Ang Pundasyon ng Tiwala na Binuwag

Ang kuwento nina Jason at Lovely ay nagsimula sa isang lugar kung saan ang pag-ibig ay madalas na isang transaksyon, ngunit para kay Jason, ito ay nasingilan sa tunay na damdamin at malalim na sakripisyo. Si Jason, 32 taong gulang, ay isang matipunong lalaki na nagtatrabaho bilang isang private driver at bodyguard. Dahil sa kanyang propesyon, siya ay laging may dalang baril at may tiyak na paninindigan sa buhay. Nakilala niya si Lovely, isang 20 taong gulang na college student, sa isang KTV bar, kung saan nagtatrabaho noon si Lovely bilang isang Guest Relations Officer (GRO).

Nakita ni Jason ang potensyal at pangarap sa mga mata ni Lovely. Hindi siya nagdalawang-isip. Ginawa niya ang lahat ng kanyang makakaya upang bigyan si Lovely ng isang bagong buhay na malayo sa bar. Nagbayad siya ng tuition, binili ang lahat ng pangangailangan sa eskuwela, mula uniform hanggang libro, at sinuportahan pati ang pamilya ni Lovely. Si Jason ang nagbayad ng renta buwan-buwan. Siya ang nagpagawa ng aircon sa kuwarto ni Lovely upang maging komportable ang pag-aaral nito. Ang lahat ng sakripisyong ito ay isang testamento sa lalim ng kanyang pagmamahal at seryosong intensiyon na pakasalan si Lovely sa susunod na taon. Para kay Jason, ang pag-ibig na ito ay ang pinakamalaking haligi ng kanyang buhay.

Ngunit ang trahedya ay hindi lamang nakasentro sa pag-ibig; ito ay nakaugat din sa pagkakaibigan. Dito pumasok si Kevin, ang kababata at matalik na kaibigan ni Jason. Si Kevin ay isang freelance videographer at photographer. Dahil sa tagal at lalim ng kanilang samahan, itinuturing ni Jason si Kevin na parang kapatid na. Dahil sa tiwalang ito, kinuha ni Jason si Kevin para maging videographer sa kanilang proposal at kasal. At dahil madalas siyang wala sa bahay dahil sa trabaho, si Kevin ang kanyang pinagkakatiwalaang maghatid at maghatid-sundo kay Lovely gamit ang sasakyan ni Jason. Walang bahid ng pagdududa, walang malisya, at walang bakas ng alinlangan si Jason. Ang kanyang pagtitiwala sa dalawang taong ito ay tinitingnan niya bilang lubos at sagrado.

Ang Desisyon na Sorpresahin at ang Kasinungalingang Text

Nang hapon ng Oktubre 28, nagpaalam si Jason kay Lovely. May trabaho siya sa Bicol at sinabi niyang aabutin siya ng ilang araw bago makauwi. Nag-iwan siya ng sapat na pera para sa pagkain at pangangailangan ni Lovely.

Gayunpaman, maagang natapos ang trabaho ni Jason. Sa halip na magpahinga sa hotel, nagdesisyon siyang bumyahe agad pabalik ng Maynila. Ang dahilan? Gusto niyang sorpresahin si Lovely at dalhan ito ng mga pasalubong na pinaghirapan niya. Huminto siya sa isang 24-hour supermarket. Puno ang likod ng kanyang SUV ng mga pinamili, kabilang ang dalawang malalaking rolyo ng Uratex foam—naisip niya na sa sahig natutulog ang tatay at kapatid ni Lovely at gusto niyang maging komportable ang mga ito—pati na rin ang dalawang bagong rice cooker at iba pang groceries. Ang bawat gamit na binili niya ay sumasalamin sa kanyang pagmamahal at pagmamalasakit.

Habang nagmamaneho pabalik, tumunog ang kanyang cellphone. Isang text message mula kay Lovely: “Mahal, gising ka pa ba? Natatakot ako dito sa kwarto. Wala akong kasama. Ang dilim.” Napangiti si Jason. Inisip niya na nami-miss lang siya nito. Hindi niya sinabi na malapit na siya; mas gusto niyang makita ang matinding reaksyon ni Lovely sa mga pasalubong.

Ang hindi alam ni Jason, ang text na iyon ay isang matinding kasinungalingan. Sa katunayan, habang nasa biyahe siya, nag-iinuman na sa kuwarto ni Lovely sina Kevin at Lovely. Dahil wala ang kanyang “kapatid,” inaya ni Kevin si Lovely, at dahil alam nilang malayo si Jason, kampante silang nagkuwentuhan at nag-inuman sa loob ng kuwartong may aircon. Ang kuwarto na ipinagawa ni Jason para sa pag-aaral at komportableng pagtulog ni Lovely.

Ang Eksena ng Walang Katulad na Pagtataksil

Pagsapit ng madaling araw, bandang 3:00, nakarating si Jason sa bahay ni Lovely. Tahimik ang buong barangay. Pinatay niya ang headlights at pumarada nang medyo malayo upang hindi maging abala at hindi marinig ang kanyang pagdating. Binitbit niya ang dalawang malaking rolyo ng foam sa balikat at kinuha ang mga groceries at rice cooker. Mabigat ang mga dalahin, ngunit binalewala niya ito dahil sa labis na excitement.

Nang makita niya na may ilaw pa sa kuwarto ni Lovely, nagtaka siya, lalo na’t sabi ng misis niya ay natatakot ito at mag-aaral na. Imbes na kumatok, nagdesisyon siyang lumapit sa pader sa tapat ng bintana. Alam niyang may maliit na siwang sa gilid ng aircon na hindi pa na-sementuhan. Ibinaba niya ang lahat ng pasalubong sa sahig at tumuntong sa isang silya.

Ang sandaling iyon ang nagwasak sa lahat.

Kitang-kita ni Jason sa siwang ng aircon ang kuwarto. Ang tumambad sa kanya ay ang eksena ng paglabag sa sumpaan na hindi matatawaran. Nakita niya ang kanyang bestfriend, si Kevin, at si Lovely sa isang sitwasyong nagpapakita ng matinding pagtataksil. Walang saplot ang dalawa, at ang mga balikat nila ay hindi nararapat na magdikit. Sa sahig, nagkalat ang mga bote ng alak at ang kanilang mga damit. Nakita rin niya ang cellphone ni Lovely na nasa mesa—ang parehong cellphone na ginamit para magtext ng kasinungalingan na nag-iisa siya.

Naramdaman ni Jason ang matinding singaw ng aircon na ginagamit nila habang niloloko siya. Ang aircon na pinagawa niya. Ang pagtataksil ng dalawang taong pinagkatiwalaan niya ay nagdulot ng pagbagsak ng kanyang buong paniniwala. Nanigas siya, at ang tanging pumasok sa isip niya ay ang larawan ng pagtataksil.

Ang Pagbagsak ng Emosyon at ang Trahedya

Dahan-dahang bumaba si Jason mula sa silya. Hindi na niya inintindi ang mga pasalubong na iniwan niya sa sahig. Ang kanyang kamay ay nanginginig, hindi dahil sa takot, kundi sa sukdulang galit at sakit na tumagos sa kanyang pagkatao. Kinuha niya ang kanyang service firearm mula sa holster at kinasa ito nang tahimik.

Hindi na siya kumatok. Isang malakas na sipa ang ginawa niya sa pinto ng kuwarto. Sa loob, nagulantang sina Kevin at Lovely. Dahil sa matinding taranta, mabilis na tumalon si Kevin papunta sa itaas na kama ng double deck, nagtatangkang magtago sa dilim. Naiwan si Lovely sa ibabang kama, nanginginig, habang sinusubukang takpan ang kanyang sarili.

“Hayop kayo,” ang tanging nabigkas ni Jason, habang nakatitig sa dalawang taong sinira ang kanyang pagkatao. Ang matinding panibugho at galit na dulot ng dobleng pagtataksil—mula sa kasintahan at sa kapatid na itinuring niya—ay nagdulot ng pagdidilim ng kanyang paningin (passion and obfuscation).

Dahil sa kaganapang ito, nauwi sa kapahamakan ang matinding pagtataksil. Matapos ang matinding kaganapan, si Jason ay nanatiling nakatayo nang ilang segundo, nakatingin sa kanyang ginawa. Tumalikod siya, lumabas ng kuwarto, at nilampasan ang mga pasalubong na nakatambak sa sahig. Umupo siya sa lumang sofa at kalmadong tinawagan ang 911.

“Pumunta kayo dito sa Block 5 Lot 2 Barangay San Jose,” kalmado niyang sabi sa operator. “Nabaril ko ang girlfriend ko at ang kabit niya. Patay na sila.” Naghintay si Jason sa pagdating ng pulisya, ang kanyang baril ay nakapatong sa mesa.

Ang Hatol ng Hukuman at ang Pagsisisi

Dinala si Jason sa presinto. Sa inquest proceedings, inamin niya ang lahat ng nangyari, mula sa pagbili ng foam hanggang sa pagsilip sa siwang ng aircon. Kinasuhan si Jason ng dalawang bilang ng homicide.

Ang depensa ni Jason ay nakasentro sa mitigating circumstance ng “passion and obfuscation”—ang biglaang pagkawala ng katinuan dahil sa labis na emosyon. Dahil sa kanyang matinding pagkadismaya at galit, ang hatol ay bumagsak. Si Jason ay napatunayang guilty sa dalawang bilang ng homicide, ngunit ang kanyang sentensya ay nabawasan dahil sa emosyonal na pagbagsak na sinapit niya.

Ang kuwentong ito ay isang malaking aral tungkol sa labis na pagtitiwala at ang kapahamakan na dulot ng matinding pagtataksil. Para kay Jason, ang pag-ibig na kanyang inalagaan at ang pagkakaibigan na kanyang pinahalagahan ay parehong nag-iwan sa kanya ng mga latay na hindi na maghihilom pa. Nauwi sa isang trahedya ang kanyang sakripisyo, nawala ang kanyang kalayaan, at nasira ang kanyang buong buhay. Ang kanyang pagsisisi ay hindi para sa kanyang matinding reaksyon, kundi sa pagkawala ng kanyang kalayaan dahil sa dalawang taong nagdulot ng kanyang pagbagsak. Ang natira na lang kay Jason ay ang paghihintay sa loob ng kulungan, bitbit ang alaala ng aircon, ang mga pasalubong na hindi nagamit, at ang walang katulad na kadiliman ng tiwala na kanyang sinapit.