Sa bawat sulok ng Pilipinas, hindi maikakaila na ang edukasyon ang tinitingnang susi ng maraming pamilya upang makaahon sa hirap. Ito ang kwento ng pamilyang Villete mula sa Calintaan, Occidental Mindoro. Isang pamilyang umaasa sa pangingisda at pagsasaka, na ang tanging yaman ay ang kanilang mga anak. Ngunit ang pag-asa at pangarap na ito ay biglang naglaho at napalitan ng isang bangungot na yumanig hindi lamang sa kanilang probinsya kundi sa buong bansa.

Ang Pag-asa ng Pamilya

Si Eden Joy Villete, 21 taong gulang, ay isang Arkitektura student sa Occidental Mindoro State College (OMSC) sa San Jose. Ikalawa sa bunso sa anim na magkakapatid, siya ang itinuturing na pag-asa ng kanilang pamilya. Likas na matalino, masipag, at kilalang mabait, si Eden Joy ay inilarawan bilang isang huwarang estudyante. Siya ay aktibo sa mga organisasyon, nagsisilbing student leader, at higit sa lahat, ay “No Boyfriend Since Birth” (NBSB)—isang patunay ng kanyang dedikasyon sa pag-aaral at respeto sa kanyang mga magulang.

Dahil sa layo ng kanilang bahay sa paaralan, napilitan siyang mangupahan sa isang apartment sa Barangay 7, San Jose. Kampante ang kanyang mga magulang, sina Perlito at Violeta, na ligtas ang kanilang anak dahil siniyasat nila ang lugar—may gate at mukhang maayos ang seguridad.

Ang Nakakabahalang Katahimikan

Nakaugalian na ng pamilyang Villete ang madalas na komunikasyon. Video calls, chats, at text messages ang nag-uugnay sa kanila araw-araw. Noong gabi ng June 27, 2023, masaya pang nakausap ng mag-asawa si Eden Joy. Nagre-review ito para sa kanyang finals. Pinaalalahanan pa nila itong kumain at magpahinga.

Ngunit makalipas ang dalawang araw, biglang naputol ang komunikasyon. Hindi na sumasagot si Eden Joy sa mga mensahe. Ang kanyang telepono ay ring lang nang ring hanggang sa hindi na ito ma-contact. Sa una, inisip ng pamilya na baka nag-recharge lang ito o gumala kasama ang mga kaibigan. Pero iba ang kutob ng isang ina. Hindi mapakali si Aling Violeta. Alam niyang hindi ugali ng anak na hindi magparamdam.

Ang Masangsang na Amoy

Noong June 30, nagpasya si Aling Violeta na luwasan ang anak sa San Jose. Pagdating sa apartment, sinalubong siya ng nakabibinging katahimikan at kadiliman. Nakita niya ang tsinelas at sapatos ng anak sa labas. Kumatok siya ngunit walang sumasagot.

Sa tulong ng mga kaibigan ni Eden Joy, sinubukan nilang alamin ang kalagayan nito. Ngunit habang papalapit sila sa pinto, isang hindi kanais-nais at masangsang na amoy ang sumalubong sa kanila—amoy na inakala ng iba na galing sa pumanaw na hayop.

Nang silipin nila ang loob, tumambad ang isang eksenang dumurog sa puso ng ina. Nakita nila ang paanan ni Eden Joy at ang isang kumot. Napilitang sirain ang pinto dahil naka-lock ito. Doon na kumpirmadong natagpuan ang wala nang buhay na katawan ng dalaga, nasa state of decomposition na, at walang saplot.

Ang Imbestigasyon at mga Haka-haka

Agad na rumesponde ang mga otoridad. Sa inisyal na pagsusuri, nakitaan ng anim na sugat sa katawan ang biktima. Hinala rin nila na pinagsamantalahan ito.

Naging pahirapan ang imbestigasyon sa simula. Napag-alaman na walang gumaganang CCTV sa loob ng apartment complex, at maging ang CCTV ng barangay ay sira. Walang “digital footprint” na makapagtuturo agad sa salarin.

Dahil dito, sari-saring espekulasyon ang lumabas. May mga naghinala sa anak ng may-ari ng apartment, na naging dahilan ng pambabatikos sa kanila sa social media. Inimbestigahan din ang mga kalaro ni Eden Joy sa “Mobile Legends” na madalas bumisita sa kanya, ngunit napatunayang may mga solidong alibi ang mga ito.

Kahit ang National Bureau of Investigation (NBI) ay tumulong na rin, na nagsagawa pa ng re-autopsy sa bangkay ni Eden Joy kahit na ito ay nailibing na. Ang sigaw ng hustisya ay umalingawngaw, at isang pabuya ang inipon ng komunidad para sa sinumang makakapagturo sa salarin.

Ang Pag-amin at ang Katotohanan

Makalipas ang ilang linggo, isang balita ang gumimbal sa lahat. Isang lalaki ang kusang sumuko sa mga otoridad sa Cavite. Siya ay kinilalang si Juvenil Miranda Cacayuran.

Ayon sa salaysay ni Juvenil, na kinumbinsi ng kanyang sariling ina na sumuko, pagnanakaw lang sana ang kanyang pakay. Napadaan siya sa apartment at nakitang bukas ang bintana. Pumasok siya at nakuha na ang bag at cellphone ng biktima habang ito ay natutulog.

Ngunit hindi pa siya nakuntento. Bumalik siya para kunin ang isa pang cellphone na hawak ni Eden Joy. Sa pagkakataong iyon, nagising ang dalaga at sumigaw. Dito na nagdilim ang isip ni Juvenil. Tinakpan niya ang bibig ng biktima, sinaktan gamit ang patalim, at ayon sa kanya, ay “nawala siya sa sarili” nang isagawa ang maselang pang-aabuso.

Tumakas siya patungong Batangas at Pasay, kung saan ibinenta niya ang mga ninakaw na gamit sa halagang ilang daang piso lamang—isang napakababang halaga kapalit ng buhay at pangarap na kanyang kinitil.

Hustisya at ang DNA Evidence

Bagamat nagkaroon ng pagdududa ang pamilya kung “Fall Guy” lang ba si Juvenil, ang siyensya na ang nagbigay ng tuldok sa mga katanungan. Lumabas sa DNA test na ang samples na nakuha sa katawan ng biktima ay “100% match” kay Juvenil. Ito ang matibay na ebidensya na nagdidiin sa kanya sa krimen.

Sa kabila ng matibay na ebidensya at sariling pag-amin, naghain ng “Not Guilty” plea si Juvenil sa kanyang arraignment—isang karaniwang legal na proseso, ngunit nagdulot ng panibagong sakit sa pamilya Villiete. Gayunpaman, nanindigan ang mga otoridad na sapat ang kanilang ebidensya para maipakulong siya habambuhay.

Ang kwento ni Eden Joy ay isang malungkot na paalala sa atin. Ang isang inakalang ligtas na lugar ay naging saksi sa isang karumal-dumal na krimen. Habang patuloy na umuusad ang kaso, ang alaala ni Eden Joy bilang isang mabait at mapangarap na anak ay mananatili—isang bituin na maagang naglaho, ngunit ang liwanag ng paghahangad ng hustisya ay hindi mamamatay.