Ang balita tungkol sa pagpanaw ni dating Department of Public Works and Highways (DPWH) Undersecretary Catalina Cabral ay hindi lamang isang simpleng ulat ng aksidente. Ito ay isang kwento na tila hinugot mula sa isang political thriller—puno ng kontrobersya, mga hindi nagtutugmang pahayag, at mga koneksyong umaabot sa pinakamataas na antas ng kapangyarihan at bilyon-bilyong halaga ng mga proyekto sa gobyerno. Sa gitna ng mainit na usapin ng flood control anomalies sa bansa, ang pagkatagpo sa kanyang bangkay sa ilalim ng isang bangin sa Tuba, Benguet ay nagbukas ng isang “Pandora’s box” na pilit na binubuo ng publiko at ng mga awtoridad.

Ang Natuklasan sa Ilalim ng Bangin
Noong matagpuan ang bangkay ni Cabral, agad na gumalaw ang mga forensic experts upang kumpirmahin ang kanyang pagkakakilanlan. Gamit ang DNA testing, fingerprint matching, at ang mismong pagkilala ng kanyang pamilya, natiyak na ang babaeng natagpuan sa masukal at matarik na bahagi ng Tuba ay ang dating opisyal. Ayon sa opisyal na Autopsy Report, ang sanhi ng kanyang pagkamatay ay matinding blunt force trauma dulot ng pagbagsak mula sa napakataas na lugar.

Ang mga detalye ng pinsala sa kanyang katawan ay kalunos-lunos: wasak ang mukha, maraming bali sa kamay at tuhod, basag na likod, at matinding pinsala sa mga internal organs. Sa kabila ng brutal na itsura ng bangkay, mabilis na naglabas ng pahayag ang Department of the Interior and Local Government (DILG) na walang nakitang senyales ng krimen o “foul play.” Ayon sa kanila, walang bakas ng pakikipaglaban, walang tama ng baril, walang marka ng pananakal, at wala ring skin cells ng ibang tao na nakuha sa ilalim ng kanyang mga kuko. Ngunit sa halip na kumalma ang publiko, ang mabilis na konklusyong ito ay lalong nagpainit sa mga espekulasyon.

Ang Paradox ng Acrophobia
Isa sa pinakamalaking katanungang bumabagabag sa lahat ay ang mismong kalagayan ng pag-iisip at phobia ni Cabral. Sa mga lumang panayam, hayagang inamin ni Cabral na siya ay may “acrophobia” o matinding takot sa matataas na lugar. Para sa mga nakakakilala sa kanya, tila imposible na ang isang taong takot sa taas ay kusang lalapit sa gilid ng isang mapanganib na bangin sa Cannon Road.

Gayunpaman, may mga ulat mula sa imbestigasyon na nagpapakita ng kakaibang kilos ng biktima bago ang insidente. Ayon sa pulisya, noong umaga bago siya natagpuang patay, huminto na ang kanyang sasakyan sa parehong bahagi ng kalsada at tinangka niyang bumaba malapit sa bangin, ngunit pinagbawalan siya ng mga rumrondang pulis. Para sa mga imbestigador, ito ay maaring indikasyon ng isang “premeditated act,” ngunit para sa mga mapanuri, maaari rin itong tingnan bilang isang pilit na anggulo upang isara ang kaso bilang pagpapakamatay.

Ang Driver at ang mga Lapses sa Imbestigasyon
Ang driver ni Cabral ang nagsisilbing “key witness” at sa kasalukuyan ay itinuturing na “person of interest.” Sa kanyang salaysay, sinabi niyang ibinaba niya ang biktima sa naturang lugar dahil nais daw nitong “magpahinga” at pagmasdan ang paligid. Inutusan daw siya ni Cabral na magpagasolina muna, ngunit pagbalik niya ay wala na ang kanyang amo.

Dito nagsimulang lumitaw ang mga butas sa operasyon ng kapulisan. Inamin ng pamunuan ng pulisya na nagkaroon ng mga “lapses” o pagkakamali sa paunang paghawak sa kaso. Hindi agad itinuring na “crime scene” ang lugar kung saan natagpuan ang bangkay. Higit na naging kontrobersyal ang mabilis na pagbalik ng mga personal na gamit ni Cabral, lalo na ang kanyang cellphone, sa pamilya bago pa man ito masusing nasuri ng mga cybercrime experts. Ang cellphone ay isa sanang krusyal na ebidensya upang malaman ang huling mga nakausap o mensaheng natanggap ng biktima. Dahil sa mga pagkukulang na ito, ilang opisyal ng pulisya ang inirekomendang sibakin sa pwesto.

Mga Koneksyon sa Negosyo at ang Teorya ng “Staged Death”
Habang lumalalim ang pagsisiyasat, lumalabas ang mga impormasyong nag-uugnay sa pagkamatay ni Cabral sa kanyang dating trabaho at mga personal na negosyo. Napag-alaman na ang hotel na tinuluyan ni Cabral bago ang insidente ay dati niyang pag-aari na naibenta sa isang malaking contractor. Ang contractor na ito ay may mga proyektong infrastraktura sa mismong lugar kung saan natagpuan ang bangkay—mga proyektong dumaan mismo sa opisina ni Cabral noong siya ay Undersecretary pa ng DPWH.

Ang ugnayang ito sa pagitan ng gobyerno, pribadong kontratista, at ang lokasyon ng insidente ay nagbibigay ng motibo para sa isang mas malalim na krimen. May mga mambabatas na rin ang nagpahayag ng teorya ng “staged death.” Ayon sa kanila, hindi malayo ang posibilidad na ang nasabing insidente ay ginawa upang pagtakpan ang isang mas malaking katotohanan o kaya naman ay para “itago” ang isang taong may hawak ng maseselang impormasyon tungkol sa bilyon-bilyong pondo ng bayan.

Konklusyon: Isang Kwentong Hindi Pa Tapos
Ang pagkamatay ni USEC Catalina Cabral ay hindi lamang isang istatistika ng aksidente sa kalsada. Ito ay isang masalimuot na kwento ng takot, kapangyarihan, at mga lihim na pilit itinatago sa ilalim ng bangin. Sa pagitan ng kanyang paboritong kantang “I Will Survive” at ang kanyang trahikong wakas, may mga puwang na kailangang punan ng katotohanan.

Habang ang driver ay nananatiling nasa ilalim ng pagsusuri at ang mga CCTV footage ay patuloy na binubusisi, ang taumbayan ay nananatiling mapagmatyag. Sa isang bansang madalas mabaon sa limot ang mga malalaking kaso, ang hamon sa mga awtoridad ay patunayan na ang hustisya ay hindi kayang ihulog sa bangin at tabunan ng lupa.