” diretso niyang tanong.

Bago pa sumagot si Tess, sumingit si Veronica, mabilis at matalim. “Tes, bumalik ka sa kuwarto mo. Huwag kang nakikinig sa usapan namin.”

Nakita ni Damon ang pagbabago ng mukha ni Tess. Hindi siya sumunod agad. Nanginginig ang kamay. “Sir, hindi po ako nakikialam,” mahina niyang sagot.

“Tes, kung may alam ka, sabihin mo sa akin.”

Nagkatinginan si Tess at Adela sa loob ng kuwarto. Si Adela, bahagyang umiling, parang pakiusap na huwag.

“Sir, minsan po…” nagsimula si Tess pero biglang tumigil.

“Minsan ano?” tanong ni Damon. Bumilis ang paghinga ni Veronica.

“Damon, please. This is humiliating!”

Humakbang si Damon palapit kay Veronica. Hindi siya sumisigaw. Pero mas nakakabigat ang katahimikan. “Humiliating, Veronica? Kung may nangyayari dito sa bahay ko, sa nanay ko, at tinatago sa akin, hindi ‘yan humiliating, Veronica. Delikado ‘yan.”

Namilog ang mata ni Veronica. At sa unang pagkakataon, lumabas ang inis na hindi na niya natakpan. “You’re choosing them over me!”

“Hindi,” sagot ni Damon. “Pinipili ko ang totoo.”

Nang maramdaman ni Veronica na hindi siya nananalo sa usapan, mabilis siyang nagpalit ng maskara. Umiyak siya, pero ‘yung klase ng iyak na may kontrol.

Ngunit sa loob ng kuwarto, narinig ni Damon ang mahinang ubo ni Adela. Nagmadali si Damon papasok. “Ma!” hawak niya sa balikat ang Nanay niya. “Okay ka lang?”

Umiling si Adela, nanginginig ang boses. “Hindi ko alam… ang dibdib ko.”

Tumakbo si Damon palabas at sumigaw. “Tess! Tawagin mo si Dr. Selwin! Kuya Nardo!”

Dumating si Dr. Selwin. “Stress induced,” sabi niya kay Damon sa gilid. “Damon, kailangan pahingahin mo siya at hindi maganda ‘yung environment kapag may tensyon dito.”

“Doc, may napapansin ka ba? Like sedation, something?”

Nagulat si Dr. Selwin pero hindi umiwas. “Wala akong proof ngayon. Pero kung may hinala ka, dalhin mo siya sa clinic bukas. We can run tests.”

Sa kabilang dulo, narinig ni Damon si Veronica na nagsasalita sa phone. Pabulong pero mabilis. “Geo, listen, something’s happening. Damon’s asking questions.”

Doon nagsimulang buuin ni Damon ang picture. Si Veronica hindi lang fiancée. Isa siyang taong may agenda. At si Adela, kahit tahimik, may dinadalang ebidensya na unti-unting lumilitaw.

Kinabukasan, maaga siyang pumasok sa opisina. Sa conference room, nandoon sina CFO Lean Torio, Marga dela Peña, at Attorney Ivar Santos.

“Good morning!” sabi ni Damon. “Simulan natin.”

“Boss,” bungad ni Lian, diretsong-diretso. “May gusto lang akong i-flag bago tayo pumunta sa contract review. May mga invoice kasi na dumaan sa procurement nitong nakaraang dalawang linggo. Vendor na biglang lumitaw: Solarex Consulting. Hindi siya dumaan sa normal approval flow.”

“Anong issue?” tanong ni Damon.

“Routing,” sagot ni Lian. “At ang sign off, galing sa admin email.”

“Admin email? Kanino?”

Sumingit si Marga. “Boss, ‘yung admin email na ‘yan, minsan ginagamit ni Ma’am Veronica ‘pag nagfo-forward siya ng schedule updates. Sabi niya, mas mabilis daw.”

“Magkano ang total?”

“Malaki,” sagot ni Lian. “Hindi pa siya alarming kung titingnan sa kabuuan, pero pattern siya. At may isa pang weird—’yung beneficiary account may link sa isang G.S.”

Hindi na kailangan hulaan ni Damon. Gio Solares (kapatid ni Veronica).

Tumahimik ang room. Si Ivar, dahan-dahang huminga. “Damon, I warned you. Hindi ito tungkol sa relasyon. Corporate risk ‘to.”

“I need facts,” sagot ni Damon, kontrolado. “Lian, i-freeze mo muna ‘yung vendor payments na ‘yan quietly. Marga, walang lalabas na PR issue. Ivar, i-review mo lahat ng documents na dumaan sa admin email, lalo na ‘yung may pirma ni Mama.”

Pagkatapos ng meeting, dumaan si Damon sa isang clinic na hindi kilala ng social circle nila. Dinala niya roon si Adela kasama si Tess.

“Ma,” sabi ni Damon. “Gusto ko lang malaman kung may inilalagay pa sa gamot mo na hindi mo alam.”

Napapikit si Adela. “Minsan may iniinom akong vitamins na binibigay ni Veronica. Sabi niya pampakalma. Kapag daw nag-aalala ako, para makatulog.”

“Sir, ilang beses ko na po nakita ‘yun,” singit ni Tess. “’Yung maliit na lalagyan. Tinago niya sa cabinet sa may laundry.”

“We run a toxicology screen,” sabi ng clinic doctor. “It might take time but we’ll see traces if there’s something.”

Pag-uwi nila, iba ang ambiance ng bahay. Si Veronica, nakaayos, nakaupo sa sala. Si Trina, nasa gilid, nakapulupot ang kamay sa tablet. Si Kuya Nardo, nakatayo malapit sa pinto, parang haligi.

“Damon,” bungad ni Veronica. “Where have you been? I’ve been calling.”

“Clinic,” sagot ni Damon. “Pina-check ko si Mama.”

“Pinapalabas mo ba na may masama akong ginagawa?”

Lumapit si Damon kay Trina. “Trina, ‘yung schedule updates na pinapadala mo, anong email ginagamit mo?”

“Ma’am V told me to use the admin email, Sir, para daw mas mabilis.”

“Okay. At ‘yung vendor na Solarex Consultancy, may alam ka?”

“Sir, hindi po ako. I just follow instructions.”

Sumingit si Veronica, biglang tumaas ang boses. “Damon, huwag mong i-interrogate ang assistant ko sa loob ng bahay mo! Ano ‘to? Trial?”

“Trial?” ulit ni Damon. “Hindi pa. Pero kung may ginagawang mali, darating tayo diyan.”

“Alam mo ba kung gaano ko pinaghirapan ayusin ang reputasyon mo? Lahat ng gala, lahat ng donors, lahat ng investors…”

“Veronica,” putol ni Damon. “Malamig. Hindi ako produkto na kailangan mong i-package. Tao ako at Nanay ko siya.”

Sa gilid, lumabas si Adela mula sa kuwarto. Hawak ang braso ni Tess.

“Tita, please,” sabi ni Veronica, lumambot ang boses. “I’m just trying to help. You know you’ve been emotional.”

Napapikit si Adela. Nanginginig ang boses. “Veronica, huwag mo akong gawing baliw!”

Biglang napatigil si Veronica. Sa unang beses, nagsalita si Adela nang hindi nagpapakumbaba, at si Damon, nakita niya ang bitak sa maskara ni Veronica.

Nang tumunog ang phone ni Veronica—caller name Gio—tiningnan ni Damon ang screen. Tiningnan si Veronica, at sa mata ng fiancée niya, nakita niya ang totoo. Hindi ito simpleng away sa pamilya. May network, may plano.

“Veronica,” mabagal na sabi niya. “Simula ngayon, lahat ng access mo sa company systems, cut. Lian will handle it.”

Nanlaki ang mata ni Veronica. “You can’t do that!”

“Kaya ko,” sagot ni Damon. “At gagawin ko dahil kung hindi, mas marami pang masasaktan.”