Sa gitna ng pangarap na magkaroon ng masaganang buhay sa ibang bansa, isang madilim na balita ang yumanig sa komunidad ng mga Pilipino sa abroad. Ang kwento ng mag-asawang ito ay nagsimula sa pag-asang mabibigyan ng magandang kinabukasan ang kanilang pamilya, ngunit nagtapos ito sa isang malagim na krimen na walang sinuman ang nag-akalang mangyayari. Isang mister na Pinoy, na dapat sana ay protektor ng kanyang asawa, ang naging mitsa ng buhay nito matapos ang isang matinding selos at pagtataksil na nauwi sa karahasan. Ang insidenteng ito ay nagsisilbing babala at paalala sa bigat ng pinagdadaanan ng ating mga kababayan sa labas ng bansa.

Napakasakit isipin na sa bawat pag-alis ng isang Pilipino patungo sa ibang lupain, bitbit nila ang tiwala ng kanilang pamilya. Ngunit sa kasong ito, ang tiwalang iyon ay nadurog nang tuluyan. Ayon sa mga ulat at testimonya ng mga nakakakilala sa mag-asawa, maayos naman ang kanilang pagsasama noong una. Pareho silang nagsisikap upang makapag-ipon at makatulong sa kanilang mga mahal sa buhay sa Pilipinas. Ngunit habang tumatagal ang kanilang paninirahan sa abroad, tila nagbago ang ihip ng hangin. Ang mga simpleng tampuhan ay nauwi sa malalalim na bangayan, hanggang sa pumasok ang usapin ng paghahanap ng tinatawag na “ibang putahe” o panlalaki/pambababae sa panig ng mister.

Dito nagsimula ang lamat na hindi na kailanman naghilom. Ang lalaki, na ayon sa mga impormasyon ay naging malapit sa ibang babae habang nasa ibang bansa, ay unti-unting lumayo ang loob sa kanyang legal na asawa. Ang selos at ang guilt o pagkakonsensya ng lalaki ay naghalo, na naging dahilan ng madalas na pagtatalo sa loob ng kanilang tahanan. Sa mga ganitong sitwasyon, madalas na ang babae ang sumasalo ng galit at frustrations. Hindi nagtagal, ang verbal na pag-aaway ay nauwi sa pisikal na pananakit. Ang tahimik na gabi sa isang banyagang lupain ay nabasag ng mga sigaw na humihingi ng tulong, ngunit tila huli na ang lahat para sa biktima.

Sa mismong gabi ng krimen, sinasabing nagkaroon ng matinding konprontasyon ang dalawa. Ang mister, sa bugso ng galit at dahil na rin sa takot na malaman ang kanyang mga kalokohan, ay hindi na nakapagpigil. Sa halip na ayusin ang problema sa pamamagitan ng pag-uusap, mas pinili niyang gamitin ang dahas. Ang kanyang asawa, na wala namang ibang matakbuhan sa bansang iyon kundi ang sariling asawa, ay naging biktima ng karahasan sa loob mismo ng kanilang kwarto. Ang malagim na sinapit ng Pinay ay mabilis na kumalat sa mga balita, na nag-iwan ng matinding pait sa puso ng mga Overseas Filipino Workers (OFWs) na nakakabalita sa nangyari.

Marami ang nagtatanong, paano nagagawa ng isang tao na saktan o patayin ang taong minsan niyang sinumpaan sa harap ng altar na mamahalin at aalagaan? Ang sikolohikal na epekto ng pagtatrabaho sa malayo ay hindi biro. Ang pressure, ang lungkot, at ang tukso sa paligid ay ilan lamang sa mga hamon na kinakaharap ng ating mga bagong bayani. Ngunit hindi kailanman magiging sapat na dahilan ang mga ito upang kumitil ng buhay. Ang kasong ito ay nagpapakita ng isang malalim na problema sa ating kultura tungkol sa pag-aari at toxic masculinity, kung saan ang ilan ay naniniwala na may karapatan silang saktan ang kanilang asawa kapag hindi nasusunod ang kanilang gusto o kapag nabubuko ang kanilang mga maling gawain.

Pagkatapos ng krimen, ang mister ay nagtangkang magtago o magdahilan, ngunit ang mga ebidensya ay hindi nagsisinungaling. Ang mga awtoridad sa bansang kinaroroonan nila ay mabilis na kumilos upang arestuhin ang suspek. Sa bawat patak ng luha ng pamilya ng biktima sa Pilipinas, ramdam ang galit ng sambayanan. Ang pangarap na magkaroon ng balikbayan box na puno ng pasalubong ay napalitan ng isang ataul na naglalaman ng labi ng kanilang mahal sa buhay. Ito ang pinakamasakit na katotohanan na kailangang harapin ng sinumang pamilya ng OFW.

Dapat nating mapagtanto na ang kaligtasan ng ating mga kababayan sa abroad ay hindi lamang laban sa mapang-aping mga amo, kundi minsan, ang panganib ay nasa loob mismo ng sariling tahanan. Ang kasong ito ay isang panawagan sa gobyerno at sa mga ahensyang nangangalaga sa mga OFW na paigtingin ang mga programang tumatalakay sa mental health at relationship counseling para sa mga mag-asawang magkasamang nagtatrabaho sa labas ng bansa. Hindi sapat na kumikita tayo ng dolyar o dirham kung ang kapalit naman nito ay ang pagkawasak ng ating pagkatao at pamilya.

Sa huli, ang hustisya para sa biktimang Pinay ang tanging hinihiling ng lahat. Ang lalaking pumatay sa kanya ay dapat harapin ang pinakamabigat na parusa sa ilalim ng batas. Ngunit habang naghihintay ng katarungan, ang kwentong ito ay mananatiling isang madilim na paalala sa atin. Huwag nating hayaang lamunin tayo ng mga panandaliang sarap o tukso na magdadala sa atin sa habambuhay na pagsisisi. Ang pagmamahal ay dapat na nagbibigay ng buhay, hindi kumikitil nito. Nawa’y maging aral ito sa lahat ng mga mag-asawang nasa abroad: ingatan ang isa’t isa, dahil sa dulo ng araw, kayo lang ang magkakaramay sa gitna ng hirap at pagsubok sa ibang lupain.