Sa bawat kanta na tumatak sa puso ng masang Pilipino, mayroong mga boses na naririnig at mayroon ding mga tunog na nararamdaman. Noong dekada 90, binago ng grupong “April Boys” ang mukha ng OPM (Original Pilipino Music). Sila ang naging boses ng mga sawi, ng mga umiibig, at ng mga ordinaryong Pilipino na sumasakay sa jeep habang kumakanta ng “Honey My Love So Sweet.” Ngunit sa likod ng kasikatan ng yumaong idolo na si April Boy Rino, may isang tahimik na haligi na nagsilbing pundasyon ng kanilang tunog. Ngayong araw, ang haliging iyon ay pumanaw na.

Isang malungkot na balita ang gumimbal sa industriya ng musika bago matapos ang taong 2024. Si Jimmy Regino, ang kapatid ng yumaong OPM icon na si April Boy Rino at isa sa mga orihinal na miyembro ng grupong April Boys, ay sumakabilang-buhay na sa edad na 57.

Ang balita ay kinumpirma mismo ng kanyang kapatid at kasamahan sa banda na si Vingo Regino. Sa isang emosyonal na Facebook post noong Sabado, Disyembre 27, ibinahagi ni Vingo ang bigat na kanyang nararamdaman sa pagkawala ng isa na namang kapatid.

Ang Sanhi ng Pagpanaw at ang Hinagpis ng Kapatid
Ayon sa ulat, kidney failure o pagpalya ng bato ang sanhi ng pagkamatay ni Jimmy Regino. Ito ay isang kondisyon na tahimik na pumapatay at nagpapahirap sa maraming Pilipino, at sa kasamaang-palad, ito rin ang tumapos sa buhay ng musikero.

Ramdam ang sakit sa bawat salitang binitiwan ni Vingo Regino. Sa kanyang pahayag, tila bumalik ang sakit na naramdaman ng pamilya noong pumanaw si April Boy Rino noong 2020.

“Binabalita ko lang po sa inyo na pumanaw na po yung kapatid kong si Jimmy. Hindi natin maririnig ang boses niya. Ang hirap po ng mawalan ka ng mahal mo na kapatid. Kahapon pa ako umiiyak. Kahapon pa akong malungkot na malungkot.”

Ang mga katagang ito ay sumasalamin sa isang katotohanan na mahirap tanggapin: ang April Boys, na dating tatlo at laging magkakasama sa entablado na may mahahabang buhok at makukulay na sumbrero, ay unti-unti nang nauubos. Si Vingo na lamang ang natitira sa orihinal na trio na nagbigay sa atin ng mga awiting walang kamatayan.

Ang Tahimik na Pwersa sa Likod ng April Boys
Sino nga ba si Jimmy Regino sa kasaysayan ng OPM?

Para sa mga casual listeners, maaaring ang pangalang “April Boy” lang ang tumatak. Ngunit para sa mga tunay na tagahanga at sa mga nakakaintindi ng musika, si Jimmy Regino ay isang vital instrumentalist. Siya ang “backbone” o gulugod ng tunog ng banda.

Nang mabuo ang grupo noong 1993, si Jimmy ang tumayong instrumentalist at backing vocalist. Siya ang madalas na nakikitang tumutugtog ng gitara sa kanilang mga live performance. Ang bawat kaskas ng gitara sa intro ng “Sana’y Mahalin Mo Rin Ako” at ang ritmo ng “Pag-ibig Kong Litong-Lito” ay may bahid ng talento ni Jimmy.

Malaki ang kanyang ambag sa musical arrangement ng grupo. Sa isang banda, hindi sapat na mayroon kang magaling na bokalista; kailangan mo ng musikero na kayang timplahin ang tunog upang maging “masa-friendly” ngunit de-kalidad. Iyan ang papel na ginampanan ni Jimmy. Siya ang nagbigay ng balanse. Habang si April Boy ang humahatak sa audience gamit ang kanyang karisma, si Jimmy naman ang nagsisigurong ang musika ay nananatiling solido at buhay.

Binigyang-diin sa mga ulat na hindi mabubuo ang “April Boy Rino phenomenon” kung wala ang suporta ng April Boys bilang grupo. At hindi magiging buo ang April Boys kung wala ang dedikasyon ni Jimmy Regino. Siya ang kapatid na handang sumuporta, handang maging “second voice,” at handang tumayo sa likod para lang umangat ang kanyang kuya.

Ang Katapatan sa Musika at Kapatiran
Noong 1995, dumating ang punto na nagdesisyon si April Boy Rino na tahakin ang solo career. Sa maraming banda, ang ganitong pangyayari ay nagiging sanhi ng away, inggit, o tuluyang pagkakabuwag. Ngunit iba ang pamilyang Regino.

Sa halip na magtanim ng sama ng loob, ipinakita ni Jimmy ang kanyang tunay na pagkatao. Ipinagpatuloy nila ni Vingo ang pangalan ng “April Boys.” Naging patunay ito ng kanilang pagmamahal sa musika at respeto sa nasimulan nila.

Si Jimmy ay naging katuwang sa napakaraming out-of-town gigs. Siya ang kasama sa hirap at pagod sa biyahe para lang maiparating ang kanilang musika sa mga probinsya. Siya rin ay aktibo sa live promotions. Bago pa man dumating ang kasikatan at ang mga stadium concerts, naroon na si Jimmy—isa sa mga unang naniwala sa potensyal ng kanilang pamilya.

Ang Pribadong Buhay ng Isang “Unsung Hero”
Sa kabila ng tagumpay ng kanilang mga kanta tulad ng “Ikaw Pa Rin Ang Mamahalin” at “Tunay Na Pag-ibig,” nanatiling mababa ang loob ni Jimmy. Mas pinili niyang mamuhay nang pribado.

Bihira siyang masangkot sa mga intriga o kontrobersya na karaniwang kakambal ng buhay-showbiz. Para sa kanya, ang musika ay trabaho at pasyon, hindi paraan para maging sikat. Ang kanyang katahimikan ay hindi kahinaan, kundi tanda ng isang taong sigurado sa kanyang kontribusyon.

Ang kanyang pagpanaw ay nagsisilbing paalala sa atin tungkol sa mga “heroes ng OPM.” Sila yung mga musikero na hindi natin laging nakikita sa mga cover ng magazine, pero kung wala sila, wala tayong mga awiting kakantahin sa videoke. Sila ang pundasyon. Sila ang semento na nagpapatibay sa mga haligi ng industriya.

Ang Muling Pagkikita sa Langit
Sa pagpanaw ni Jimmy, hindi maiwasang isipin ng mga fans ang reunion nila ni April Boy Rino sa kabilang buhay. Si April Boy, na pumanaw noong 2020 dahil sa komplikasyon sa prostate cancer at diabetes, ay tiyak na sasalubungin ang kanyang kapatid.

Maaari nating isipin na sa langit ngayon, muling tutugtog ang gitara ni Jimmy, at muling aawit si April Boy. Magkakasa sila ng jam session na walang sakit, walang kidney failure, at walang lungkot.

Ngunit para sa naiwang si Vingo, at sa buong pamilya Regino, ang sakit ay sariwa pa. Ang mawalan ng kapatid ay parang pagkawala ng isang bahagi ng iyong sarili. Ang April Boys ay hindi lang banda; ito ay dugo at pawis ng magkakapatid na Regino.

Ang Pamana ni Jimmy Regino
Paano natin aalalahanin si Jimmy Regino?

Aalalahanin natin siya sa tuwing maririnig natin ang intro ng mga kanta ng April Boys. Aalalahanin natin siya bilang kapatid na hindi nang-iwan. Aalalahanin natin siya bilang musikero na tumugtog hanggang sa huling sandali.

Ang kanyang buhay ay isang testamento na hindi mo kailangang maging “frontman” para maging mahalaga. Ang bawat miyembro ng banda, bawat instrumentalist, at bawat kapatid na sumusuporta ay may malaking papel sa pagbuo ng isang alamat.

Sa kanyang paglisan, nag-iwan siya ng mensahe sa ating lahat: Mahalin ang pamilya habang nandiyan pa sila, at pahalagahan ang mga taong tahimik na tumutulong sa ating tagumpay.

Sa pamilya Regino, nakikiramay ang buong sambayanang Pilipino. Ang inyong musika ay mananatiling buhay sa puso ng bawat isa sa amin.

Paalam, Jim Regino. Ang iyong gitara ay maaaring natahimik na, ngunit ang iyong musika ay mananatiling tumutugtog sa kasaysayan ng OPM.