Ang buhay ni Elena ay tila isang magandang panaginip na biglang naglaho sa isang kisapmata. Limang taon na ang nakalilipas nang isang aksidente sa kalsada ang nagdulot ng kanyang pagkabulag. Mula sa pagiging isang matagumpay na accountant at businesswoman, bigla siyang nabilanggo sa isang mundong walang kulay at tanging boses lamang ang nagsisilbing gabay. Sa kabila ng trahedyang ito, naging matatag ang kanyang asawang si Marco. Si Marco ang nagsilbing kanyang mga mata, ang kanyang lakas, at ang kanyang katuwang sa bawat hakbang. Dahil sa matinding tiwala, ipinagkatiwala ni Elena kay Marco ang lahat ng kanyang mga ari-arian, ang pamamahala sa kanyang mga bank accounts, at ang pagpapatakbo sa kanilang mga negosyo. Ang akala ni Elena, ang kanilang pag-iibigan ay mas tumibay sa gitna ng pagsubok, hindi niya alam na sa likod ng bawat haplos at matatamis na salita ni Marco ay may nakatagong patalim na dahan-dahang sumasaksak sa kanyang likuran.

Nagsimulang magbago ang lahat nang mapansin ni Elena ang madalas na pag-alis ni Marco para sa mga “out-of-town meetings” at “international seminars.” Bagaman hindi niya nakikita ang mga ekspresyon sa mukha ng asawa, matalas ang pakiramdam ni Elena. Nararamdaman niya ang lamig sa boses ni Marco at ang tila pagmamadali nito sa tuwing sila ay mag-uusap. Isang gabi, habang nagtutulog-tulugan si Elena, narinig niya ang mahinang bulong ni Marco sa telepono sa loob ng banyo. “Huwag kang mag-alala, Cindy. Malapit na akong matapos dito. Isinara ko na ang pangunahing account ni Elena. Kapag lumipad na ako dyan sa Amerika, wala na siyang magagawa. Sa’yo at sa magiging anak natin ang lahat ng yaman na ito.” Ang bawat salitang iyon ay tila kulog na nagpayanig sa buong pagkatao ni Elena. Doon niya napagtanto na ang asawang kanyang sinasamba ay isang halimaw na nagbabalat-kayong anghel.

Sa halip na humagulgol at komprontahin si Marco, pinili ni Elena ang manahimik. Bilang isang dating eksperto sa pananalapi, alam niya na ang galit ay hindi magbabalik ng kanyang pera o ng kanyang dangal. Ginamit niya ang kanyang natitirang mga koneksyon at ang tulong ng kanyang matalik na kaibigan na si Attorney Clara, na palihim na bumibisita sa kanya sa tuwing wala si Marco. Nalaman nila na sa loob ng anim na buwan, unti-unting inilipat ni Marco ang mga pondo ni Elena sa isang dummy account sa labas ng bansa. Plano ni Marco na iwan si Elena nang walang-wala at simulang muli ang buhay kasama ang kanyang kabit na si Cindy, na kasalukuyang buntis at nakatakdang manganak sa Amerika para makuha ang citizenship ng bata. Ang kasuklam-suklam na planong ito ay binuo ni Marco habang hinahalikan at pinapangakuan si Elena ng isang operasyon sa mata na magbabalik daw ng kanyang paningin.

Dumating ang araw ng pag-alis ni Marco. Kunwari ay malungkot si Elena habang tinutulungan ang asawa sa pag-iimpake, bagaman ang totoo ay nandidiri siya sa tuwing madidikit ang kanyang balat sa balat nito. “Mahal, mag-iingat ka doon. Isipin mo kami ng baby natin sa hinaharap,” sabi ni Marco, na tila ba walang bahid ng konsensya. Hinatid ni Elena si Marco sa pinto, binigyan ng isang huling yakap, at naramdaman ang pag-alis ng sasakyan nito patungo sa paliparan. Sa sandaling tumahimik ang paligid, tinanggal ni Elena ang kanyang suot na itim na salamin. Bagaman malabo at tanging anino lamang ang nakikita, ang kanyang determinasyon ay kasing talas ng semento. Hindi alam ni Marco na sa loob ng ilang linggong pagpapanggap, nagawa ni Elena at Attorney Clara na i-set up ang isang legal trap na magsasara sa lahat ng mga accounts na binuksan ni Marco sa oras na gamitin niya ang mga ito sa ibang bansa.

Paglapag ni Marco sa Los Angeles, excited siyang pumunta sa luxury hospital kung nasaan si Cindy. Bitbit ang kanyang mga platinum credit cards at ang kampanteng isipan na siya na ang pinakamayamang lalaki sa kanyang pamilya, agad siyang nag-check-in sa isang mamahaling hotel. Ngunit nang i-swipe ang kanyang card, isang malaking “DECLINED” ang lumabas sa screen. Akala ni Marco ay problema lamang ito ng linya, kaya sinubukan niya ang iba pa niyang cards, ngunit lahat ay hindi gumagana. Sa sobrang kaba, tinawagan niya ang kanyang bank manager sa Pilipinas, ngunit ang sagot na nakuha niya ay nagpabagsak sa kanyang balikat. “Sir Marco, ang lahat ng accounts na nasa ilalim ng pangalan niyo ay na-freeze dahil sa isang pending investigation para sa money laundering at qualified theft. Ang nag-utos po ay ang tunay na may-ari ng mga pondo—si Mrs. Elena.”

Hindi pa nakakabawi si Marco sa gulat nang makatanggap siya ng isang video call mula sa isang hindi kilalang numero. Nang sagutin niya ito, bumungad sa kanya ang mukha ni Elena. Ngunit hindi ito ang Elenang mahina at umiiyak. Nakaupo si Elena sa kanilang mansyon, maayos ang bihis, at may hawak na baso ng wine. “Kumusta ang biyahe, Marco? Masarap ba ang hangin sa Amerika nang walang pera?” malamig na tanong ni Elena. Namutla si Marco at nagsimulang magmakaawa, ngunit huli na ang lahat. “Elena, patawarin mo ako! Para sa anak natin ito!” sigaw ni Marco. “Anak niyo ni Cindy?” balik ni Elena. “Nakalimutan mo yata, Marco. Accountant ako bago ako nabulag. Marunong akong magbilang ng mga traydor. Lahat ng perang kinuha mo ay naibalik ko na sa akin, at ang dummy accounts mo ay naka-flag na sa FBI.”

Dahil sa kawalan ng pera, hindi naibigay kay Cindy ang premium care na inaasahan nito sa Amerika. Napilitan silang lumipat sa isang public ward kung saan dumanas sila ng hirap. Si Marco, na walang trabaho at walang matakbuhan sa ibang bansa, ay nagtrabaho bilang isang tighugas ng pinggan para lamang makabili ng gatas ng kanyang anak. Samantala, sa Pilipinas, sumailalim si Elena sa isang matagumpay na operasyon gamit ang sarili niyang pera. Makalipas ang ilang buwan, muling nabuksan ang mga mata ni Elena sa liwanag ng mundo. Ang unang bagay na kanyang nakita ay hindi ang mukha ng isang traydor, kundi ang kanyang sariling repleksyon sa salamin—isang babaeng matapang, matalino, at hindi kayang talunin ng anumang kadiliman.

Ang kwento ni Elena ay naging simbolo ng pag-asa para sa maraming kababaihan na nakakaranas ng pang-aabuso at panloloko. Ipinakita niya na ang kapansanan ay hindi hadlang upang lumaban para sa katotohanan. Si Marco ay nanatiling lugmok sa hirap sa ibang bansa, habang si Elena ay nagpatuloy sa pagpapalago ng kanyang mga negosyo at pagtulong sa mga biktima ng domestic abuse. Sa huli, napatunayan na ang karma ay hindi natutulog at ang bawat butil ng kasamaan ay may katapat na kabayaran. Ang kadilimang ipinaranas ni Marco kay Elena ay bumalik sa kanya sa anyo ng isang buhay na puno ng pagsisisi at kahirapan, habang si Elena ay naglalakad na ngayon sa ilalim ng sikat ng araw, taas-noo at may malinaw na paningin sa kanyang kinabukasan.

Kayo mga ka-Sawi, ano ang gagawin ninyo kung matuklasan ninyong ang taong pinagkakatiwalaan ninyo ng inyong buhay ay siya palang nagnanakaw ng inyong kinabukasan? Mapapatawad niyo pa ba ang isang asawang ginamit ang inyong kapansanan para lamang sa sarili niyang luho at sa kanyang kabit? Mag-comment sa ibaba at i-share ang kwentong ito para magsilbing inspirasyon at babala sa lahat na ang katotohanan ay laging mananaig sa huli! 👇👇👇