Sa mundo ng pulitika sa Pilipinas, bihirang makakita ng isang mambabatas na may tapang na banggain ang sarili niyang mga kasamahan sa Kongreso. Ngunit si Congressman Liviste ay tila walang preno sa kanyang misyon na linisin ang pamahalaan mula sa mga “buaya” na nagpapakasasa sa kaban ng bayan. Sa kanyang pinakabagong serye ng mga expose, naging sentro ng usapin ang mga maanomalyang “insertions” sa budget ng Department of Public Works and Highways (DPWH) para sa taong 2025, na nagkakahalaga ng bilyon-bilyong piso.

Ang Kontrobersyal na 150-Milyong Insertion sa Bicol
Hindi pinalampas ni Liviste ang pansin sa Bicol Saro Party list at kay Congressman Terry Ridon. Ang mainit na tanong ng mambabatas: Bakit ang kabuuang 150 milyong pisong insertion sa 2025 DPWH budget para sa nasabing party list ay tila inilaan lamang para sa iisang contractor—ang Bicol Gold Rock? Ang nasabing kumpanya ay kilalang pinakamalaking contractor sa Camarines Sur, at ayon kay Liviste, dapat itong ipaliwanag sa publiko upang malaman kung mayroon bang sabwatan o paboritismo na nagaganap.

Idinagdag pa ni Liviste ang tungkol sa GCI Construction and Development, na pag-aari umano ng pamilya Ibasco, na nakakuha ng nakakalulang 40 bilyong pisong halaga ng mga infrastructure projects sa buong rehiyon ng Bicol. Bagama’t nilinaw ni Liviste na hindi siya direktang nag-aakusa, ang paglalantad niya sa mga pangalang ito ay isang hamon para sa transparency at pananagutan. Para sa kanya, ang pera ng taong bayan ay hindi dapat nagiging gatasan ng iilang pamilya o kumpanya lamang.

Ang “Cabral List”: Ang Susi sa Katotohanan
Sa gitna ng sigalot na ito ay ang tinaguriang “Cabral List.” Ito ay isang dokumento na pinaniniwalaang nakuha ni Liviste mula kay dating Undersecretary Catalina Cabral bago ito pumanaw sa isang trahedya sa Benguet. Ang listahang ito ay sinasabing naglalaman ng mga pangalan ng mga mambabatas at opisyal na may direktang pakikialam sa mga insertions sa DPWH budget—mga pondong isinasingit sa huling sandali nang walang sapat na pagsusuri.

Hinamon ni Liviste si DPWH Secretary Vince Dizon na ilabas ang buong listahan sa publiko. Ayon sa mambabatas, kung tunay na transparent ang pamumuno ni Dizon, wala siyang dapat ikatakot sa paglalantad ng mga pangalang ito. Ang hindi paglabas ng listahan ay magbibigay lamang ng impresyon na may mga “sagradong baka” na pinoprotektahan sa loob ng departamento. Binigyang-diin ni Liviste na mayroon siyang sariling kopya ng listahan, ngunit binibigyan niya ng pagkakataon ang DPWH na gawin ang tama bago niya ito tuluyang isawalat bilang “ultimate sacrifice” para sa bayan.

Ang Palaisipan sa Pagkamatay ni Yusek Cabral
Hindi maihihiwalay sa usapin ng budget insertions ang misteryosong pagkamatay ni USEC Cabral. Sa imbestigasyong ibinahagi ni John Vick Remulla, tila mas lalong dumami ang mga katanungan kaysa sa mga kasagutan. Batay sa timeline, si Cabral ay nakitang pumunta sa lugar kung saan siya nahulog sa ganap na ika-10 ng umaga, ngunit bumalik pa ito sa Hotel Ion upang kumain bago muling bumalik sa parehong lugar ng ika-2 ng hapon.

Isang nakakapagtakang detalye ang lumitaw: isang “selfie” ni Cabral kasama ang kanyang driver bago ang insidente. Para sa mga mapanuri, ang selfie na ito ay tila “hindi bahagi ng script” kung ang isang tao ay talagang may balak na magpakamatay. Dagdag pa rito, ang autopsy report ay nagpapakita na walang “signs of struggle” sa loob ng sasakyan, na nagpapatindi sa debate kung ito nga ba ay isang planadong pagpapakamatay, isang aksidente, o isang mas masalimuot na kaso ng foul play upang ibaon sa limot ang “Cabral List.”

Hamon sa Sambayanan: “I-post na Yan!”
Dahil papalapit na ang Kapaskuhan, nananawagan si Liviste at ang kanyang mga taga-suporta na gawing “Christmas Gift” sa sambayanang Pilipino ang paglalantad ng katotohanan. Ang kampanyang “I-post na yan” ay kumakalat na sa social media, hinihimok ang mga awtoridad na huwag matakot sa mga makapangyarihang tao sa likod ng budget insertions.

Ang laban na ito ay hindi lamang tungkol sa isang listahan o sa isang namayapang opisyal; ito ay laban para sa bawat pisong buwis na ibinabayad ng mga manggagawang Pilipino. Habang hinihintay ang deadline na itinakda ni Liviste sa pagtatapos ng Disyembre, nananatiling nakatutok ang bansa: Tuluyan na nga bang mabubuwag ang kuta ng mga “buaya,” o muli na namang matatabunan ang katotohanan ng kapangyarihan at salapi?