Sa mundo ng matataas na opisyal ng gobyerno, ang bawat galaw ay may katumbas na kwento, ngunit ang huling kabanata sa buhay ni dating Department of Public Works and Highways (DPWH) Undersecretary Karen Mae Cabral ay tila hango sa isang masalimuot na serye ng krimen. Sa gitna ng mga bundok at bangin, hindi lamang ang kanyang katawan ang natagpuan, kundi pati na rin ang mga bakas ng bilyon-bilyong pisong korapsyon, mga kahina-hinalang transaksyon, at isang imbestigasyong puno ng mga butas.

Ang Autopsy: Blunt Force Trauma o Isang ‘Scripted’ na Trahedya?
Ayon sa opisyal na pahayag ni DILG Secretary Junvic Remulla, ang resulta ng autopsy ni Cabral ay nagpapakita ng blunt force trauma from a high fall. Ang kanyang mga buto ay bali-bali, na tugma sa pagkahulog mula sa isang matayog na lugar.

Gayunpaman, sa pagsusuri ng host na si Kaloyroy, maraming bagay ang hindi “nagme-make sense.” Walang nakitang senyales ng pakikipaglaban sa loob ng kanyang sasakyan, at walang bakas ng dugo bago ang pagkahulog. Ngunit ang pinakamalaking katanungan ay nakatuon sa driver. Ang kanyang mga pahayag ay tila nagbabago-bagong: mula sa pagsasabing iniwan niya si Cabral ng alas-tres ng hapon, hanggang sa kwentong nag-gasolina lamang siya at pagbalik ay wala na ang kanyang amo. Bakit nagawang mag-selfie ng driver sa lugar na iyon? Ito ba ay bahagi ng isang dokumentasyon para sa isang “script”?

Ang Hotel at ang Koneksyong Eric Yap
Isa sa pinakamainit na rebelasyon ay ang pagmamay-ari ni Cabral sa isang marangyang hotel (dating Holiday Inn) na kalaunan ay ibinenta kay Eric Yap. Si Yap ay kilalang malapit na kaibigan o “bff” ni Pulong Duterte at madalas na nauugnay sa mga kontrobersyal na proyekto sa imprastraktura.

Paano nagkaroon ang isang Undersecretary ng asset na nagkakahalaga ng halos 2.5 bilyong piso? Sa sahod ng isang opisyal ng gobyerno, tila imposible ang ganitong kayamanan kung walang malawakang “kickback” mula sa mga proyekto. Ang ugnayang ito nina Cabral at Yap ay nagpapahiwatig na si Cabral ay hindi lamang isang opisyal, kundi isang “lynchpin”—ang susing tao na nakakaalam sa sikreto ng bilyon-bilyong pondo, kabilang ang 51 bilyong pisong proyekto na iniuugnay sa kampo ni Duterte.

Dashcam Footage: Takot sa Taas o Takot sa Sindikato?
Sa pagsusuri sa dashcam footage, makikita si Cabral na nakatayo sa gilid ng bangin bandang alas-10:15 ng umaga. Ngunit ayon sa obserbasyon, hindi siya nakatingin sa ibaba gaya ng isang taong nagnanais tumalon. Siya ay nakatingin sa daan, tila nagdadalawang-isip o may hinihintay.

Dito pumasok ang teorya ng “Sacrifice of a Mother.” Maaari kayang ginipit si Cabral ng isang dambuhalang sindikato at ginamit na hostage ang kanyang mga anak? Sa kanyang katalinuhan—taglay ang tatlong doctorate degrees at pagiging fan ng show na How to Get Away with Murder—maaari rin kayang plinano niya ang kanyang sariling “fake death” upang makatakas sa mga taong nagnanais siyang patahimikin?

Ang Implikasyon: Sino ang Humihinga nang Maluwag?
Sa pagkawala ni Cabral, nawalan ang bansa ng isang potensyal na state witness. Kung buhay siya, maaari niyang ilantad ang listahan ng mga opisyal na nakinabang sa korapsyon sa DPWH noong panahon ng administrasyong Duterte. Sa isang live poll, karamihan sa mga manonood ang naniniwala na ang kampo ng “Duterte and Friends” ang pinakamalaking makikinabang sa kanyang pagkamatay.

Ang paghawak ng lokal na pulisya sa crime scene ay isa ring malaking kapalpakan—o sadyang ginawa upang burahin ang mga ebidensya. Hindi ito agad itinuring na crime scene, na nagbigay ng pagkakataon na madumihan ang mga mahahalagang bakas. May hinala pa na ang pagmamadali sa pag-dispose ng labi ay upang maiwasan ang isang independent re-autopsy.

Konklusyon: Maging Kritikal sa Gitna ng Kadiliman
Ang kaso ni Karen Mae Cabral ay hindi lamang isang kwento ng pagpanaw; ito ay salamin ng madilim na sistema ng pulitika at korapsyon sa Pilipinas. Ang panawagan sa publiko ay manatiling mapanuri. Huwag basta-basta maniwala sa mga opisyal na pahayag, lalo na kung ang mga ebidensya gaya ng dashcam at timeline ay hindi nagtutugma.

Si Cabral ay maaaring biktima, o maaaring siya ang arkitekto ng kanyang sariling pagtakas. Ngunit anupaman ang katotohanan, ang 51 bilyong pisong tanong ay nananatili: Nasaan ang pondo ng bayan, at sino-sino ang mga taong handang pumatay—o “magpakamatay”—para lamang hindi ito mabunyag?