Sa mundo ng politika at malalaking negosyo sa Pilipinas, madalas nating hinahangaan ang mga tinatawag na “Golden Boys”—mga anak ng makapangyarihang pamilya na tila may hawak ng susi sa kinabukasan. Ngunit paano kung ang kinang ng kanilang tagumpay ay balot pala ng mga sikreto, pandaraya, at agresibong pag-uugali? Ito ang tanong na bumabalot ngayon sa katauhan ni Leandro Leviste, ang anak nina Senator Loren Legarda at dating Batangas Governor Antonio Leviste, matapos sumabog ang serye ng mga kontrobersyang yumanig sa kanyang kredibilidad.

Ang Banta Laban sa Katotohanan
Nagsimula ang lahat sa isang matapang na pahayag. Kamakailan, naging sentro ng usap-usapan ang diumano’y pagbabanta ni Leviste kay Secretary Vince Dizon. Ayon sa mga ulat, hindi nagustuhan ni Leviste ang hindi pag-ayon ni Dizon sa kanyang mga naratibo tungkol sa tinatawag na “Cabral Files.” Sa isang desperadong hakbang, direktang binantaan ni Leviste ang kalihim: “Kapag hindi siya umamin, may mga gagawin ako.”

Ang ganitong uri ng retorika ay hindi lamang nagpapakita ng kawalan ng respeto sa mga opisyal ng gobyerno, kundi nagpapahiwatig din ng isang taong nanggigipit upang makuha ang kanyang gusto. Ngunit ano nga ba ang itinatago ni Leviste na tila takot na takot siyang malantad?

Ang Misteryo ng “Nipo Baby” at ang Yale Scandal
Bago pa man ang gulo sa mga dokumento ng gobyerno, may isang “blind item” mula sa pahayagang Abante ang naging mitsa ng malaking diskusyon. Tinukoy nito ang isang “Nipo Baby” (Nepotism Baby) na anak ng isang kilalang pulitiko. Ayon sa ulat, ang nasabing indibidwal ay napilitang umalis sa isang prestihiyosong Ivy League university sa Estados Unidos matapos mahuling nangongopya at nasangkot sa plagiarism.

Hindi lang ito simpleng pag-dropout. Lumalabas na may mahabang kasaysayan na ng pandaraya ang nasabing “Nipo Baby” simula pa noong secondary education sa isang international school. Dahil sa impluwensya at yaman ng mga magulang, tila nalusutan niya ang mga legal na pananagutan, at upang mabura ang dungis sa kanyang pangalan, pinagnegosyo siya at binansagang “local version” nina Mark Zuckerberg at Steve Jobs.

Ikinonekta ng maraming tagamasid ang mga detalyeng ito sa kasaysayan ni Leandro Leviste. Noong 2015, naging malaking balita ang pag-dropout ni Leviste sa Yale University sa edad na 21 upang itatag ang Solar Philippines. Sa loob ng maraming taon, ipinagmalaki niya ang pagiging “happy college dropout,” isang naratibong pilit na itinutulad sa mga tech giants ng Silicon Valley. Ngunit sa paglabas ng mga bagong impormasyon, tila ang kanyang “pag-dropout” ay hindi isang marangal na desisyon kundi isang paraan upang takasan ang isang akademikong iskandalo.

Dahas sa Opisina: Ang Nakaw na Files at ang Pizza Party
Ang pinaka-shocking na bahagi ng kwentong ito ay ang insidente sa opisina ni Usec. Claire Castro at Usec. Cabral. Ayon sa mga saksi at kumpirmasyon ni Sec. Vince Dizon, puwersahang pumasok si Leviste sa opisina at agresibong inagaw ang mga dokumento. Sa gitna ng kaguluhan, napaulat pa na nasugatan ang daliri ni Usec. Cabral dahil sa dahas na ipinamalas ni Leviste.

Hindi pa doon nagtapos ang lahat. Ginamit din umano ni Leviste ang computer ng isang staff upang i-download ang mga files sa kanyang flash drive nang walang pahintulot. Ang mas nakakapagtaka? Matapos ang agresibong aksyon, nagpadala si Leviste ng anim na box ng pizza sa mga empleyado at security guards—isang galaw na tila isang uri ng “suhol” o “pampalubag-loob” upang manahimik ang mga nakasaksi sa kanyang ginawa.

Ang mga security log ay malinaw: pumasok siyang walang dala, ngunit lumabas na may hawak na mga dokumentong hindi sa kanya. Ang tanong ngayon ng publiko: kung lehitimo ang kanyang layunin, bakit kailangang dumaan sa dahas at pagnanakaw?

Ang Pagguho ng Kredibilidad
Sinubukan ni Leviste na gamitin ang social media upang i-validate ang kanyang mga “expose,” ngunit tila nag-backfire ito. Sinabi niya na “magmumukhang tanga” ang mga opisyal dahil kumpirmado raw ni Sec. Dizon ang mga files. Ngunit sa isang direktang pahayag, sinabi ni Dizon: “I have not authenticated the so-called Cabral files.”

Sa isang iglap, ang taong nagbanta na magpapamukhang tanga sa iba ay siya mismong nagmukhang katawa-tawa sa harap ng publiko. Ang kanyang mga “crocodile tears” sa press conference ay hindi sapat upang tabunan ang katotohanang siya ay nahuli sa sarili niyang bitag ng mga kasinungalingan.

Konklusyon: Panahon na para sa Pananagutan
Hindi sapat ang yaman o impluwensya ng pamilya upang takpan ang isang bulok na karakter. Ang mga banta, pandaraya, at paggamit ng dahas ay walang lugar sa isang sibilisadong lipunan, lalo na mula sa isang taong nagnanais maging lider o influencer. Ang kaso ni Leandro Leviste ay isang paalala na ang katotohanan, gaano man pilit na ibaon sa pamamagitan ng pizza at PR stunts, ay lilitaw at lilitaw pa rin.

Nararapat lamang na harapin ni Leviste ang mga akusasyong ito nang may katapatan. Bago siya humingi ng imbestigasyon sa iba, baka panahon na upang siya mismo ang sumailalim sa isang masusing pagsusuri—hindi lamang ng kanyang mga dokumento, kundi ng kanyang sariling integridad.

Gusto mo bang manatiling updated sa mga susunod na kabanata ng iskandalong ito? I-follow ang aming page at ibahagi ang iyong opinyon sa comment section!