Sa loob ng bawat pamilya, ang tahanan ay dapat na nagsisilbing kanlungan ng pagmamahal at seguridad. Ngunit para sa 24-anyos na si “Liza” (hindi tunay na pangalan), ang bahay na dapat ay puno ng kalinga ay naging isang buhay na impyerno. Isang nakakangilong kuwento ng pagtataksil, pang-aabuso, at madugong paghihiganti ang yumanig sa isang lalawigan sa Luzon matapos malantad ang sinapit ni Liza sa kamay ng kanyang sariling biyenan at ang masakit na kawalan ng pakialam ng kanyang asawa. Ang trahedyang ito ay nagsilbing babala na ang pinakamatinding kaaway ay maaaring ang mga taong kasalo mo sa hapag-kainan.

Nagsimula ang lahat nang ikasal si Liza kay “Mark.” Dahil sa kahirapan, pinili nilang manirahan sa bahay ng ama ni Mark na si “Mang Kanor.” Sa simula, maayos ang pakikitungo ng biyenan, ngunit unti-unti ay nagbago ang ihip ng hangin. Habang nasa trabaho si Mark sa gabi, sinimulan ni Mang Kanor ang panghihipo at malisya kay Liza. Sa takot at pag-asang ipagtatanggol siya ng kanyang asawa, nagsumbong si Liza kay Mark. Ngunit sa halip na proteksyon, isang masakit na “Hayaan mo na, matanda na ‘yan” at “Huwag kang gumagawa ng gulo” ang natanggap niya mula sa lalaking sumumpang magtatanggol sa kanya.

Ang kawalan ng aksyon ni Mark ang nagbigay ng lakas ng loob kay Mang Kanor na ituloy ang masamang balak. Isang gabi, habang mahimbing na natutulog si Liza, naganap ang pinakamasamang bangungot ng isang babae. Hinalay siya ng sariling biyenan habang tinatakot ng patalim. Nang muling magsumbong si Liza sa kanyang asawa nang umuwi ito, muli siyang binalewala ni Mark, at pinalabas pa na siya ang nanunukso sa matanda. Ang sakit ng pang-aabuso ay naging doble dahil sa pagtataksil ng sariling asawa. Doon nagsimulang magdilim ang paningin ni Liza at mapalitan ng poot ang dating pagmamahal.

Isang gabi, habang nag-iinuman ang mag-ama sa kanilang kusina at muling pinagtatawanan ang sitwasyon ni Liza, hindi na nakapagpigil ang biktima. Gamit ang isang matalas na gulok, hinarap ni Liza ang dalawang lalaking sumira sa kanyang dangal at pagkatao. Sa gitna ng dilim at sigawan, dumanak ang dugo sa loob ng tahanang iyon. Ang biyenan na nang-abuso at ang asawang walang pakialam ay parehong natagpuang sugatan at kritikal, habang si Liza naman ay nanatiling tahimik at tulala sa isang sulok, bitbit ang bigat ng kanyang nagawa.

Sa kasalukuyan, nahaharap si Liza sa kasong frustrated parricide at frustrated murder. Ngunit sa likod ng rehas, maraming netizens at mga organisasyon para sa kababaihan ang nagpahayag ng suporta sa kanya, iginigiit na siya ay biktima ng “Battered Woman Syndrome” at matinding emotional distress. Ang kuwentong ito ay isang malupit na paalala na ang bawat tao ay may hangganan, lalo na kung ang mismong pamilya na dapat ay katuwang ay siya pang nagtutulak sa iyo sa bangin ng kawalan ng pag-asa.

Ang katarungan para kay Liza ay isa nang masalimuot na usapin sa korte. Habang ang biyenan at asawa ay nagpapagaling sa ospital sa ilalim ng bantay ng pulisya, ang publiko ay patuloy na nagdedebate: Sino nga ba ang tunay na kriminal? Ang babaeng humawak ng patalim dahil sa desperasyon, o ang dalawang lalaking pumatay sa kanyang dignidad bago pa man dumanak ang dugo? Ang trahedyang ito ay mananatiling isang madilim na marka sa kasaysayan ng komunidad na iyon—isang kuwento ng paghihiganting isinilang mula sa pinakamalalim na uri ng pagtataksil.