Ang Kinang ng Kayamanan at ang Bigat ng Puso

Kabanata I: Ang Anino sa Mansyon at ang Gusot sa Kwelyo

Maaga pa lang, gising na ang buong Madrigal Mansion. Sa gitna ng ingay ng vacuum, kalabog ng mga kaldero, at kaluskos ng tsinelas, mabilis ngunit maingat ang kilos ni Tala Espina. Bitbit ang balde at basahan, sanay na siya sa bawat sulok ng napakalaking bahay na hindi naman niya pag-aari.

Si Tala, 24 na taong gulang, ay payat ngunit matibay ang braso—halatang sanay sa trabaho. Nagtatrabaho siya para may maipadala sa kanyang pamilya sa probinsya, lalo na sa kanyang Nanay Luring na may sakit sa puso at sa kapatid na si Neo.

Mula sa taas, sumigaw si Digna, ang pinakamatandang kasambahay. “Tala, ‘yung cobrecama sa guest room! Napalitan mo na ba? Baka dumating bigla si Donya Estela. Ayaw na ayaw no’n ng may gusot.”

“Opo, Nay Digna. Susunod ko na po pagkatapos dito,” sagot ni Tala, hindi inaalis ang tingin sa pinupunasan.

Ang amo nila ay si Severino “Sev” Madrigal, ang batang henyo ng negosyo, nagmamay-ari ng real estate, hotels, at iba pa. Sa TV, lagi siyang nakangiti, ngunit sa mansyon, madalas siyang tahimik, laging nakayuko sa laptop, at parang laging may mabigat na iniisip.

Isang umaga, biglang pumasok si Sev, nakaitim na coat. Habang nag-uunahan sa pagyuko at pagbati ang mga kasambahay, napansin ni Tala ang bahagyang gusot sa kwelyo ng polo nito at ang tag ng brand na nakasunod pa rin sa likod. Halatang nagpalit lang sa sasakyan.

“Sayang naman,” bulong ni Tala.

Bago pa siya mapigilan ng hiya, lumapit siya nang dahan-dahan.

“Sir, sandali lang po,” takot na takot niyang tawag.

Napalingon si Sev, bahagyang kunot-noo. “Yes? May problema ba?”

“Pasensya na po, Sir. Pero ano, may gusot po ‘yung kwelyo n’yo, tapos ‘yung tag po hindi pa natatanggal.”

Itinaas ni Tala nang konti ang kamay. Ramdam niya ang titig ni Digna mula sa hagdan. Ngunit sa halip na magalit, bahagyang napakunot ang noo ni Sev sa hiya. “I see. Sige, please. Thank you.”

Lumapit si Tala. Maingat niyang inunat ang gusot at tinanggal ang maliit na tag. Naamoy niya ang faint na pabango ni Sev—mahal, malinis.

“Okay na po, Sir,” mahina niyang sabi, iwas-tingin.

“Thank you, Tala,” sagot ni Sev. Parang ngayon lang siya napansin.

Halos manikip ang dibdib ni Tala sa narinig. “Opo, Sir. Tala Espina po.”

Tumango lang si Sev saka tumalikod at naglakad paakyat. Pero may kakaiba sa tingin niyang naiwan sa ere. Hindi iyon ang tingin sa isang kawani.

Kabanata II: Ang Gabi sa Kusina at ang Lihim ng Milyonaryo

Kinagabihan, tahimik ang mansyon. Si Tala, nakaupo sa kusina, hawak ang lumang cellphone habang kausap ang kapatid na si Neo.

“Medyo hinihingal pa rin, paakyat-baba sa hagdan. Sabi ni nurse sa health center, kailangan daw talaga ng regular na gamot sa puso… pero kinukulang na tayo sa budget, Ate.”

Napakagat-labi si Tala. Sa gitna ng lahat ng yaman sa paligid, pakiramdam niya wala siyang pag-aari.

“Sige, bukas magpapa-advance ako kay Nay Digna ng sahod. Gagawa ako ng paraan, Neo.”

Pagkapindot niya sa end call, narinig niya ang mahihinang yabag. Si Sev, nakasuot ng simpleng gray na t-shirt at pajama. Parang ibang tao.

“Late ka na yatang gising,” aniya, bahagyang nakakunot ang noo pero hindi galit.

“Pasensya na po, Sir. Ka-chat ko lang po si kapatid ko sa probinsya. Hindi na po mauulit, Sir. Magliligpit na po ako.”

Umiling si Sev. “No, it’s fine. Hindi ako magagalit sa pag-aalala sa pamilya. Ako nga bihirang kumustahin ang sa akin.”

“May sakit daw ang nanay mo,” dagdag ni Sev, na tila narinig ang bahagi ng usapan.

“May sakit po sa puso si Nanay. Kaya ako nagtatrabaho dito, Sir, para po may maipadala sa kanila at makapagpatuloy sa gamutan.”

Umupo si Sev sa dulo ng kitchen island. “You’re doing well. Halata sa trabaho mo. Napansin ko ‘yun. Lalo na kanina. Kung hindi mo inayos ‘yung suot ko, baka napahiya pa ako sa meeting. I owe you one.”

“Pero minsan feeling ko mas matanda pa ako sa inyo sa dami ng iniisip,” biro ni Tala.

Natawa si Sev nang mahina. “Basta nga. Pero you’re doing well.”

Sa tahimik na kusina ng mansyon, nagsimula ang isang maliit na koneksyon.

Kabanata III: Ang Merger, si Isabel, at ang Future Wife

Kinabukasan, naging abala si Sev para sa merger ng Madrigal Hotels at Roses Holdings—isang merger na aniya’y kanyang last card para mailigtas ang libo-libong trabaho.

Nagbigay ng babala si Digna kay Tala. “Mabait si Sir pero iba ang mundo niya sa mundo natin. At ‘yang engagement niya kay Senorita Isabel. Hindi ‘yun simpleng relasyon lang. Negosyo rin ‘yun.”

Pagsapit ng gabi, nagdaos ng isang engrandeng gala ang mansyon para sa foundation ng pamilya Roses. Nakita ni Tala si Isabel, nakapulang gown, at agad nitong hinalikan si Sev sa pisngi.

“After all, future wife mo, ‘di ba?” biro ni Isabel.

Sa gitna ng speeches at palakpakan, nagpabalik-balik si Tala sa mesa. Sa isang pagkakataon, muntik siyang matumba nang sumabit ang gown ni Isabel sa tray niya.

“Watch it!” singhal ni Isabel. “Do you even know how much this dress costs?”

Agad na yumuko si Tala. “Pasensya na po, Ma’am. Hindi ko po sinasadya.”

Ngunit lumapit si Sev. “It was an accident, Isabel. Hindi naman siya nabuhusan ng alak, tubig lang. Pwede nating ipalinis ‘yan.”

Sumimangot si Isabel, ngunit pilit na ngumiti. Ipinagtanggol siya ni Sev.

Kabanata IV: Ang Gazebo, ang Katotohanan, at ang Maling Halik

Nang matapos ang dinner, naiwan si Sev sa gazebo sa dulo ng garden, hawak ang isang basong alak, nakatingin sa kawalan.

“Sir, maganda po ‘yung event,” mahinang tawag ni Tala, dala ang isang bote ng tubig.

Ibinaba ni Sev ang alak at tinanggap ang tubig. “Thank you. Mas kailangan ko nga siguro ‘to kaysa alak.”

“Ang dami niyo pong iniisip, ano, Sir?” maingat na tanong ni Tala.

“The company is bleeding money in some branches. ‘Yung merger na ‘to, parang last card ko para mailigtas lahat. At kasama sa package ang pagpapakasal sa isang babaeng hindi ko naman minahal.”

“Wala po ba kayong choice?”

“Pwede akong tumanggi, pero kapag tumanggi ako, libo-libong empleyado ang pwedeng mawalan ng trabaho… mga driver, janitor, kasambahay. Mga taong umaasa sa sweldo na nanggagaling sa akin.”

“Kaya minsan naiinggit ako sa’yo,” patuloy niya. “Because you know what you’re doing and why you’re doing it. Ang daming zero sa bank account pero hindi ko na alam kung ang mga desisyon ko ba para sa sarili ko o para sa apelyido ko.”

“Pero kahit po ganoon, Sir, nakikita ko naman sa inyo. Mas sinusubukan niyo pa ring maging mabuti. Kanina po sa mga batang beneficiaries ng foundation, ang lambing niyo sa kanila. Hindi po ‘yun peke.”

“Tala, minsan iniisip ko, kung wala lang sana akong apelyidong Madrigal, kung ordinaryong lalaki lang ako. Sa tingin mo, magiging masaya kaya ako?”

“Hindi sa apelyido nakasalalay ang kasiyahan, kundi sa mga taong kasama niyo,” sagot ni Tala. “Baka po kahit gaano kayaman ang bahay, kung wala kayong totoong kausap, parang wala ring kwenta.”

“Tala, you’re something else.”

Nang tumayo si Tala, sinabi niya: “Sir, kung ano man pong dinadala niyo, sana huwag niyo pong kalimutan na hindi niyo kailangang soluhin lahat. Kaya ko naman po ‘tong makinig.”

“Ginagawa mo na,” sagot ni Sev, hinahabol ang boses. “At ‘yun ang problema. Because the more you’re there, the more I wish na hindi ganito kakomplikado ang buhay ko.”

Nagtagpo ang kanilang mga mata. Sa gitna ng pagod, lungkot, at pagnanais na may sumalo sa bigat nila, naglapat ang kanilang mga labi. Isang halik na puno ng tanong, kulang sa tamang oras, at mali sa mata ng mundo.

Kabanata V: Dalawang Guhit at ang Desisyon ni Tala

Nang maghiwalay sila, pareho silang nabigla.

“Sir, pasensya na po! Namumutla kong sabi, umaatras. “Hindi ko po…”

“Tala, I’m sorry. Mabilis na sagot ni Sev. “I—I crossed the line.”

Dali-dali siyang tumakbo pabalik sa loob. Kinabukasan, nagkanya-kanya sila ng tangkang kalimutan ang nangyari.

Ngunit ilang linggo lang ang lumipas, nagsimulang manginig ang kamay ni Tala sa umaga, kasama ng pagkahilo at pagsusuka na hindi niya maipaliwanag.

Sa health center, kasama ang pinsan niyang nurse na si Fey, narinig niya ang salitang magpapabago sa buong buhay niya.

“Positive ka, Tala.” Mahinang sabi ni Fe, hawak ang pregnancy test . “Buntis ka.”

Parang lumabo ang paligid ni Tala. Tatlong test na ang ginawa nila.

“Hindi pwede,” bulong niya. “Fe, hindi pwede. Milyonaryo siya. Amo ko siya. May fiancée siyang sosyal. Kapag nalaman nila ‘to, ako ang lalabas na masama. Ako ang nagpaakit. Ako ang tsismis.”

Nag-aalala siyang baka kunin nila ang bata. Natatakot siyang husgahan siya ng lahat, lalo na ng kanyang Nanay Luring.

“Tala, alam kong takot ka pero anak din niya ‘to. May karapatan din siyang malaman.”

“Karapatan ba niya o karapatan ba nilang lahat na husgahan ako?” Napailing si Tala. “Ayokong may magsabi kay Nanay na sumira ako ng pamilya ng iba.”

Pinili niya ang pinakamahirap na desisyon.

“Kung ayaw mo munang sabihin ngayon, desisyon mo ‘yan,” sabi ni Fe. “Pero kailangan mong maghanda, Tala. Hindi ka na pwedeng magpuyat nang sobra…”

Sa sandaling iyon, malinaw kay Tala: Dadalhin niya ang bigat na ito nang mag-isa. Itatago niya ang bunga ng isang maling gabing puno ng luha at pagod, sa mundong puno ng yaman at pagpapanggap. Ang bata niya ay magiging kanyang lihim—ang pinakamalaking lihim na hahati sa mundo ng isang kasambahay at isang milyonaryo.