Isang malaking balita ang yumayanig ngayon sa mundo ng politika sa Pilipinas na tila hindi inaasahan ng marami. Sa mga nakalipas na araw, naging sentro ng usap-usapan ang sunod-sunod na balita tungkol sa mga mambabatas sa Senado na umano’y nagpasyang lisanin ang kanilang mga pwesto. Ang pangyayaring ito ay nagdulot ng matinding kalituhan at gulat hindi lamang sa mga ordinaryong mamamayan kundi maging sa mismong loob ng Palasyo ng Malacañang. Ayon sa mga ulat, maging si Pangulong Bongbong Marcos ay hindi nakapaghanda sa bilis ng mga kaganapan na tila isang domino na bumagsak sa gitna ng mainit na tensyon sa gobyerno.

Sa kasaysayan ng ating bansa, bihirang mangyari ang sabay-sabay o sunod-sunod na pag-alis ng mga matataas na opisyal, lalo na sa Senado na itinuturing na isa sa pinakamataas na institusyon ng batas. Ang bawat upuan sa Senado ay pinaglalabanan ng matindi tuwing eleksyon, kaya naman ang balitang may mga kusang umaalis ay sapat na upang magtaas ng kilay ang publiko. Ano nga ba ang dahilan sa likod nito? Ito ba ay dahil sa pagbabago ng prinsipyo, o may mas malalim pang dahilan na hindi pa ganap na naibubunyag sa madla?

Ang kwentong ito ay nagsimula sa mga bulong-bulungan sa pasilyo ng Senado hanggang sa ito ay tuluyang pumutok sa social media at mga balita. Sinasabing ang mga senador na ito ay may kani-kaniyang personal na dahilan, ngunit ang timing ng kanilang pag-alis ang nagbibigay ng kulay sa sitwasyon. Maraming Pinoy ang nagtatanong kung ito ba ay isang uri ng protesta o sadyang pagod na ang mga mambabatas sa kasalukuyang sistema. Sa mga kalsada at sa mga kapehan, ito ang pangunahing paksa ng diskusyon. May mga natatakot para sa katatagan ng ating gobyerno, habang ang iba naman ay umaasa na ito ay simula ng isang malaking pagbabago.

Hindi maitatago ang pagkagulat ng administrasyon. Bilang pinuno ng bansa, mahalaga para kay PBBM na maging buo ang kanyang koponan at ang mga kaalyado sa lehislatura upang maipatupad ang mga plano para sa bayan. Ang ganitong uri ng pag-alis ay nagbibigay ng senyales na baka may hindi pagkakaunawaan sa loob na kailangang maayos agad. Ang mga analyst ay mabilis na nagbigay ng kani-kanilang pananaw, kung saan sinasabing ang pag-alis ng mga senador na ito ay pwedeng magpahina sa suporta sa mga priority bills ng palasyo. Ngunit sa kabilang banda, maaari rin itong magbukas ng pinto para sa mga bagong lider na may sariwang ideya.

Dapat nating intindihin na ang politika sa Pilipinas ay laging puno ng sorpresa. Ang bawat galaw ng isang politiko ay may katumbas na epekto sa buhay ng bawat Pilipino. Kung totoong nagkakaroon ng malawakang resignasyon, ang malaking hamon ngayon ay kung paano pupunan ang mga bakanteng posisyon at kung paano mapapanatili ang tiwala ng sambayanan. Maraming mga tagasuporta ng mga naturang senador ang nalulungkot at naguguluhan. Sa kanilang pananaw, ang kanilang mga binoto ay ang kanilang boses sa Senado, at ang pag-alis ng mga ito ay tila pag-iwan din sa mga pangakong binitiwan noong kampanya.

Sa gitna ng kaguluhan, mahalaga ang transparency. Ang publiko ay naghahanap ng malinaw na paliwanag. Hindi sapat ang basta na lamang pag-alis nang walang sapat na dahilan na maibibigay sa mga taong nagluklok sa kanila sa pwesto. Ang bawat dokumento ng resignasyon na lumalabas ay sinusuring mabuti ng mga eksperto. May mga haka-haka rin na ito ay bahagi ng isang mas malaking istratehiya para sa susunod na eleksyon, kung saan ang mga senador na ito ay posibleng tumakbo sa mas mataas na posisyon o magpahinga muna upang bumalik nang mas malakas.

Habang hinihintay natin ang opisyal na pahayag mula sa lahat ng kampo, ang mahalaga ay manatili tayong mapagmatyag. Ang ating bansa ay dumadaan sa isang krusyal na yugto kung saan ang katatagan ng ating mga institusyon ay sinusubok. Ang pagkagulat ni Pangulong Marcos ay repleksyon lamang ng nararamdaman ng buong bansa. Hindi natin alam kung bukas o sa makalawa ay may susunod pang magbibitiw, o kung magkakaroon ng pagbabago sa isip ang mga nasabing mambabatas.

Ang tunay na kapangyarihan ay nasa kamay pa rin ng taumbayan. Ang mga pangyayaring tulad nito ay nagsisilbing paalala na ang serbisyo publiko ay isang mabigat na tungkulin na hindi basta-basta pwedeng talikuran nang walang pananagutan. Sa huli, ang tanong na nananatili sa isip ng bawat Pinoy ay: para kanino ba talaga ang ginagawang hakbang na ito ng ating mga pinuno? Sa gitna ng sunod-sunod na pag-alis, nasaan ang malasakit sa bayan? Patuloy nating subaybayan ang mga susunod na kabanata ng kwentong ito dahil tiyak na marami pa tayong malalaman sa mga darating na araw.