Sa gitna ng tinatamasa nating katahimikan dito sa bansa, isang nakakabagabag na balita ang gumulantang sa ating mga kababayan sa ibang panig ng Asya. Kamakailan lamang, naging sentro ng pandaigdigang atensyon ang bansang Thailand dahil sa sumiklab na kaguluhan na nagdulot ng matinding kaba, hindi lamang para sa mga lokal na mamamayan doon, kundi lalo na para sa ating mga Overseas Filipino Workers (OFWs) na naipit sa gitna ng tensyon. Sa gitna ng putukan at gulo, isang hindi inaasahang kaganapan ang lalong nagpainit sa sitwasyon—ang pagpasok at pakikisawsaw ng bansang China sa nagaganap na sigalot. Ang pangyayaring ito ay nagdulot ng matinding takot at kalituhan, na nag-iiwan sa atin ng tanong: Paano na ang kaligtasan ng ating mga kababayan sa gitna ng dalawang nag-uumpugang pwersa?

Nagsimula ang lahat sa mga serye ng hindi pagkakaunawaan sa mga hangganan at loob ng Thailand na nauwi sa marahas na bakbakan. Para sa mga Pilipinong nagtatrabaho doon bilang mga guro, factory workers, at mga propesyonal, ang dating payapang lugar ay biglang naging parang isang pelikula ng gyera. Marami sa ating mga kababayan ang nag-post sa social media, humihingi ng tulong at panalangin habang naririnig ang mga putok ng baril at pagsabog sa di-kalayuan. Ang hirap ng sitwasyon ay lalong tumindi dahil sa kawalan ng katiyakan kung kailan titigil ang gulo o kung may darating bang tulong para sila ay ma-evacuate nang ligtas.

Ngunit ang kwento ay hindi lamang tumigil sa lokal na gulo ng Thailand. Ang mas lalong nagpakaba sa mga analyst at sa publiko ay nang magsimulang magpakita ng pwersa ang China sa nasabing rehiyon. Ang pagpasok ng China sa eksena ay nagdala ng bagong lebel ng panganib. Ayon sa mga ulat, ang pakikisawsaw na ito ay may kinalaman sa kanilang mga interes sa seguridad at ekonomiya sa Southeast Asia. Para sa ating mga naipit na OFWs, ang presensya ng isang dambuhalang bansa sa gitna ng isang gyera ay nangangahulugan lamang na maaaring mas tumagal at mas lumala pa ang bakbakan. Ang mga diplomatikong hakbang ay tila nababalot ng tensyon, at ang bawat bansa ay nagbabantayan sa susunod na hakbang ng bawat isa.

Isipin niyo na lang ang takot ng isang inang Pilipina na nasa loob ng kanyang apartment sa Thailand, yakap ang kanyang mga anak, habang sa labas ay nagrarambulan ang mga sundalo at sa balita ay naririnig ang banta ng pakikialam ng mga dayuhang bansa. Ang pakiramdam na ikaw ay tila isang maliit na langgam na naiipit sa pag-aaway ng mga dambuhala ay sadyang napakahirap pasanin. Marami sa ating mga kababayan ang nawalan ng kuryente at sapat na supply ng pagkain dahil sa mga blockades at checkpoint na itinayo sa bawat sulok ng mga apektadong probinsya.

Sa kabila ng panganib, ang “Bayanihan” spirit ng mga Pilipino ay muling nagniningning. May mga ulat na ang mga Pilipinong nasa ligtas na lugar ay pilit na kumokontak sa mga kasamahan nilang nasa danger zone para maghatid ng impormasyon o kahit man lang moral support. Ang gobyerno ng Pilipinas, sa pamamagitan ng Department of Foreign Affairs at mga embahada, ay mabilis na kumikilos para alamin ang eksaktong bilang at lokasyon ng ating mga kababayan. Gayunpaman, ang hamon ay hindi biro dahil ang sitwasyon sa ground ay mabilis na nagbabago. Ang bawat minuto ay mahalaga, at ang bawat desisyon ay maaaring mangahulugan ng buhay o kamatayan.

Ang pakikisawsaw ng China sa gulo sa Thailand ay nagbibigay din ng mensahe sa buong mundo tungkol sa kanilang lumalawak na impluwensya. Habang ang ibang bansa ay nananawagan ng kapayapaan at de-escalation, ang presensya ng mga kagamitang pandigma at military advisors mula sa China ay nagbibigay ng ibang kulay sa sitwasyon. Ito ay hindi na lamang usapin ng internal na problema ng isang bansa; ito ay naging isang geopolitical chessboard kung saan ang mga ordinaryong tao, tulad ng ating mga OFWs, ang siyang pinaka-apektado.

Sa huli, ang tanging hangad natin ay ang kaligtasan ng bawat Pilipino. Ang gyera ay walang pinipiling biktima, at sa gitna ng pulitika at agawan ng kapangyarihan ng mga malalaking bansa, ang buhay ng tao ang dapat na unang pinoprotektahan. Ang panawagan sa ating pamahalaan ay paigtingin pa ang pakikipag-ugnayan sa mga otoridad sa Thailand at maging sa China upang masiguro na ang ating mga kababayan ay hindi magiging “collateral damage” sa gulo na wala naman silang kinalaman. Patuloy tayong magbantay at magdasal para sa katahimikan, hindi lamang sa Thailand, kundi sa buong rehiyon, dahil ang kapayapaan sa ating mga kapitbahay ay kapayapaan din para sa atin.