Isang malaking palaisipan at matinding kalungkutan ang bumabalot ngayon sa buong bansa matapos ang gumimbal na balita tungkol sa sinapit ni Department of Public Works and Highways (DPWH) Undersecretary Maria Catalina Cabral. Ang inaakalang karaniwang araw ay nauwi sa isang trahedya na ngayon ay pinagmumulan ng sari-saring espekulasyon at teorya mula sa publiko. Habang nagluluksa ang pamilya at mga kaibigan, hindi maiwasan ng mga netizen at ilang mga tagamasid na magtanong kung ang nangyari ba ay talagang isang hindi inaasahang aksidente o may mas madilim na katotohanan na pilit itinatago sa likod ng mga report ng kapulisan. Ang kanyang posisyon bilang isang mataas na opisyal sa ahensya na humahawak ng bilyon-bilyong pondo para sa mga proyekto ng gobyerno ay nagbibigay-daan sa mga hakahaka na ang insidente ay maaaring may kinalaman sa kanyang trabaho.

Maugong ang usap-usapan sa social media at sa mga kapehan na posibleng “pinatahimik” ang opisyal dahil sa dami ng kanyang nalalaman. Sa mundo ng pulitika at malalaking kontrata, hindi bago ang kwento ng mga taong nagiging banta sa interes ng mga makapangyarihan. Si Usec. Cabral ay kilala sa kanyang dedikasyon at pagiging metikuloso sa trabaho, kaya naman marami ang nag-iisip na baka mayroon siyang natuklasan na iregularidad o anomalya sa mga transaksyon na hindi nagustuhan ng ilang indibidwal. Ang teoryang ito ay lalo pang lumakas dahil sa mga katanungan tungkol sa tiyempo at sirkumstansya ng kanyang pagkawala, na para sa marami ay tila “too convenient” o masyadong sakto para sa mga taong ayaw mabunyag ang kanilang mga baho.

Dagdag pa rito, ang mga detalye ng imbestigasyon ay tila nagiging mitsa ng mas marami pang pagdududa. Ang mga inconsistency o hindi pagtutugma sa mga naunang pahayag at ang kakulangan ng agarang malinaw na sagot ay nagtutulak sa publiko na mag-isip ng mas malalim. Bakit siya naroon sa lugar na iyon? Sino ang mga huling taong nakausap niya? Mayroon ba siyang mga natanggap na banta bago ang insidente? Ang mga katanungang ito ay nananatiling nakabitin sa hangin. Ang ganitong uri ng “information vacuum” o kawalan ng impormasyon ay lalong nagpapalakas sa kutob ng taumbayan na baka mayroong cover-up na nagaganap upang protektahan ang mga tunay na may sala o ang mga “utak” sa likod ng pangyayari.

Hindi rin maikakaila na ang DPWH ay isa sa mga ahensyang laging nasa sentro ng atensyon pagdating sa usapin ng budget at infrastructure projects. Bilang Undersecretary, hawak ni Cabral ang mga sensitibong impormasyon at desisyon. Kung totoo man ang mga hakahaka na may nais siyang ibunyag o baguhin sa sistema, ito ay sapat na motibo para sa mga masasamang loob na gawan siya ng masama. Ang naratibong “pinatahimik dahil maraming alam” ay isang klasikong anggulo sa mga krimen na may kinalaman sa gobyerno, at ito ngayon ang pinakamalakas na sigaw ng mga humihingi ng hustisya para sa kanya. Ang takot ng marami ay baka matulad lang ang kasong ito sa ibang mga insidente na nabaon na sa limot at hindi na nabigyan ng linaw.

Sa huli, ang sigaw ng pamilya at ng sambayanan ay isang patas at masusing imbestigasyon na walang kinikilingan. Hindi sapat ang simpleng paliwanag na ito ay isang aksidente hangga’t hindi nasasagot ang lahat ng mga katanungan at hindi napapawi ang lahat ng pagdududa. Ang pagkawala ni Usec. Cabral ay hindi lamang kawalan ng isang pamilya kundi kawalan din ng isang lingkod-bayan. Kung mapatutunayan na may foul play na naganap, ito ay isang malaking sampal sa ating sistema ng hustisya. Ang katotohanan ay kailangang lumabas, anuman ang mangyari, upang masigurado na ang kanyang pagpanaw ay hindi magiging walang saysay at ang mga responsable—kung mayroon man—ay mapanagot sa batas.