Sa gitna ng dapit-hapon nitong December 22, 2025, muling narinig ang tunog ng hustisya na yumanig sa buong bansa. Sa isang makasaysayang desisyon, kinatigan ng Korte Suprema ang hatol na pagkakabilanggo laban sa tatlong dating pulis-Caloocan na napatunayang pumatay sa 17-anyos na si Kian Loyd delos Santos noong 2017. Ang balitang ito, na iniulat ng Kidlat News Channel, ay nagsisilbing matibay na paalala na ang gulong ng katarungan sa Pilipinas ay maaaring mabagal, ngunit ito ay tiyak na dadating para sa mga biktima ng pang-aabuso sa kapangyarihan.

Para sa pamilya Delos Santos, ang pitong taong pakikipagbuno sa korte ay hindi naging madali. Ang bawat hearing ay tila muling pagbabalik sa masakit na alaala ng gabing kinuha si Kian mula sa kanilang piling. Ngunit ang desisyon ng Kataas-taasang Hukuman ay nagbigay ng tuldok sa pag-aalinlangan. Ang mga akusadong sina Arnel Oares, Jeremias Pereda, at Jerwin Cruz ay mananatili sa loob ng rehas habambuhay, matapos mapatunayan na walang katotohanan ang kanilang claim na “nanlaban” ang binatilyo.

Nagsimula ang trahedya noong Agosto 16, 2017, sa gitna ng pinaigting na “Oplan Galugad” sa Caloocan City. Sa simula, ang ulat ng mga pulis ay nagsasabing si Kian ay isang drug runner na nagpaputok ng baril sa mga otoridad. Ngunit ang naratibong ito ay agad na gumuho nang lumabas ang isang CCTV footage na nagpapakita sa mga pulis habang kinakaladkad ang isang tila paslit na pigura patungo sa isang madilim na eskinita. Ang video na iyon ang naging mitsa ng pambansang galit at naging pinaka-importanteng ebidensya sa kaso.

Batay sa mga imbestigasyon at forensic reports, lumabas na si Kian ay binaril habang nakasubsob sa putikan, walang laban, at nagmamakaawa para sa kanyang buhay. Ang mga salitang “Tama na po, may exam pa ako bukas” ay naging simbolo ng kawalang-malay na winakasan ng karahasan. Ang desisyon ng Korte Suprema ay muling nagbigay-diin na ang “pagsunod sa utos” ay hindi lisensya upang pumatay ng mga inosenteng sibilyan. Ang bawat bala na tumama kay Kian ay tila tumama rin sa kredibilidad ng kampanya laban sa ilegal na droga noong panahong iyon.

Sa loob ng mahabang panahon, naging usap-usapan kung may kakayahan nga ba ang sistema ng hustisya sa Pilipinas na panagutin ang mga nasa serbisyo. Ang kaso ni Kian ang naging “test case” para sa integridad ng ating mga institusyon. Sa pagpapatibay ng Korte Suprema sa guilty verdict, napatunayan na ang ebidensya ay mas matimbang kaysa sa impluwensya o posisyon. Ang mga pulis, na dapat sana ay tagapagtanggol ng mamamayan, ay napatunayang naging mga kriminal sa likod ng kanilang mga uniporme.

Hindi matatawaran ang tapang ng mga saksi na lumabas sa kabila ng takot sa kanilang kaligtasan. Ang kanilang mga testimonya, kasama ang siyentipikong pagsusuri sa trajectory ng mga bala, ang bumuo sa matibay na pader ng katotohanan na hindi nagawang tibagin ng mga depensa ng mga akusado. Ang desisyong ito ay hindi lamang para kay Kian, kundi para sa lahat ng mga naging biktima ng “extrajudicial killings” na naghahangad din ng kanilang araw sa korte.

Sa dulo ng balitang ito, makikita ang emosyonal na reaksyon ng mga magulang ni Kian. Bagama’t hindi na maibabalik ng anumang hatol ang buhay ng kanilang anak, ang pagkakaroon ng “closure” at ang pagkakakulong ng mga salarin ay nagbigay sa kanila ng kapayapaan ng isip. Ang kwento ni Kian Delos Santos ay mananatili sa kasaysayan ng Pilipinas bilang paalala sa mga otoridad na ang bawat buhay ay mahalaga, at ang batas ay laging nanonood, handang maningil sa anumang oras.

Ang desisyong ito ng Korte Suprema ngayong December 2025 ay nagpapakita ng maturity ng ating demokrasya. Ipinapakita nito na mayroong “check and balance” at hindi pinapayagan ang “impunity” o ang pagtakas sa parusa ng mga may kapangyarihan. Habang nagpapatuloy ang bansa sa pagbangon at pag-aayos ng sistema, ang pangalang Kian ay magsisilbing liwanag at babala—na ang tunay na hustisya ay hindi nakukuha sa dulo ng baril, kundi sa loob ng bulwagan ng katotohanan.

Kidlat News Channel continues to monitor the aftermath of this decision, including the reaction from the Philippine National Police and human rights groups. For the Filipino people, this is a victory of the truth over lies, and a step forward toward a more just society where even the smallest voice can be heard against the roar of power.