Ang panahon ng Pasko ay dapat sana ay panahon ng pagbibigayan, kagalakan, at tawanan, lalo na para sa mga bata. Ito ang oras na pinakahihintay ng mga mag-aaral dahil sa mga Christmas party kung saan mayroong kantahan, sayawan, masasarap na pagkain, at siyempre, ang tradisyunal na exchange gift. Subalit para sa isang batang mag-aaral, ang dapat sana ay masayang alaala ng Disyembre ay nauwi sa trauma at matinding lungkot. Sa gitna ng katuwaan ng lahat, isang bata ang naging biktima ng panunukso at bullying matapos buksan ang kanyang natanggap na regalo sa harap ng kanyang mga kaklase.

Nagsimula ang lahat sa isang tipikal na selebrasyon sa loob ng silid-aralan. Ang bawat bata ay excited na makuha ang kanilang mga balot na regalo, umaasa na ang laman nito ay ang kanilang hinihiling o kahit man lang isang bagay na magagamit nila. Pero nang dumating ang pagkakataon ng batang ito na buksan ang kanyang sorpresa, imbes na ngiti ay luha ang namayani. Ang regalong kanyang natanggap ay hindi lamang basta mura o simple, kundi tila kinuha lamang sa kung saan at hindi pinag-isipan. Sa kasamaang palad, hindi dito nagtapos ang lahat dahil ang mga bata sa paligid niya ay nagsimulang magtawanan at magbitiw ng mga masasakit na salita.

Ang bullying na naranasan ng bata ay hindi lamang tungkol sa materyal na halaga ng regalo. Ito ay tungkol sa pakiramdam na ikaw ay kahiya-hiya sa harap ng marami. Sa murang edad, mahirap intindihin kung bakit kailangang dumaan sa ganitong uri ng pagpahiya. Ang stress na idinulot nito sa bata ay naging dahilan upang mawalan siya ng ganang kumain at makisalamuha sa natitirang bahagi ng party. Habang ang iba ay abala sa pagkukuwentuhan tungkol sa kanilang mga bagong laruan at gamit, ang batang ito ay nakayuko lamang sa isang sulok, yakap ang kanyang sarili at pilit na itinatago ang mga luhang hindi mapigilan.

Mabilis na kumalat ang kuwentong ito at umani ng iba’t ibang reaksyon mula sa mga magulang at guro. Marami ang nagpahayag ng galit sa nakuhang regalo, ngunit mas marami ang nabahala sa naging asal ng mga batang nanukso. Nagpapaalala ito sa atin na ang responsibilidad ng pagtuturo ng empathy o pag-unawa sa nararamdaman ng iba ay nagsisimula sa tahanan. Ang exchange gift ay hindi dapat maging kompetisyon kung sino ang may pinakamahal o pinakamagandang regalo. Ito ay tungkol sa simbolo ng pag-alala sa kapwa. Kapag ang isang bata ay nagbigay ng regalong walang kwenta o mapanira, at ang mga nakakakita ay pinagtawanan pa ang tumanggap, malinaw na may mali sa kung paano natin hinuhubog ang karakter ng kabataan.

Dapat din nating tingnan ang panig ng mga magulang na bumibili ng regalo. Bagama’t may mga pamilyang hirap sa buhay, mahalaga pa rin na ituro sa mga bata na ang pagreregalo ay nangangailangan ng malasakit. Kung ang ibibigay mo ay isang bagay na alam mong makakasakit sa damdamin ng makakatanggap, mas mabuting huwag na lamang sumali. Ang stress na naranasan ng batang biktima ay maaaring magkaroon ng pangmatagalang epekto sa kanyang kumpiyansa sa sarili. Maaaring matakot na siyang sumali sa mga ganitong aktibidad sa hinaharap dahil sa takot na muling mapahiya.

Sa huli, ang insidenteng ito ay isang wake-up call para sa ating lahat. Ang Pasko ay hindi sinusukat sa ganda ng wrapper o sa mahal ng presyo ng nasa loob ng kahon. Ang tunay na diwa ng Pasko ay ang pagmamahalan. Walang puwang ang bullying sa anumang selebrasyon, lalo na kung ang sangkot ay mga bata na ang tanging hiling lang naman ay maranasan ang mahika ng kapaskuhan. Sana ay magsilbi itong aral sa bawat paaralan at bawat tahanan na palaging unahin ang kabutihang-loob kaysa sa materyal na bagay. Huwag nating hayaan na ang saya ng isang bata ay mapalitan ng trauma dahil lamang sa isang hindi pinag-isipang regalo at malupit na panunukso ng kapwa.