Ang pagtitiwala ay ang pundasyon ng anumang relasyon, lalo na sa loob ng isang pamilya. Ngunit paano kung ang taong pinangakuan mo ng katapatan sa harap ng altar ang siya palang magbibigay sa iyo ng pinakamasakit na sugat? Sa kuwentong ating hihimayin, isang pagsasama na tila payapa ang biglang gumuho nang mabunyag ang isang lihim na relasyong hindi inakalang magagawa ng isang asawa. Ang mas masakit pa rito, ang sangkot na lalaki ay hindi ibang tao, kundi ang mismong kumpare na itinuring na ring bahagi ng pamilya. Ito ay isang kuwento ng pagtataksil, sakit, at ang komplikadong ugnayan ng mga taong pinagbuklod ng sakramento ngunit sinira ng mapanirang tukso.

Nagsimula ang lahat sa isang simpleng pagkakaibigan. Si Mister ay isang masipag na asawa na ang tanging hangad ay mabigyan ng magandang buhay ang kanyang pamilya. Dahil sa kanyang trabaho, madalas siyang wala sa bahay o kaya naman ay abala sa paghahanapbuhay. Sa mga panahong ito, naging malapit ang kanyang asawa sa kanilang kumpare. Sa ating kulturang Pilipino, ang pagiging kumpare o kumare ay may malalim na kahulugan—ito ay pagpapalawak ng pamilya at pagbuo ng tiwala. Ngunit sa pagkakataong ito, ang pagiging malapit na iyon ay dahan-dahang nauwi sa isang bagay na higit pa sa pagkakaibigan.

Ayon sa mga detalye ng insidente, nagsimulang makaramdam ng hinala si Mister nang mapansin ang pagbabago sa kilos ng kanyang misis. Ang mga simpleng pag-alis ng bahay nang walang malinaw na dahilan, ang madalas na paghawak sa cellphone na tila may itinatago, at ang biglang panlalamig ng pakikitungo sa kanya. Sa kabila ng kanyang pag-aalinlangan, pilit niyang nilalabanan ang masamang kutob dahil ayaw niyang pag-isipan ng masama ang kanyang asawa at ang kanyang kumpare. Ngunit gaya ng kasabihan, walang lihim na hindi nabubunyag, lalo na kung ang katotohanan ay pilit na sumisigaw.

Dumating ang isang araw na hindi na nakayanan ni Mister ang kanyang mga hinala. Nagpasya siyang mag-imbestiga sa sarili niyang paraan. Gamit ang mga modernong paraan ng komunikasyon at sa tulong na rin ng ilang mga obserbasyon, unti-unti niyang nabuo ang puzzle ng pagtataksil. Ang masakit na realidad ay tumama sa kanya nang mahuli niya sa akto ang dalawa. Ang tagpong ito ay hindi lamang basta pagtataksil; ito ay isang sampal sa kanyang pagkatao bilang asawa at kaibigan. Ang taong pinagkatiwalaan niyang pumasok sa kanilang tahanan ang siya palang aahas sa kanyang asawa.

Sa gitna ng komprontasyon, lumabas ang lahat ng emosyon—galit, panghihinayang, at matinding pait. Hindi makapaniwala ang mga kapitbahay at maging ang kanilang mga kamag-anak sa naging kaganapan. Ang usaping ito ay mabilis na kumalat, na nagdulot ng malaking iskandalo sa kanilang komunidad. Marami ang nagbigay ng kani-kanilang opinyon, may mga kumampi kay Mister, habang ang iba naman ay sinusubukang unawain ang pinagmulan ng problema. Ngunit sa huli, ang biktima rito ay ang pamilyang nasira at ang tiwalang kailanman ay hindi na maibabalik sa dati.

Ang trahedyang ito ay nagsisilbing babala sa lahat ng mga mag-asawa. Ipinapakita nito na ang panganib ng pagtataksil ay madalas na nagsisimula sa mga taong malapit sa atin. Ang labis na pagtitiwala nang walang hangganan ay maaaring maging daan para sa mga maling ugnayan. Sa ating lipunan, madalas nating ituring ang mga kumpare at kumare bilang pamilya, ngunit dapat pa ring panatilihin ang respeto at limitasyon upang hindi mauwi sa ganitong uri ng kaguluhan.

Habang sinusubukan ni Mister na buuin ang kanyang sarili matapos ang masakit na pangyayari, nananatili ang tanong sa isipan ng marami: Paano nga ba nagagawa ng isang tao na saktan ang taong pinakamahalaga sa kanya? Ang pag-ibig ay dapat na nagpapatatag, hindi sumisira. Ang kuwentong ito ay isang paalala na ang katapatan ay isang desisyon na ginagawa araw-araw. Sa huli, ang katarungan para kay Mister ay hindi lamang matatagpuan sa legal na paraan, kundi sa paghilom ng kanyang sugatang puso at ang paghahanap ng bagong simula malayo sa panlilinlang ng mga taong dati niyang itinuring na mundo.