Sa gitna ng mapanganib na mga lansangan ng New York City, isang insidente ang naging usap-usapan sa buong mundo matapos patunayan ng isang 45-anyos na Pinay nurse na si Maria Clara (hindi tunay na pangalan) na hindi lahat ng Pilipino ay basta-basta na lamang magpapadala sa takot. Noong gabing iyon ng Nobyembre, habang pauwi si Maria mula sa kanyang shift sa ospital, hindi niya akalain na susubukin ang kanyang katapangan ng tatlong kalalakihang nag-aabang sa dilim. Ang akala ng mga suspek, nakatagpo sila ng isang madaling target—isang babaeng maliit ang pangangatawan at mukhang mahina—ngunit doon sila nagkamali.

Nagsimula ang lahat nang mapansin ni Maria na sinusundan siya ng isang itim na van habang naglalakad siya patungo sa subway station. Dahil sa kanyang pagsasanay sa self-defense na natutunan niya noong nasa kolehiyo pa siya sa Pilipinas, hindi siya nag-panic. Pinili niyang maglakad sa maliwanag na bahagi ng kalsada, ngunit bago pa man siya makarating sa mas mataong lugar, hinarangan na siya ng tatlong lalaki. Hiningi ng mga ito ang kanyang bag at mamahaling relo habang tinatakot siya ng isang patalim. Sa puntong ito, inaasahan ng mga suspek na iiyak o magmamakaawa ang biktima, gaya ng madalas nilang nararanasan sa ibang mga turista at residente.

Subalit, sa halip na isuko ang kanyang mga gamit, isang mabilis na sipa sa tuhod ng pinuno ng grupo ang ibinigay ni Maria. Nagulat ang mga suspek sa bilis ng kanyang galaw. Gamit ang kanyang mabigat na payong bilang depensa, nagawa niyang itaboy ang isa pang suspek na nagtangkang humawak sa kanyang braso. Habang nagpupumiglas, sumisigaw si Maria ng mga salitang Filipino na lalong nagpalito sa mga dayuhang kawatan. Ang “gulantang” sa mga mukha ng mga suspek ay hindi maikakaila; hindi nila akalain na ang isang Pinay ay may kakayahang lumaban nang ganoon katindi.

Dahil sa ingay at kaguluhang nilikha ni Maria, agad na nakuha ang atensyon ng mga dumaraang motorista at mga pulis na nagpapatrolya sa malapit. Sa takot na mahuli, mabilis na nagpulasan ang mga suspek patungo sa kanilang van, ngunit huli na ang lahat. Dahil sa detalyadong deskripsyon na ibinigay ni Maria at sa tulong ng mga CCTV sa lugar, nadakip ang mga ito makalipas lamang ang dalawang oras. Sa loob ng presinto, hindi pa rin makapaniwala ang mga suspek na isang “maliit na babae” ang naging dahilan ng kanilang pagkakakulong.

Ang kuwento ni Maria ay nagsisilbing inspirasyon at babala sa lahat. Sa ating mga kababayan sa abroad, ang pagiging mapagmatyag ay mahalaga, ngunit ang pagkakaroon ng kaalaman sa pagtatanggol sa sarili ay isa ring sandata. Ipinakita ni Maria na ang lakas ay wala sa laki ng katawan, kundi nasa bilis ng isip at tibay ng loob. Gayunpaman, paalala ng mga awtoridad, ang kaligtasan pa rin ang dapat unahin at kung may pagkakataong makatakas nang hindi nakikipaglaban, iyon ang mas mainam na opsyon.

Sa kabila ng nangyari, nanatiling mapagkumbaba si Maria. Aniya, ginawa lamang niya ang sa tingin niya ay tama para maprotektahan ang kanyang pinaghirapan. Ang kanyang karanasan ay naging mitsa ng mga self-defense classes para sa mga Pinay community sa New York upang masigurong hindi na mauulit ang ganitong mga insidente. Ang tapang ng Pinay ay hindi lamang sa pag-aalaga at pagmamahal, kundi pati na rin sa pagtindig para sa sariling karapatan at kaligtasan sa gitna ng panganib.

Ngayon, kilala na si Maria sa kanilang komunidad bilang “The Nurse who Fought Back.” Ang kanyang kuwento ay paalala sa mga masasamang loob na huwag husgahan ang isang tao base sa kanyang hitsura o nasyonalidad. Ang bawat Pilipino ay may taglay na “fighting spirit” na lalabas sa oras na sila ay nasusukol. Habang patuloy na nagtatrabaho si Maria bilang frontliner, dala niya ang aral na ang katapangan ay kasinghalaga ng katalinuhan sa pagharap sa mga hamon ng buhay sa ibang bansa.