Sa mata ng publiko, si Manny Pacquiao ay hindi lamang isang simpleng tao; siya ay isang alamat, isang simbolo ng pambansang pagmamalaki, at isang kampeon na ang bagsik ay walang katulad sa loob ng ring. Si Jinkee Pacquiao naman ay ang katuwang na nagbibigay kulay at lakas sa pamilya, isang huwaran ng pagiging asawa at ina. Ngunit sa likod ng kanilang katanyagan at tagumpay, may isang aspeto ng kanilang buhay na nagpapakita ng kanilang pagiging tao: ang kanilang pagmamahal bilang lolo at lola, na kamakailan ay nasaksihan sa isang emosyonal na pamamaalam sa kanilang minamahal na apo.

Ang tagpong ito ay naganap sa gitna ng mga paghahanda at paglalakbay, ngunit ang sentro ng atensyon ay ang simpleng salita ng paghihiwalay. Ayon sa mga nakasaksi at nakalap na detalye, ang emosyon ay naging napakabigat para kina Manny at Jinkee, lalo na nang dumating ang oras na kailangan nilang ihatid ang kanilang apo. Ang pamamaalam ay puno ng yakap, halik, at higit sa lahat, mga luhang hindi maitatago.

Ang titulo ng video ay nagsasabing “SAD GOODBYE,” at ito ay lubos na nagpapakita ng bigat ng damdamin. Si Manny, na kilala sa kanyang matigas na panlabas na anyo sa boxing, ay nagpakita ng isang panig na madalang makita: ang isang lolo na labis na nasasaktan sa paglayo ng kanyang “babyotink.” Si Jinkee naman, na laging matatag, ay hindi rin napigilan ang pagluha habang yakap-yakap ang bata. Ang mga sandaling ito ay nagpapaalala sa lahat na ang bawat isa, kahit gaano pa katayog ang posisyon, ay tao lamang na may pusong nagmamahal at nasasaktan.

Ang pangunahing dahilan ng emosyonal na pamamaalam na ito ay ang paghahanda para sa isang mahabang paglalakbay. May mga usap-usapan na ang apo ay darating sa Pilipinas, ngunit ito ay mangyayari sa susunod na taon. Ang pag-asa ng muling pagkikita ay naroroon, ngunit ang ideya ng pansamantalang paghihiwalay, lalo na para sa isang “baby” na nakasanayan nilang kapiling, ay nagdala ng kalungkutan. Ang paglalakbay patungo sa Pilipinas ay inilarawan bilang isang “really long flight,” na nagdagdag sa bigat ng damdamin at pag-aalala. Ang paghahanda para sa ganito kahabang paglalakbay ay isang malaking hakbang, at ang mga magulang at lolo’t lola ay natural lamang na mag-alala.

Ang pamilya Pacquiao ay matagal nang itinuturing na isa sa pinakapinagtutuunan ng pansin sa bansa. Ang kanilang buhay, mula sa kahirapan hanggang sa kasaganaan, ay naging inspirasyon. Subalit, sa mga sandaling tulad nito, sila ay nagiging mga karaniwang Pilipino na nagpapahalaga sa pamilya nang higit sa lahat. Ang konsepto ng “pamilya” ay sentro ng kultura ng Pilipinas, at ang Pacquiaos ay isang perpektong halimbawa nito. Ang pagmamahal sa apo ay isang hindi matitinag na koneksyon, at ang video na ito ay nagbigay ng sulyap sa kung gaano kalalim ang koneksyong iyon.

Bukod sa personal na emosyon, ang video at ang Pacquiaos mismo ay nagbigay diin sa diwa ng pagpapakumbaba at pagiging mapagbigay. Sa gitna ng emosyonal na tagpo, mayroon ding mga bahagi kung saan pinag-uusapan ang responsibilidad na tumulong sa iba. Sa isang bahagi ng transcript, nabanggit ang tungkol sa pagbibigay ng “free jacket and blanket” at ang pagkilala sa responsibilidad na tumulong sa mga “less fortunate people.” Ang katotohanang kahit sa kanilang personal na paghihirap o kalungkutan ay naipapakita pa rin nila ang diwa ng paglilingkod, ay nagpapatunay ng kanilang dedikasyon hindi lamang sa pamilya kundi pati na rin sa kapwa Pilipino.

Si Senador Manny Pacquiao, sa kanyang papel bilang isang public servant, ay laging may pananaw sa pagpapabuti ng buhay ng mga tao. Ang kanyang sinabi na “If more people did that, we would be in a better world,” ay nagpapahiwatig ng kanyang paniniwala sa kahalagahan ng sama-samang pagtutulungan. Ang kanyang pagiging emosyonal sa personal na buhay ay hindi nakabawas sa kanyang dedikasyon sa kanyang trabaho; bagkus, ito ay nagbigay ng mas malalim na konteksto sa kanyang pagkatao. Ito ay nagpapakita na ang kanyang puso ay malaki, hindi lamang para sa kanyang mga mahal sa buhay kundi pati na rin sa kanyang mga nasasakupan.

Ang pag-asa para sa muling pagkikita ay ang tanging nagbibigay ng lakas sa pamilya. Ang pangako na sa “next year she can travel now to Philippines” ay isang sinag ng liwanag sa gitna ng kalungkutan. Alam nila na ang paghihiwalay ay pansamantala, ngunit ang paghihintay ay mahaba at nakakalungkot. Ang mga tagahanga at sumusubaybay ay nagpahayag ng kanilang suporta at pag-unawa, na nagpapakita na ang pamilya Pacquiao ay higit pa sa mga celebrity—sila ay mga tao na may totoong emosyon na nakaka-ugnay sa karanasan ng bawat Pilipino.

Ang pangyayaring ito ay nagtatag ng isang mahalagang aral: ang pag-ibig sa pamilya ay ang pinakamalaking tagumpay. Higit sa lahat ng mga titulo, medalya, at posisyon, ang pagiging isang mapagmahal na lolo at lola ay ang pinakamahalagang papel na gagampanan nina Manny at Jinkee. Ang kanilang sad goodbye ay hindi tanda ng kahinaan, kundi isang patunay ng walang hanggang pagmamahal na nag-uugnay sa kanila at sa kanilang apo. Ito ay isang paalala na sa dulo ng lahat, ang pamilya ang tunay na kayamanan at lakas.

Sa huli, ang pag-alis ng apo ay hindi katapusan, kundi simula ng isang bagong kabanata. Ang Pacquiaos ay haharapin ang hamon ng distansya nang may pag-asa at pananampalataya. At sa susunod na taon, kapag dumating ang sandali ng muling pagkikita, ang kaligayahan ay tiyak na magiging mas matindi kaysa sa kalungkutan na kanilang naramdaman sa pag-alis na ito. Ang buong bansa ay naghihintay at nagdarasal para sa kaligtasan at mabilis na pagdating ng kanilang babyotink sa lupa ng kanilang mga ninuno.