Sa likod ng bawat tahimik na barangay ay may mga kwentong hindi inaasahang magwawakas sa isang madugong trahedya. Ito ang kasalukuyang gumigimbal sa buong bansa—isang kwento ng karahasan, paglaban, at isang kakaibang uri ng hustisya na nagmula sa huling lakas ng isang biktima. Ang krimeng ito ay hindi lamang basta pagnanakaw o pagpatay; ito ay isang kwento ng isang dalagita na sa kabila ng takot at bingit ng kamatayan, ay nagawang iwanan ng permanenteng marka ang kanyang salarin na naging mitsa ng pagkakadakip dito.

Ang biktima ay kinilalang si “Lea” (hindi tunay na pangalan), isang 17-anyos na estudyante na kilala sa kanilang lugar bilang isang masipag at mahiyaing bata. Noong gabing mangyari ang insidente, naiwang mag-isa si Lea sa kanilang bahay dahil ang kanyang mga magulang ay nasa trabaho. Ayon sa imbestigasyon ng mga otoridad, ang suspek na kinilalang si “Rico,” isang 32-anyos na kapitbahay na matagal nang may lihim na pagnanasa sa dalaga, ay pumasok sa bahay sa pamamagitan ng pagsira sa bintana sa likuran.

Ang plano ng suspek ay hindi lamang pagnanakaw; malinaw na ang pakay nito ay pagsamantalahan ang dalagita. Ngunit sa halip na sumuko sa takot, lumaban si Lea nang buong lakas. Sa gitna ng pakikipagbuno, tinangka ng suspek na patahimikin ang biktima sa pamamagitan ng pagtakip sa bibig nito at pilit na paghalik. Dito naganap ang isang eksenang tila hango sa isang pelikula—sa huling sandali ng kanyang buhay, ginamit ni Lea ang kanyang natitirang lakas upang kagatin nang napakadiin ang dila ng suspek hanggang sa tuluyan itong maputol.

Sa tindi ng sakit at pagkabigla, nawala sa sarili ang suspek at doon na niya tuluyang sinakal at sinaksak ang dalagita upang tumigil ito sa paglaban. Matapos ang karumal-dumal na krimen, tumakas si Rico bitbit ang kanyang sugatang dila, iniwan ang malamig na bangkay ni Lea sa sahig ng sarili nitong kwarto. Ang akala ng suspek ay malilinis niya ang lahat, ngunit ang piraso ng kanyang dila na naiwan sa loob ng bibig ng biktima ang nagsilbing pinakamalakas na ebidensya laban sa kanya.

Kinabukasan, natagpuan ng mga magulang ang bangkay ng kanilang anak. Agad na rumesponde ang Scene of the Crime Operatives (SOCO). Habang sinusuri ang katawan ni Lea, laking gulat ng mga medico-legal nang makakita sila ng isang laman sa loob ng bibig ng biktima na hindi kabilang sa kanyang sariling katawan. Ito ay isang bahagi ng dila ng tao. Dito agad nagkaroon ng lead ang pulisya na ang salarin ay nagtamo ng malalang sugat sa bibig.

Nagsagawa ng agarang “hospital watch” at “clinic search” ang kapulisan sa buong bayan. Hindi nagtagal, isang ulat ang natanggap nila tungkol sa isang lalaking nagpunta sa isang malayo at maliit na health center dahil sa “aksidenteng” pagkakagat daw sa sariling dila habang kumakain. Ngunit dahil sa tindi ng pinsala—na halos kalahati ng dila ay nawawala—hindi naniwala ang mga doctor at agad itong itinawag sa mga otoridad. Doon na nadakip si Rico, na hindi na makapagsalita nang maayos dahil sa kanyang sinapit.

Ang DNA test sa piraso ng dila na nakuha mula sa biktima at ang DNA ng suspek ay nagtugma nang 100%. Hindi na nakapagtanggi si Rico sa harap ng mga ebidensyang mismong ang biktima ang nag-iwan bago ito pumanaw. Sa loob ng selda, makikita ang suspek na hirap na hirap at tila nagsisisi, ngunit ang galit ng komunidad ay hindi maibsan. “Isang bayani ang anak ko, hanggang sa huli ay hindi siya nagpatalo sa kasamaan,” pahayag ng amang nagluluksa.

Ang kwentong ito ni Lea ay nagsilbing babala sa lahat ng mga may masamang balak—na ang bawat krimen ay may kapalit, at kung minsan, ang hustisya ay nanggagaling sa pinaka-hindi inaasahang paraan. Naging viral ang balitang ito sa social media, kung saan marami ang humanga sa tapang na ipinamalas ng dalagita. Bagama’t pumanaw siya, ang kanyang paglaban ang naging susi upang hindi na makapanakit pa ng iba ang suspek.

Sa kasalukuyan, nahaharap si Rico sa kasong Murder at Attempted Rape. Ang piraso ng dila ay nananatiling pangunahing ebidensya sa korte. Ang trahedyang ito ay nagpaalala rin sa mga magulang na higpitan ang seguridad sa mga tahanan, lalo na kung may mga kabataang naiiwan mag-isa. Ang hustisya para kay Lea ay mabilis na gumulong, salamat sa kanyang huling sakripisyo.

Habang inililibing si Lea, ang buong barangay ay nakiisa sa pagluluksa. Ang kanyang kwento ay hindi lamang isang istorya ng krimen, kundi isang kwento ng dignidad at hindi matatawarang tapang. Sa bawat pilat na dala ni Rico sa kanyang dila habambuhay, dala-dala rin niya ang alaala ng isang dalagitang hindi niya nagawang lupigin ang espiritu. Ito ang huling higanti na kailanman ay hindi mabubura ng panahon.