Sa isang bansa kung saan ang lokal na pulitika ay madalas na nababalot ng intriga at power play, ang katotohanan ay tila isang mahal at mapanganib na komoditi. Ang kaso ni Kapitan Oscar “Dodong” Bucol Jr. ay isang chilling testament sa katotohanang ito. Bilang punong barangay ng Barangay 3 de Mayo sa Digos City, Davao del Sur, si Bucol ay hindi lamang isang simpleng lider; siya ay isang watchdog, isang broadcaster, at isang digital activist na gumamit ng kanyang Facebook Live bilang kanyang sandata laban sa katiwalian at impunidad ng mga lokal na opisyal.

Ang brutal na pagpaslang kay Bucol noong gabi ng Martes, Nobyembre 25, 2025, ay yumanig sa buong bansa, hindi lamang dahil sa kalupitan ng krimen, kundi dahil sa horrifying reality na naitala ito habang siya ay naka-live. Ang kanyang huling sigaw ng “Tabang!” (Tulong!) ay nagbigay ng isang unforgettable moment ng political violence na nagdulot ng malawakang pagkabigla at nag-udyok ng national demand for justice. Ang kanyang pagkamatay ay naglantad sa brutal truth: sa lokal na pulitika, ang pagsasalita laban sa kapangyarihan ay maaaring maging death sentence.

I. Ang Sandata ng Katotohanan: Facebook Live Laban sa Impunidad
Si Kapitan Oscar “Dodong” Bucol Jr. ay 35 taong gulang pa lamang, ngunit ang kanyang charisma at courage ay mas matimbang pa sa political experience ng mga beterano. Kilala siya sa pagiging mapag-asikaso, pagbibigay aliw, at pagiging mapagmalasakit sa kanyang mga tagabarangay (na pinatunayan ng kanyang inisyatiba na maghatid ng libo-libong bigas sa mga biktima ng lindol sa Cebu). Subalit, ang kanyang legacy ay mas nakaugat sa kanyang digital platform.

Ginawa ni Kapitan Bucol ang kanyang Facebook Live bilang sandata ng katotohanan. Sa isang lokal na setting kung saan ang traditional media ay madalas na sinasabing “bayaran”, ang live broadcast ay naging kanyang direct access sa publiko, bypassing ang mga gatekeepers ng information. Ang kanyang platform ay naging unfiltered forum para sa instant accountability.

Ang kanyang adbokasiya ay walang takot. Regular siyang naglalabas ng mga komentaryo at eksposé tungkol sa mga isyung lokal. Ang kanyang mga pagbatikos ay hindi lamang general observations; ito ay direktang akusasyon sa malaking katiwalian sa Digos City. Sa pamamagitan ng kanyang live stream, siya ay naging voice of the voiceless, na humahamon sa impunity ng mga local elite na in-assume na sila ay hindi kayang tanungin ng isang simpleng barangay official.

II. Ang Mga Batikos at ang Kapangyarihan sa Likod ng Panganib
Ang dignidad at detalye ng mga akusasyon ni Kapitan Bucol ang siyang nagtatag ng motive sa kanyang pagpaslang. Ang kanyang mga target ay hindi petty official, kundi mga pillars of power sa Davao del Sur.

Ang Direkta Niyang Inakusahan:

Digos City Mayor Joseph Cagas: Direkta niyang inakusahan ng umano’y overprice sa mga proyekto, pagiging bayaran ng media, at kakulangan sa gampanin sa peace and order (lalo na sa sunod-sunod na holdup incidents). Ang mga akusasyon na ito ay direktang banta sa financial at political stability ng Cagas administration.

Lieutenant Colonel Glenn Peter Ipong (PNP Chief ng Digos): Tinuligsa dahil sa kakulangan ng aksyon sa mga reklamo ng publiko. Ang exposure sa inefficiency ng local police ay direktang hamon sa authority ng PNP.

Badong Dumugo (Escort ng Mayor): Binanatan din niya, na nagpapakita ng kanyang willingness na i-target ang inner circle ng powerful officials.

Ang political temperature ay lalong uminit nang sumawsaw sa isyu si Mayor Nelson Tata Sala ng Santa Cruz, Davao del Sur. Si Mayor Sala, na dating kaibigan ni Kapitan Bucol, ay tinuligsa ang kapitan sa pagtawag niyang “pulpol” sa mga personahe ng PNP Digos. Ang public verbal war na ito ay escalated sa isang punto na humantong sa pagbabanta mula kay Mayor Sala. Ang series of public accusations na ito ay nagbigay ng face sa mga posibleng suspect at nagtatag ng isang climate of fear na nagtapos sa karahasan. Ang Facebook Live ay nagbigay kay Bucol ng visibility, ngunit ang visibility ring iyon ang naglagay sa kanya sa crosshairs.

III. Nobyembre 25, 2025: Ang Huling Sigaw ng “Tabang!”
Ang gabi ng Martes, Nobyembre 25, 2025, ay nagsimula nang routine para kay Kapitan Bucol. Naka-Facebook Live siya sa kanyang bahay, fulfilling ang kanyang duty bilang broadcaster at leader. Ang live feed ay nagbigay ng false sense of security—ang ideya na ang public exposure ay ultimate protection.

Ang sequence of events ay chilling. May isang taong pumasok para magsauli ng pitaka—isang tila innocent event na posibleng prelude o diversion. Maya-maya pa, may dumaan na pulang sasakyan—isang crucial detail na kailangang imbestigahan. Hindi nagtagal, binaril si Kapitan Bucol.

Ang horror ay unfolding sa real-time sa harap ng libo-libong nanonood. Sa kanyang huling sandali, nagawa pa niyang humingi ng tulong: “Tabang!” (Tulong!). Ang desperate plea na iyon ay ang last documented word ng isang lalaking piniling mamatay habang nakatindig para sa katotohanan. Ang live documentation ng kanyang pagpaslang ay hindi lamang nagdulot ng malawakang pagkabigla; ito ay nagtatag ng isang nakakatakot na precedent—isang act of silencing na sinadya upang maging warning sa sinumang magtatangkang gamitin ang digital space laban sa mga powerful figures.

IV. Milyon-Milyong Pabuya at ang Galaw ng Imbestigasyon
Ang brutal and public nature ng assassination ay nagdulot ng national reaction. Pagkatapos ng insidente, ang hospital ay dinumog ng mga supporter, na nagpapakita ng impact ni Kapitan Bucol. Agad inimbestigahan ng kapulisan ang insidente at nagbuo ng Special Investigation Task Group (SITG), na nagpapakita ng high-priority status ng kaso.

Ang demand for justice ay lalong pinalakas ng mga national political figures. Nag-alok ng milyon-milyong pabuya ang mga kilalang personalidad para sa impormasyon:

Isang milyon mula kay Vice President Sara Duterte.

Isang milyon mula kay Davao Sur Governor Yvonne Cagas.

Isang milyon kay Davao Occidental Congressman Claudine Bautista.

Isang milyon rin kay Davao City Mayor Baste Duterte.

Nangako rin ang pamilya Bucol na magbibigay ng pabuya.

Ang kabuuang halaga ng pabuya ay nagbigay ng matinding pressure sa local authorities na lutasin ang kaso at nagpapakita ng national political interest na magkaroon ng accountability.

Ang investigation ay nagdulot ng agarang aksyon. Ni-relieve sa pwesto ang hepe ng Digos, si Lieutenant Colonel Glenn Peter Ipong, matapos mabunyag na may personal na alitan sila ni Kapitan Bucol. Ito ang unang pag-amin ng complication sa local power structure na may direktang link sa biktima. Parehong itinanggi nina City Mayor Joseph Cagas at Santa Cruz Mayor Nelson Sala ang mga akusasyon ng pagkakasangkot, na ngayon ay nasa ilalim ng intensified public scrutiny.

V. Pamana at Konklusyon: Ang Hamon sa Hustisya
Para sa marami sa kanyang kabarangay at mga taga-Digos, si Kapitan Oscar “Dodong” Bucol Jr. ay isang bayani ng bayan—isang role model ng local leadership na handang tumindig para sa interes ng komunidad. Ang kanyang legacy ay hindi lamang tungkol sa serbisyo; ito ay tungkol sa tapang na harapin ang mga political godfathers.

Ang kanyang pagkamatay ay nagpadala ng isang chilling message sa lahat ng whistleblower at activist sa Pilipinas: ang digital visibility ay hindi immunity. Subalit, ang national outcry at ang milyon-milyong pabuya ay nagbigay ng hope na ang impunity ay hindi mananaig.

Ang SITG ay may malaking responsibilidad na sundan ang trail ng mga akusasyon ni Kapitan Bucol. Ang tunay na hustisya para sa kanya ay hindi lamang ang pagdakip sa actual gunman; ito ay ang pagbubunyag sa mastermind at ang paglantad sa corruption na kanyang pinaglaban. Kung ang gobyerno ay seryoso sa good governance, ang pagpaslang kay Kapitan Bucol ay dapat maging catalyst para sa malalim at malawak na reporma sa local accountability. Ang kanyang huling sigaw na “Tabang!” ay isang perennial appeal sa lahat ng Pilipino: tulong para sa katotohanan.