Isang tahimik ngunit mabigat na pagbabago ang unti-unting bumabalot sa ekonomiya ng China, habang isa-isang umaalis ang malalaking kumpanyang Hapones at Taiwanese, nag-iiwan ng libo-libong manggagawa at mga tanong kung ito na ba ang simula ng mas malalim na paghina ng dating sentro ng global manufacturing.

Sa mahabang panahon, kinilala ang China bilang puso ng pandaigdigang produksyon. Dito nagtayo ng mga pabrika ang malalaking dayuhang kumpanya dahil sa murang gastos, mabilis na operasyon, at malawak na merkado. Sa loob ng ilang dekada, umikot ang ekonomiya ng maraming rehiyon sa presensya ng mga dayuhang pabrika, lalo na mula sa Japan at Taiwan, na nagbigay ng trabaho at katatagan sa milyun-milyong pamilya.

Ngunit nitong mga nagdaang buwan, unti-unting nagbago ang ihip ng hangin. Hindi ito biglaan o maingay na pag-alis, kundi sunod-sunod na desisyong tila magkakaugnay. Isa sa mga unang yumanig sa industriya ang pagsasara ng Canon ng kanilang planta sa Zhongshan. Mahigit dalawang dekada itong tumatakbo at isa sa pinakamalaking employer sa lugar, ngunit bigla itong isinara, iniwang walang kasiguraduhan ang libo-libong manggagawa.

Ayon sa Canon, bumagsak na ang demand para sa kanilang mga produkto at hindi na nila kayang makipagsabayan sa mabilis na pag-angat ng mga lokal na Chinese brands. Sa papel, malinaw ang paliwanag. Ngunit sa likod nito, maraming manggagawa ang nagtatanong kung bakit kinailangang maging agarang pagsasara ang solusyon, sa halip na unti-unting pagbabawas o restructuring.

Hindi lamang Canon ang nakaranas nito. Sa sektor ng electronics, kapansin-pansin ang unti-unting pag-atras ng Sony mula sa Chinese market. May mga produktong tahimik na nawala sa kanilang opisyal na mga platform, humina ang operasyon ng kanilang mobile division, at lumiit ang bilang ng mga service centers. Sa loob ng industriya, lumalakas ang bulung-bulungan na hindi na sapat ang laki ng merkado kung kapalit naman ay tumataas ang panganib sa pangmatagalang operasyon.

Mas malinaw ang naging hakbang ng Mitsubishi Motors. Matapos ang malaking pagbagsak ng benta, inanunsyo nila ang tuluyang pagtigil ng produksyon at sales ng sasakyan sa China. Isinara ang kanilang joint venture factory, isang desisyong bihirang gawin ng isang global car company kung panandalian lang ang problema.

May mga kumpanyang nananatili pa rin, tulad ng Panasonic, ngunit kahit sila ay nagbabawas ng operasyon. Itinigil ang ilang production lines at iniwan ang mga low-end products na dati ay malaking bahagi ng kanilang negosyo. Ang Toshiba ay halos wala na ring sariling brand presence, habang ang Sharp ay nag-shift na sa mas espesyalisadong larangan tulad ng commercial at medical equipment.

Hindi lang Japan ang gumagawa ng ganitong hakbang. Mas agresibo rin ang mga kumpanyang Taiwanese sa paglipat ng kanilang operasyon palabas ng China. Isang malinaw na halimbawa ang TSMC, na sa halip na magpalawak sa mainland, ay nagtayo ng bagong planta sa Kumamoto, Japan. Ang hakbang na ito ay bahagi ng mas malawak na plano ng Japan at Taiwan na bawasan ang sobrang pagdepende sa China pagdating sa semiconductors.

Ang paglipat na ito ay hindi lamang usapin ng teknolohiya, kundi ng tiwala. Sa pag-init ng tensyon sa rehiyon, mas pinipili ng mga kumpanya ang mga bansang may mas malinaw at matatag na direksyon sa pulitika at ekonomiya. Kasabay nito, lumalakas ang ugnayan ng Japan at Taiwan, habang unti-unting humihina ang interes ng Taiwan sa China.

Makikita ito sa datos ng investment. Sa unang kalahati ng taon, bumagsak sa pinakamababang antas sa kasaysayan ang investments ng Taiwan sa China. Maraming pabrika ang nagsimulang ilipat sa Southeast Asia, lalo na sa Thailand at Vietnam, kung saan mas nakikita nila ang mas ligtas at mas flexible na kapaligiran.

Isa sa mga pinakamabigat na dagok sa industriya ay ang paglipat ng malaking bahagi ng iPhone production palabas ng China. Sa loob ng maraming taon, China ang naging pangunahing sentro ng paggawa ng Apple products, sa tulong ng mga Taiwanese manufacturers. Ngunit ngayon, ramdam na ang epekto ng paglipat ng produksyon, na nagdulot ng pagbawas ng orders at malalaking tanggalan sa ilang planta.

Para sa mga manggagawa, hindi lamang ito numero sa balita. Ito ay pagkawala ng overtime, pagbawas ng oras ng trabaho, at kawalan ng kasiguraduhan sa hinaharap. Kapag humina ang malalaking kumpanya, damay ang buong supply chain, mula sa logistics hanggang sa maliliit na negosyo sa paligid ng mga pabrika.

Sa mas malawak na larawan, kasabay ng mga pagbabagong ito ang patuloy na tensyon sa pagitan ng United States at China. Dahil sa mga trade restrictions at geopolitical na isyu, mas napipilitan ang mga kumpanya na mag-isip ng pangmatagalang seguridad kaysa panandaliang kita. Ang resulta ay unti-unting pag-alis ng kapital, teknolohiya, at talento.

Habang dumarami ang nawawalan ng trabaho, bumabagsak din ang kumpiyansa ng mga mamimili. Mas pinipili ng maraming pamilya ang magtipid kaysa gumastos, at ramdam ito sa mga tindahan, mall, at maliliit na negosyo. Kahit may bahagyang pag-angat sa retail sales, malayo pa rin ito sa dating sigla bago ang pandemya.

Hindi na ito simpleng economic slowdown. Pinagsama-sama nito ang mga problema sa real estate, sirang supply chains, at kakulangan ng oportunidad para sa mga bagong graduates. Marami sa mga nasa gitnang edad ang napipilitang umatras nang mas maaga sa trabaho dahil wala nang lugar para sa kanila sa industriya.

Sa huli, ang nangyayari ngayon ay hindi kwento ng iisang kumpanya o bansa. Isa itong tahimik ngunit malalim na pagbabago sa global economy. Unti-unting nababasag ang lumang sistema kung saan iisang sentro ang gumagalaw sa produksyon ng mundo, at unti-unting hinuhubog ang isang mas kalat at mas komplikadong balanse ng kapangyarihan.

Habang nagpapatuloy ang pagbabagong ito, mas nagiging malinaw na ang hinaharap ng global economy ay hindi na magiging katulad ng dati. Ang pag-alis ng mga dayuhang kumpanya sa China ay isang senyales na ang mundo ay nasa gitna ng isang bagong yugto, kung saan ang tiwala, seguridad, at pangmatagalang katatagan ang magiging pangunahing puhunan ng mga bansa at negosyo.