May mga kwento na kahit pilitin mong kalimutan ay patuloy na babalik sa alaala—hindi dahil gusto mo, kundi dahil binago nito ang lahat ng pinaniniwalaan mo tungkol sa pamilya, tiwala, at pagmamahal. Ganito ang nangyari sa buhay ni Dominador Zarasate, isang tahimik at masipag na lalaking may simpleng pangarap: isang buo at maayos na pamilya.

Tahimik ang buhay ni Dominador sa Maynila. May maayos siyang trabaho bilang IT professional at bagong kasal sa babaeng minahal at pinakasalan niya, si Kathleen Joy. Sa mata ng marami, maayos ang takbo ng kanyang buhay. Ngunit sa likod ng lahat ng iyon, may unti-unting nabubuong lihim sa probinsya—isang lihim na tuluyang wawasak sa kanyang mundo.

Isang gabi, isang tawag ang pumasok sa kanyang cellphone. Ang boses ng kanyang ina, si Aling Brenda, ay nanginginig. Hindi agad sinabi ang pakay, tila naghahanap ng lakas ng loob. Sa bawat segundo ng katahimikan sa linya, ramdam ni Dominador na may mali. At nang tuluyan nang magsalita ang kanyang ina, doon nagsimulang gumuho ang lahat.

May mga usap-usapan sa baryo. May mga nakikitang kakaiba. At ang pinakamabigat—may hinalang buntis si Kathleen, at ang itinuturong ama ay hindi si Dominador kundi ang sarili niyang ama. Sa isang iglap, nabura ang lahat ng tiwala at paniniwala niya sa kanyang pamilya.

Hindi makapaniwala si Dominador. Ngunit sa halip na magbulag-bulagan, pinili niyang umuwi. Walang pasabi. Walang plano. Ang tanging dala niya ay ang pag-asang mali ang lahat. Ngunit pagdating niya sa Rosales, Pangasinan, sinalubong siya ng katahimikan—at ng kumpirmasyon na mas masakit pa sa inaakala niya.

Sa kanyang paghahanap, nakita niya ang asawa at ama na magkasamang tila walang bahid ng konsensya. Ang eksenang iyon ang tuluyang sumira sa natitirang piraso ng kanyang puso. Hindi na kailangan ng paliwanag. Hindi na kailangan ng palusot. Sa harap ng maraming tao, nahubaran ang katotohanang matagal nang itinatago.

Ang mas masakit, sa halip na humingi ng tawad, binaliktad pa si Dominador. Siya raw ang kulang. Siya raw ang laging wala. Sa gitna ng galit at sakit, napagtanto niyang hindi lang asawa ang nawala sa kanya, kundi pati ang amang minsan niyang hinangaan.

Pag-uwi sa bahay, doon tuluyang inamin ni Kathleen ang katotohanan. Buntis siya, at ang ama ng dinadala niya ay ang ama ni Dominador. Walang salita ang makapaglalarawan sa bigat ng sandaling iyon. Para kay Aling Brenda, dalawang taong pinagkatiwalaan niya ang sabay na tumalikod sa kanya.

Sa kabila ng lahat, pinili ni Dominador ang legal na landas. Hindi para maghiganti, kundi para itama ang mali. Nagsampa siya ng kaso, handang harapin ang mahabang proseso alang-alang sa dignidad at hustisya. Ngunit bago pa man tuluyang umusad ang kaso, isang trahedya ang yumanig sa buong baryo.

Natagpuan na lamang na wala nang buhay ang kanyang ama sa isang kubo sa bukid. Walang sigaw. Walang luha. Para kay Aling Brenda, tila matagal na niyang tinanggap na darating ang araw na iyon. Sa mata ng batas, natigil ang lahat ng kasong kriminal. Sa mata ng isang anak, wala nang pagkakataon para sa paliwanag o paghingi ng tawad.

Umalis si Kathleen sa kanilang lugar, dala ang kanyang dinadala, at tuluyang naglaho sa buhay ni Dominador. Walang paalam. Walang huling salita. Naiwan si Dominador na dala ang bigat ng isang pamilyang tuluyang nagkawatak-watak.

Hindi naging perpekto ang wakas. Walang malinaw na hustisya. Walang masayang pagbabalik. Ngunit para kay Dominador, ang pinakamahalaga ay ang katotohanang hinarap niya ang katotohanan at piniling magpatuloy. May mga sugat na hindi na maghihilom, ngunit may mga buhay na kailangang ipagpatuloy.

Ang kwentong ito ay paalala na kahit gaano katibay ang isang pamilya sa paningin ng iba, isang lihim lamang ang sapat upang ito’y gumuho. At sa huli, ang katotohanan—kahit masakit—ay laging may paraan upang lumantad.