Sinasabing ang gulong ng buhay ay sadyang mapaglaro. Minsan ay nasa itaas ka, tinitingala, at tila hawak ang mundo sa iyong mga palad. Ngunit sa isang iglap, kapag ang hustisya na ang kumilos, ang lahat ng kinang ay maaaring maglaho at mapalitan ng dilim sa likod ng rehas. Ito ang kasalukuyang kinakaharap ng dating modelong si Deniece Cornejo, na ngayon ay nagsisilbi ng kanyang sentensya sa Correctional Institution for Women (CIW) sa Mandaluyong City. Matapos ang mahigit isang dekada ng kontrobersyal na legal na bakbakan na tumira sa bawat sulok ng bansa, tila tuluyan na ngang nahanap ng hustisya ang kanyang tinitirhan.

Nagsimula ang lahat noong Enero 2014, isang gabi na hindi malilimutan ng marami nang lumabas ang balita tungkol sa madugong pambubugbog sa aktor at TV host na si Vhong Navarro sa loob ng isang condo unit sa Bonifacio Global City. Ang pangalang Deniece Cornejo ay agad na naging laman ng bawat usap-usapan, hindi dahil sa kanyang karera bilang modelo, kundi dahil sa mabigat na akusasyon ng panggagahasa laban sa aktor. Ngunit habang tumatagal ang panahon, ang mga kwento ay unti-unting nagbago ng direksyon hanggang sa ang mga nag-akusa na ang siyang naupo sa silya ng nasasakdal.

Noong Mayo 2, 2024, nagbaba ng makasaysayang hatol ang Taguig Regional Trial Court Branch 153. Hinatulang guilty si Deniece Cornejo, kasama ang negosyanteng si Cedric Lee at dalawa pang kasamahan, para sa kasong Serious Illegal Detention for Ransom. Ang sentensya: Reclusion Perpetua, o habambuhay na pagkabilanggo na maaaring umabot ng hanggang apatnapung taon. Ito ang naging rurok ng mahabang serye ng mga pagdinig, mga ebidensyang CCTV na nagpakita ng mga ngiti sa halip na takot, at mga pahayag na ayon sa Korte Suprema ay puno ng kawalan ng kredibilidad.

Sa kasalukuyan, malayo na ang itsura ng buhay ni Deniece mula sa kanyang marangyang pamumuhay noon. Ayon sa mga ulat mula sa Bureau of Corrections (BuCor), si Deniece ay inilipat na sa Maximum Security Camp ng CIW. Ang lugar na ito ay nakalaan para sa mga itinuturing na “high-profile” o mga bilanggo na may mabibigat na sentensya. Dito, ang bawat galaw ay limitado, ang bawat sandali ay binabantayan, at ang kalayaan na dati niyang tinatamasa ay isa na lamang malabong alaala. Ang dating tinitingalang mukha sa mga magazine at telebisyon ay nakasuot na ngayon ng kulay kahel na uniporme, simbolo ng kanyang bagong katayuan bilang isang Person Deprived of Liberty (PDL).

Maraming netizens ang nagsasabing ito na ang tunay na mukha ng “karma.” Sa loob ng sampung taon, dumanas si Vhong Navarro ng matinding kahihiyan, takot para sa kanyang buhay, at pansamantalang pagkakakulong. Ngunit sa bandang huli, ang katotohanan ang nanaig. Ayon sa desisyon ng korte, malinaw na nagkaroon ng sabwatan upang saktan at piliting maglabas ng pera ang aktor sa ilalim ng banta ng dahas. Ang mga ebidensya, kabilang ang mga text messages at ang kilalang CCTV footage kung saan makikitang “humahagikgik” pa si Deniece sa elevator matapos ang sinasabing krimen, ang naging mitsa ng kanyang pagbagsak.

Hindi naging madali ang buhay ni Deniece sa loob ng kulungan simula nang siya ay pumasok. Dumaan siya sa Reception and Diagnostic Center (RDC) kung saan sumailalim siya sa mga serye ng check-up, interview, at orientation bago tuluyang isama sa pangkalahatang populasyon ng mga bilanggo. Sa loob ng animnapung araw, ang bawat bagong pasok ay sinusuri ang kalagayang pisikal at mental upang masigurong kakayanin nila ang bigat ng buhay-bilangguan. Para sa isang taong sanay sa atensyon at kaginhawaan, ang adjustment na ito ay tila isang malupit na parusa sa sarili nitong paraan.

Sa kabilang banda, bagaman nakamit na ni Vhong Navarro ang hustisya, ang sugat ng nakaraan ay hindi basta-basta maghihilom. Gayunpaman, ang pagkakahatol kina Deniece at Cedric Lee ay nagsilbing babala sa lahat na ang batas sa Pilipinas, bagaman mabagal minsan, ay may kakayahang pumitik kapag ang katotohanan ay pilit na binabaluktot. Ang sigaw ng marami na “walang kapatawaran” para sa mga mapanirang-puri ay tila nagkaroon ng katuparan sa desisyong ito ng korte.

Marami ring nagtatanong, ano na nga ba ang susunod para kay Deniece Cornejo? Sa edad na nasa kanyang kabataan pa noong magsimula ang kaso, gugugulin niya ang kanyang pinakamagagandang taon sa loob ng malamig na pader ng Correctional. Bagaman may mga pagkakataon para sa apela, ang bigat ng mga naging basehan ng Korte Suprema at ng RTC ay tila isang malaking pader na mahirap gibain. Ang kanyang kwento ay nagsisilbing isang aral tungkol sa integridad, katotohanan, at ang panganib ng paggamit ng maling akusasyon upang sirain ang buhay ng kapwa.

Sa bawat gabi na dumadaan sa loob ng CIW, ang katahimikan ay tila sumasalamin sa bigat ng pananagutan. Wala na ang mga camera, wala na ang mga tagahanga, at wala na ang mga taong dati ay nakapaligid sa kanya para sa pansariling interes. Ang tanging natitira ay ang kanyang sarili at ang katotohanang kailangan niyang harapin ang bunga ng kanyang mga naging desisyon noon. Habang ang bansa ay patuloy na nagmamasid, ang kaso ni Deniece Cornejo ay mananatili sa kasaysayan ng bansa bilang isa sa pinaka-kontrobersyal na pagpapakita kung paano gumagana ang hustisya para sa mga biktima ng maling paratang.

Hustisya man ang ituring ng iba, para sa pamilya at mga tagasuporta ni Vhong, ito ay ang pagtatapos ng isang madilim na kabanata. Para naman kay Deniece, ito ang simula ng isang mahaba at malungkot na paglalakbay sa likod ng rehas. Sa huli, ang katotohanan ang palaging magpapalaya sa atin, ngunit para sa mga sumuway dito, ang rehas ang magiging paalala ng kanilang mga pagkakamali. Tunay nga na sa mundong ito, walang krimen na hindi nababayaran, at walang kasinungalingan na hindi nabubunyag sa tamang panahon.