Sa pag-usad ng panahon, tila lalong nagiging masalimuot at nakakagulat ang mga detalyeng lumalabas tungkol sa kaso ni dating DPWH Undersecretary Catalina Cabral. Kung inakala ng marami na ang kwento ay umiikot lamang sa kanyang misteryosong pagkawala at ang mga huling sandali niya sa isang hotel, nagkamali ang lahat. Ngayon, isang mas malaking bomba ang sumabog na yumanig sa tiwala ng publiko—ang usapin ng bilyun-bilyong pisong yaman na hinihinalang nakuha sa hindi tamang paraan at ang mga lihim na ugnayan na nagbubukas ng pinto sa mas malawak na network ng korapsyon. Ang mga bagong impormasyong ito ay hindi lamang chismis kundi galing mismo sa mga matataas na opisyal na ngayon ay naghahabol sa katotohanan.

Ayon sa naging pahayag ni DILG Secretary Jonvic Remulla, posibleng umaabot sa nakakahilong halaga na P20 bilyon ang “ill-gotten wealth” o nakaw na yaman ni Cabral. Ang tantyang ito ay base sa tagal ng kanyang paninilbihan sa pwesto na umabot ng walo hanggang siyam na taon. Bilang Undersecretary for Planning, si Cabral ay inilarawan bilang “utak” o mastermind sa pag-apruba ng mga proyekto sa national expenditure program. Sinasabing walang proyektong makakalusot o maaprubahan kung wala ang kanyang basbas. Ang posisyong ito ay nagbigay sa kanya ng napakalaking kapangyarihan upang manipulahin ang pondo, partikular na sa mga flood control projects na ngayon ay kinukuwestiyon dahil sa kawalan ng silbi nito sa panahon ng kalamidad. Ang P20 bilyon ay isang halagang mahirap ubusin ng isang tao, ngunit sapat para magtago ng yaman sa iba’t ibang anyo at pangalan.

Kasabay ng rebelasyon sa yaman ay ang paglutang ng mga detalye tungkol sa personal na buhay ni Cabral na may direktang kinalaman sa kanyang mga transaksyon. Isang pangalan ang lumutang—si David Sanchez, may-ari ng Spider One Construction. Ang mga ulat ay nagsasabing hindi lamang business partner ang turingan ng dalawa, kundi may relasyong romantiko umano sila. Ang anggulong ito ay lalong tumibay nang balikan ang isang pangyayari noong Hulyo 2018, sa panahon ng inagurasyon ng Holiday Inn sa Baguio City. Ayon sa mga nakasaksi at sa ulat ng mga news outlets, dumalo si Cabral sa naturang event at trinato siya na parang isang VIP o higit pa rito—parang siya mismo ang may-ari ng hotel dahil sa special attention na ibinigay sa kanya ni Sanchez.

Ang hotel sa Baguio ay naging sentro ng usapin hindi dahil sa ganda nito, kundi dahil sa history ng pagmamay-ari nito na tila isang puzzle na unti-unting nabubuo. Noong panahong iyon, ang hotel ay sinasabing pag-aari ni Sanchez at ng kanyang pamilya sa ilalim ng kumpanyang DM Capital Holdings. Ngunit nang magkaroon ng pandemya at dumanas ng krisis pinansyal ang hotel, nagkaroon ng pagbabago sa management at ownership. Ang nakakagulat na twist sa kwento ay nang ibenta ang hotel at palitan ang pangalan nito bilang Ion Hotel. Sa mga dokumentong nakalap mula sa Securities and Exchange Commission (SEC), lumalabas na ang bagong nagmamay-ari ay ang Botiel Resort Management, isang kumpanya na pagmamay-ari naman ng isang car dealer na malapit na kaalyado ni Benguet Representative Eric Yap.

Ang koneksyong ito ay nagpapakita ng isang pattern kung saan ang mga asset ay ipinapasa-pasa sa mga kamay ng mga taong magkakakilala at magkaka-alyado. Ang hinala ng marami, ginagamit ang mga ganitong transaksyon upang “labhan” o itago ang tunay na pinanggalingan ng pera. Kung totoo ang hinala na si Cabral ang tunay na may-ari ng hotel sa pamamagitan ni Sanchez, at napunta ito sa grupo ni Yap, nagpapakita ito ng isang malalim na sabwatan sa pagitan ng mga contractor, opisyal ng DPWH, at mga pulitiko. Ang ganitong sistema ay nagpapaliwanag kung bakit napakahirap tugisin ang mga kurakot—dahil magaling silang magtago sa likod ng mga legal na dokumento at mga dummy.

Ang mga rebelasyong ito ay nagbibigay ng mas malinaw ngunit nakakagalit na larawan ng kung ano ang tunay na nangyayari sa likod ng mga saradong pinto ng gobyerno. Ang “secret” ni Cabral ay hindi lang pala tungkol sa isang nawawalang tao, kundi tungkol sa isang sistema ng pagnanakaw na nagnakaw din ng kinabukasan ng mamamayang Pilipino. Ang bawat baha na nararanasan ng bansa ay paalala ng bilyun-bilyong pondo na napunta sa bulsa ng iilan sa halip na sa mga proyektong dapat sana ay poprotekta sa taumbayan. Habang patuloy ang imbestigasyon, ang publiko ay nananatiling nakabantay, umaasa na ang P20 bilyong halaga na binanggit ni Secretary Remulla ay hindi lamang mananatiling numero sa balita, kundi magiging basehan para panagutin ang lahat ng sangkot, buhay man o pumanaw na.