Sa mundong puno ng kawalan ng katiyakan, madalas nating marinig ang mga kwento ng pagnanakaw at krimen sa mga pampublikong lugar. Ngunit paano kung ang taong napili ng mga kawatan na maging biktima ay ang mismong tao na ang trabaho ay hulihin sila? Ito ang hindi malilimutang tagpo na naganap kamakailan na naging sanhi ng pagkakanganga ng marami at mabilis na kumalat sa social media. Isang off-duty na kapitan ng pulisya ang nagpakita na ang pagiging lingkod-bayan ay hindi nagtatapos kapag hinubad na ang uniporme.

Nagsimula ang lahat sa isang ordinaryong araw sa loob ng isang mataong shopping center. Ang mga tao ay abala sa kanilang pamimili, may mga pamilyang naglalakad, at mga kaibigang nagtatawanan. Sa gitna ng normal na daloy ng buhay, isang suspek ang nagmamasid, naghahanap ng pagkakataong makalamang. Ang kanyang napiling target? Isang babaeng tila kampante lang na naglalakad, dala ang kanyang mga personal na gamit. Hindi alam ng suspek na ang babaeng ito ay hindi lamang isang ordinaryong mamamayan kundi isang sanay at matapang na opisyal ng batas na may ranggong Kapitan.

Sa isang iglap, isinagawa ng suspek ang kanyang balak. Mabilis niyang hinablot ang gamit ng babae at nagtangkang tumakas sa gitna ng dagsa ng mga tao. Sa ganitong mga pagkakataon, ang karaniwang reaksyon ay ang sumigaw ng saklolo o manigas sa takot dahil sa gulat. Ngunit hindi ang ating bida. Sa halip na mag-panic, ang “police instinct” ng kapitan ay agad na pumasok. Nang walang pag-aalinlangan, agad niyang hinabol ang suspek. Ang mga saksi sa paligid ay nagulat nang makita ang isang babaeng determinadong habulin ang isang lalaking mas malaki sa kanya.

Ang habulan ay hindi tumagal ng matagal. Dahil sa kanyang pagsasanay sa pakikipaglaban at pag-aresto, mabilis na naabutan ng kapitan ang suspek. Sa isang mahusay na pagmaniobra, napatumba niya ang lalaki at epektibong na-immobilize ito sa sahig. Doon lamang napagtanto ng mga tao sa paligid, at lalong-lalo na ng mismong suspek, na ang kanyang “biktima” ay isa palang pulis. “Pulis ako!” ang mga salitang binitawan niya na nagpatahimik sa buong paligid at nagbigay ng kumpyansa sa mga nakakita.

Ang insidenteng ito ay nagbukas ng maraming usapin tungkol sa seguridad at ang dedikasyon ng ating mga kapulisan. Sa ilalim ng batas, ang isang pulis ay itinuturing na “on-call” 24 oras bawat araw, 7 araw sa isang linggo. Ang kanilang tungkulin na protektahan ang mamamayan at panatilihin ang kaayusan ay hindi nakadepende sa oras ng kanilang shift. Ang ipinamalas ng kapitang ito ay isang perpektong halimbawa ng “public service never sleeps.” Kahit na siya ay nasa kanyang personal na oras, marahil ay nagpapahinga o bumibili lamang ng pangangailangan, ang kanyang puso para sa hustisya ay nananatiling gising.

Marami sa mga netizens ang humanga sa bilis ng kanyang pag-iisip. Sa panahon ngayon kung saan marami ang mas pipiliin na kumuha ng cellphone at videohan ang kaganapan kaysa tumulong, ang pagkilos ng kapitan ay isang sariwang paalala ng tunay na katapangan. Hindi lang niya binawi ang kanyang gamit; tiniyak niya na ang suspek ay mapapasailalim sa kamay ng batas upang hindi na ito makapanakit pa ng iba. Ang kanyang aksyon ay nagsilbing proteksyon para sa susunod na posibleng biktima ng taong iyon.

Nang dumating ang mga rumespondeng pulis na naka-duty, laking gulat din nila na ang kanilang kasamahan sa serbisyo ang siyang nakagawa ng aresto. Ang respeto sa pagitan ng mga magkakasama sa hanay ay lalong tumibay. Ang suspek naman, na tila hiyang-hiya at hindi makapaniwala sa kanyang malas, ay agad na dinala sa presinto para sa kaukulang proseso at pagsasampa ng kaso.

Ang kwentong ito ay hindi lamang tungkol sa isang aresto. Ito ay tungkol sa integridad ng isang tao sa kanyang propesyon. Ipinapakita nito na ang karakter ng isang tao ay nasusukat sa kung ano ang kanyang gagawin kapag walang nakatingin, o sa kasong ito, kapag wala siyang obligasyong magtrabaho. Pinili niyang itaya ang kanyang seguridad para sa mas malaking layunin. Ang ganitong mga balita ay nagbibigay ng pag-asa sa publiko na marami pa ring matitino at dedikadong opisyal sa ating kapulisan na handang magsilbi anumang oras.

Sa pagtatapos ng araw, ang kapitan ay bumalik sa kanyang normal na buhay, ngunit ang kanyang ginawa ay nag-iwan ng malalim na marka sa komunidad. Ang video ng kanyang pag-aresto ay nagsisilbing babala sa lahat ng may masasamang balak: hindi niyo alam kung sino ang inyong binabangga. Maaaring ang susunod ninyong target ay ang tao palang maglalagay sa inyo sa likod ng mga rehas.

Para sa ating mga mamamayan, ang insidenteng ito ay isang paalala na maging alerto sa ating kapaligiran. Bagama’t mayroon tayong mga bayaning tulad ng kapitan, mahalaga pa rin ang ating pakikipagtulungan sa mga otoridad. Ang bawat isa sa atin ay may papel na ginagampanan sa pagpapanatili ng kapayapaan sa ating lipunan. Ang paghanga natin sa kapitan ay dapat magsilbing inspirasyon para tayo rin ay maging mas mapagmatyag at matapang sa ating sariling paraan.

Ano ang iyong opinyon sa aksyong ito ng ating off-duty na pulis? Sa tingin mo ba ay dapat silang bigyan ng espesyal na parangal para sa mga ganitong uri ng aktibidad kahit wala sa oras ng trabaho? Ang kwentong ito ay patuloy na pinag-uusapan at nagbibigay ng inspirasyon sa libu-libong Pilipino na nagnanais ng isang ligtas na pamayanan. Nawa’y mas marami pang opisyal ang magkaroon ng ganitong uri ng dedikasyon at tapang, dahil sa huli, ang seguridad ng bansa ay nakasalalay sa mga taong handang tumayo para sa tama, kahit kailan at kahit saan.