Noong huling bahagi ng dekada ’90, iilan lamang ang batang kayang tumayo sa entablado at agawin ang atensyon ng buong bayan. Isa sa kanila si Stephen Claude Cludila, mas kilala ng marami bilang “Goyong.” Sa murang edad, naging pamilyar ang kanyang mukha sa tanghaling tapat ng maraming Pilipino—masayahin, palabiro, at punô ng enerhiya. Ngunit tulad ng maraming child star, ang kanyang kuwento ay hindi nagtapos sa spotlight. Sa halip, tahimik itong nagpatuloy sa mas malalim at mas personal na direksyon.

Ipinanganak noong Setyembre 2, 1993 sa Cainta, Rizal, maaga pa lamang ay kapansin-pansin na ang likas na talento ni Goyong. Limang taong gulang pa lang siya nang sumali sa segment na “That’s My Boy” sa noontime show na Eat Bulaga. Sa isang panahon na puno ng mahuhusay na batang performer, agad siyang namukod-tangi dahil sa kanyang husay sa pagsayaw at likas na kumpiyansa sa entablado. Kahit hindi niya nakuha ang grand prize at nagtapos lamang bilang first runner-up, sapat na iyon upang mapansin ng mga producer at manonood.

Mula sa pagiging contestant, mabilis na nagbukas ang mas malalaking oportunidad. Naging regular na co-host si Goyong ng Eat Bulaga mula 1998 hanggang 2000. Para sa isang batang edad, hindi biro ang araw-araw na exposure sa live television. Ngunit tila natural para sa kanya ang harap ng kamera. Sa loob ng ilang taon, naging bahagi siya ng tanghalian ng maraming pamilyang Pilipino—isang batang simbolo ng saya at aliw.

Hindi rin naglaon ay pumasok siya sa mundo ng scripted television. Isa sa mga pinakatumatak niyang papel ay ang pagiging Genie Boy sa sitcom na “Bebot” noong 2000. Dito, mas naipakita niya ang kanyang kakayahan sa komedya at pag-arte, kasabay ng pakikipagsabayan sa mga beteranong artista. Sinundan pa ito ng mga paglabas sa iba’t ibang serye tulad ng “Biglang Sibol,” “Bayang Impossible,” at mga episode ng “Maalaala Mo Kaya,” kung saan nasubok ang kanyang lalim bilang batang aktor sa mas seryosong mga kuwento.

Sa pelikula naman, naging bahagi si Goyong ng ilang kilalang fantasy at superhero films ng early 2000s gaya ng “Pedro Penduko 2,” “Lastikman,” at “Captain Barbell.” Bagama’t mga supporting role, mahalaga ang mga ito sa paghubog ng kanyang karanasan sa industriya. Hindi siya nakahon sa iisang imahe; sa halip, ipinakita niyang kaya niyang umangkop sa iba’t ibang genre—mula komedya hanggang pantasya.

Sa panahong iyon, tila maliwanag ang hinaharap ni Goyong sa showbiz. Ngunit dumating ang puntong kinailangan ng isang malaking desisyon. Noong 2007, sa edad na halos labing-apat, pinili ng kanyang pamilya na ilipat siya sa Alabama, Estados Unidos upang doon ipagpatuloy ang kanyang pag-aaral. Isa itong hakbang na nangangahulugan ng pansamantalang pagtalikod sa kasikatan at sa industriyang kinalakihan niya.

Hindi madali ang desisyong iyon. Para sa isang batang sanay sa palakpakan at kamera, ang pagiging isang ordinaryong estudyante sa ibang bansa ay malaking pagbabago. Ngunit sa katahimikan ng bagong kapaligiran, doon nagsimulang mabuo ang mas malinaw na pagkakakilanlan ni Goyong—hindi bilang child star, kundi bilang isang normal na kabataang may pangarap na lampas sa entablado.

Matapos tapusin ang high school sa Amerika, bumalik siya sa Pilipinas upang mag-aral sa University of Santo Tomas. Pinili niyang kunin ang kursong Business Administration, major in Marketing Management. Malayo man ito sa mundo ng pag-arte, naging mahalaga ang edukasyong ito sa pagbibigay sa kanya ng bagong pananaw tungkol sa buhay, trabaho, at responsibilidad. Noong 2014, matagumpay niyang natapos ang kolehiyo—isang personal na tagumpay na hindi nasusukat ng ratings o awards.

Bagama’t nagbalik siya sa programang nagpasikat sa kanya, iba na ang kanyang papel. Hindi na siya bumalik bilang host o performer. Sa halip, pinili niyang magtrabaho sa likod ng kamera bilang floor director at production assistant ng Eat Bulaga. Sa posisyong ito, mas nakita niya ang masalimuot ngunit mahalagang bahagi ng paggawa ng isang palabas—ang disiplina, koordinasyon, at teamwork na bihirang makita ng mga manonood.

Tinawag siya ng ilang kasamahan bilang “Direk Goyong,” isang palayaw na sumasalamin sa respeto at tiwala sa kanyang kakayahan. Para sa kanya, hindi ito pagbabalik-tanaw sa nakaraan kundi isang bagong yugto—isang pagkakataong gamitin ang kanyang karanasan sa mas mature at propesyonal na paraan.

Isa sa mga kapansin-pansing aspeto ng buhay ni Goyong ay ang kawalan ng malalaking kontrobersiya. Sa industriya kung saan madalas nasasangkot sa isyu ang mga dating child star, nanatili siyang low-profile. Pinili niyang ilayo ang kanyang personal na buhay sa mata ng publiko. Batay sa mga limitadong ulat at social media posts, siya ay nasa isang seryosong relasyon at mas pinahahalagahan ang pribadong mga sandali kaysa sa pampublikong eksena.

Sa kabila ng kanyang koneksyon sa showbiz, tuluyan din niyang sinubukan ang landas sa labas ng entertainment industry. Matapos ang kanyang trabaho sa production, lumipat siya sa isang infrastructure company na tumutulong sa acquisition ng right of way para sa mga expressway projects. Isang trabahong malayo sa ilaw ng entablado, ngunit mahalaga sa pag-unlad ng bansa.

Ang ganitong uri ng trabaho ay nangangailangan ng husay sa pakikipag-usap, negosasyon, at pag-unawa sa proseso ng negosyo—mga kasanayang nahubog hindi lamang ng kanyang edukasyon kundi pati ng kanyang maagang karanasan sa pakikisalamuha sa iba’t ibang tao. Dito makikita ang kanyang kakayahang umangkop at magtagumpay sa ibang larangan.

Ang kuwento ni Goyong ay hindi tungkol sa biglaang pagkawala ng isang bituin. Ito ay kuwento ng paglago, pagpili, at tahimik na tagumpay. Ipinapakita nito na ang tunay na sukatan ng tagumpay ay hindi laging nasusukat sa kasikatan o dami ng proyekto, kundi sa kakayahang bumuo ng balanseng buhay at panindigan ang mga desisyong makabubuti sa sarili.

Para sa maraming Pilipinong lumaki na pinapanood siya sa telebisyon, si Goyong ay mananatiling alaala ng isang masayang yugto ng kabataan. Ngunit para sa kanya mismo, ang pinakamahalagang papel na kanyang ginampanan ay ang pagiging totoo sa sarili—isang papel na patuloy niyang ginagampanan, malayo man o malapit sa kamera.